Kierownik działu Świat „Gazety Polskiej Codziennie”. Dziennikarz tygodnika „Gazeta Polska” oraz portalu Niezależna.pl
Dziennikarz z wykształcenia i zamiłowania. Z zawodem związany od 2012 roku. W mediach Strefy Wolnego Słowa od 2014 roku. Autor wielu tekstów poświęconych głównie polityce wschodniej, a także z zakresu bezpieczeństwa, obronności i armii. Prywatnie pasjonat militariów oraz fan piłki nożnej.
Kontakt: [email protected]
Decyzja Rosji o wycofaniu się z porozumienia, dzięki któremu możliwe było transportowanie ukraińskiego zboża i produktów rolnych przez Morze Czarne, to kolejny przykład cynicznej gry Kremla. Może ona wywołać skutki o charakterze globalnym, wymierzone szczególnie w regiony Azji i Afryki, do których transfer ukraińskich zbóż był największy.
„Są na Białorusi, by zająć Przesmyk Suwalski” – tak szef rosyjskiej Komisji Obrony Dumy Państwowej, Andriej Kartapołow, wytłumaczył cel obecności najemników z tzw. Grupy Wagnera na Białorusi.
Deklaracja państw członkowskich, podjęta podczas szczytu NATO w Wilnie, że Ukraina zostanie częścią Sojuszu, to niezwykle istotny krok. Zanim jednak do tego dojdzie, Kijów musi spełnić wiele warunków, wśród których najistotniejsze jest zakończenie wojny i wypędzenie rosyjskiego agresora ze swojego terytorium.
Dziś w Wilnie rozpoczyna się szczyt NATO – najważniejsze wydarzenie polityczne roku. Od decyzji, które zapadną podczas dwudniowych rozmów, a także od czasu ich wdrożenia w życie zależeć będzie dalsza architektura bezpieczeństwa Europy.
Ostatnio dociera do nas z Białorusi wiele niepokojących informacji. Paweł Łatuszka, b. ambasador i minister, a obecnie wicepremier w gabinecie przejściowym Swiatłany Cichanouskiej, powołując się na dane Centrum Obrony Praw Człowieka „Wiasna”, ujawnił na antenie Telewizji Republika, że w czerwcu liczba aresztowań wzrosła na Białorusi o 150 proc. i objęła aż 600 osób.
Udział Polski w programie Nuclear Sharing, związanym z udostępnieniem amerykańskich głowic jądrowych, radykalnie podniósłby bezpieczeństwo nie tylko naszego kraju, ale całej wschodniej flanki NATO: obszaru najbardziej narażonego na szaleństwa tandemu Putin–Łukaszenka.
Im bliżej planowanego w dniach 11–12 lipca szczytu NATO w Wilnie, tym więcej niepokojących sygnałów dociera zarówno z Rosji, jak i Białorusi.
Niezależnie od tego, jakie pobudki w rzeczywistości kierowały Jewgienijem Prigożynem rozpoczynającym marsz ku Moskwie oraz co ostatecznie sprawiło jego odwrót, jedno jest pewne: po ostatnich wydarzeniach Rosja nie będzie już taka sama.
Z dworca kolejowego w Grodnie zniknęła drewniana rzeźba, upamiętniająca Powstańców styczniowych. Zastąpiono ją tablicą o sowieckich partyzantach z czasów tzw. Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. O sprawie poinformowali w serwisie społecznościowym Telegram niezależni dziennikarze z grodzieńszczyzny.
Sytuacja Recepa Erdoğana nie jest łatwa, bo z jednej strony balansuje między NATO a Rosją, czy między Ukrainą i Rosją i wydaje się, że do tego momentu wychodził na tym korzystnie. Jednak Turcja nie chce wystąpić z NATO, a z drugiej strony uzależnienie od Rosji nie jest małe. Przecież to Putin wspierał Erdoğana podczas wyborów prezydenckich. Otwarto pierwszy reaktor elektrowni jądrowej, którą w Turcji buduje Rosja, czy też odroczono termin spłaty należności za rosyjską energię. Przed wyborami i przy tak dużej inflacji i ubożeniu Turków, miało to duże znaczenie. Pokazuje to, jak skomplikowane jest aktualnie położenie Erdoğana. Nie uważam jednak, że będzie on blokował ważne decyzje Sojuszu przeciwko Rosji. Jeśli będzie jakieś torpedować, to w tureckim interesie, tak jak było do tej pory. Wydaje się jednak, że tutaj głównym zagadnieniem związanym z Turcją będzie kwestia dołączenia Szwecji do NATO – mówi w rozmowie z portalem Niezalezna.pl dr Karolina Wanda Olszowska, historyk i turkolog, prezes Instytutu Badań nad Turcją, wykładowca w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego.
