Magdalena Łysiak

Pod koniec XIX wieku, w Paryżu, wyłowiono ciało młodej kobiety. Dziewczyna wyglądała jakby spała, a na jej twarzy widniał delikatny, spokojny uśmiech, przywodzący na myśl uśmiech Giocondy zamkniętej w sali muzealnej pobliskiego Luwru. Ponieważ nie znaleziono żadnych obrażeń mogących pomóc ustalić przyczynę zgonu, stwierdzono iż prawdopodobnie zmarła popełniła samobójstwo.

Ponad dziesięć lat temu na konferencji w Wilnie historycy polscy, litewscy, ukraińscy i białoruscy próbowali odpowiedzieć na pytanie, czy dla naszych narodów istniał w przeszłości jakiś wspólny bohater, który może być symbolem także i dziś. W tym swoistym rankingu wygrał Petro Konaszewicz-Sahajdaczny, hetman zaporoski, pierwszy wielki przywódca Kozaczyzny, który odegrał ogromną rolę w historii Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

Świetnie wykształcona, piękna i pociągająca Weronika Franco była jedną z najbardziej znanych kurtyzan weneckich XVI wieku. To podobno matka nauczyła ją jak korzystać ze swojej urody i inteligencji, by pozyskiwać przyjaźnie bogatych i wpływowych mężczyzn. Pierwsze małżeństwo zaaranżowała właśnie rodzicielka, która wydała Weronikę za zamożnego starszego lekarza, Paolo Panizzę.

Wielu ludzi twierdzi, że teoria Kopernika spotkała się z nieprzychylnością władz Kościoła Katolickiego, tymczasem zajadłymi przeciwnikami i to długo po śmierci astronoma byli zwolennicy reformacji. „Ludzie słuchają improwizowanego astrologa, który za wszelką cenę chce udowodnić, że to nie niebo się kręci, ale ziemia. Aby wystawić na pokaz inteligencję, wystarczy coś wymyślić i podać to jako pewnik. Ów Kopernik, w swojej głupocie, chce zburzyć wszystkie zasady astronomii” – to słowa Marcina Lutra na wieść o teorii kopernikańskiej. Wtórował mu jego zwolennik i współpracownik Melanchton, dodając: „Nie będziemy tolerować podobnych fantazji”.