Tomasz Łysiak

„Legiony to żołnierska nuta, Legiony to straceńców los” – śpiewali legioniści Piłsudskiego, jadąc wagonami do miejsc internowania w roku 1917. Beliniacy mieli ze sobą ułańskie czaka. Nawiązywały one kształtem do tych sprzed stu lat, do tych które mieli na głowach żołnierze Legionów Polskich bijących się o Rzeczpospolitą w blasku napoleońskich orłów.

Skąd się biorą zasoby sił i ducha, które w chwili próby okazują się na wagę dobrze podjętych, z punktu widzenia moralnego, decyzji? Przecież nie z instynktownej reakcji na to, co przynosi los. Muszą z czegoś wyrastać. Bohater nie rodzi się w ułamkach sekund – wzrasta, buduje się, na dziesiątki lat przed tym, zanim przyjdzie czas owej próby. Rotmistrz Witold Pilecki – który poszedł na ochotnika do Auschwitz, by opowiedzieć światu, co się tam dzieje, i który stanął potem wobec grozy komunistycznego aparatu bezprawia – był rycerzem nie z przypadku. Został na takiego wychowany w rodzinnym domu, kiedy z chłopca stawał się mężczyzną.

Jak już się chałupa Kurasiowej spoliła, to nad popiołem staje kierownik i godo – dejcie mnie dalej zaufanie, bo co się poliło, to się spoliło, a my zrobimy rekonstrukcję chaty Kurasiowej. A wiecie po co? Zeby się spaliła jesce roz - pisze w felietonie dla niezalezna.pl Tomasz Łysiak.