Magdalena Łysiak

Aleksander Zatorski w 1746 roku wydał poradnik dla narzeczonych pod tytułem: „Uwagi do zupełnego zabierających się w stan małżeński szczęścia służących, przez pewnego Podgórzanina”. Autor w przedmowie opisał przyczyny dla których owe dziełko powstało i jego szlachetne intencje, by „jak najpomyślniejszego, jak najszczęśliwszego życia pewnych i nieomylnych dociec sposobów”.

„Walka o historię, o prawdę, ciągle trwa, a ten festiwal jest doskonałym tego przykładem. My wtedy coś wybieraliśmy, ale przecież większość wybierała inaczej. Dziś młodzież też może dokonywać swojego wyboru” – mówili Joanna i Andrzej Gwiazdowie na spotkaniu po filmie Marii Dłużewskiej „Z Gwiazdami podróż bez końca”. W rozmowie uczestniczyli także reżyser filmu Maria Dłużewska, Andrzej Kołodziej oraz prowadzący Tomasz Łysiak. Joanna Gwiazda otrzymała z rąk dyrektora Arkadiusza Gołębiewskiego i Darka Malejonka „Drzwi do wolności”. Publiczność zgotowała kilkuminutowe owacje na stojąco.

Błogosławiona Dorota urodziła się w pruskiej wsi Mątowy Wielkie w 1347 roku. Była siódmym dzieckiem Holendra Wilhelma Schwartza i Agaty. Choć od dziecka marzyła o wstąpieniu do klasztoru, a mając sześć lat otrzymała dar ukrytych stygmatów, została wydana za płatnerza gdańskiego – Adalberta, który znany był ze swego gwałtownego charakteru. Dorota swoją łagodnością i niezłomną wiarą powoli odmieniła jego serce.

Anna była nieślubną córką Augusta II Mocnego i pięknej Henrietty, córki handlarza winem. Królowi została przedstawiona przez matkę dopiero jako osiemnastolatka. August II uznał ją wówczas za swoją córkę i nadał nazwisko Orzelska. Była uważana za największą piękność tamtych czasów, choć być może patrząc obecnie na jej portrety nie potwierdzimy tego zauroczenia. Tak czy inaczej panna zaczęła wieść życie dworskie, dość swobodne, szybko stało się znane jej zamiłowanie do wina, kochanków i… tytoniu.