Tomasz Łysiak

We wrześniu 1939 roku, w czasie smutnej dla nas kampanii obronnej, wobec niemieckiej a potem sowieckiej napaści, ujawniły się wszystkie słabości ówczesnej, przedwojennej Polski. Owszem, Polski pięknej, kochanej, wspaniałej kulturą, językiem, historią, patriotyzmem, ale jednocześnie Polski słabej, nie mogącej stawić oporu wojskom niemieckim, a następnie napaści Stalina. Czegóż zresztą oczekiwać po państwie podnoszącym się z liczącej ponad sto lat niewoli, z gruzów rozbiorów i poprzedniej wojny światowej, zmagającemu się z fundamentalnymi zapaściami cywilizacyjnymi i gospodarczymi? Klęska armii polskiej była dodatkowym, druzgocącym dla żołnierza polskiego doświadczeniem. Byli tacy, którzy nie dźwignęli ciężaru tej klęski i popełnili samobójstwo.

W Bożonarodzeniową noc roku 1914 na froncie zachodnim stał się cud. Ustały walki, a żołnierze wyszli z okopów, by złożyć sobie życzenia. Śpiewano kolędy. Jedną z nich była „Cicha noc” – chyba najpopularniejsza pieśń wigilijna na świecie, istniejąca w kilkuset wersjach językowych. Kolęda ta obchodzi w tym roku jubileusz – mija równo dwieście lat od jej pierwszego wykonania. W Polsce mamy też swoją, wielką i piękną tradycję kolęd. O nich chcemy przypomnieć w ten szczególny czas.

Donald Tusk chce, by polscy podatnicy zapłacili za krzywdy wyrządzone Polakom przez Niemców. Jest to propozycja skandaliczna z dwóch powodów – po pierwsze okazuje niebywałą wręcz słabość wobec Berlina, a po drugie oznacza przyjęcie na siebie, na Polskę, jakiejś części odpowiedzialności za to, co zrobili Niemcy - pisze w felietonie dla niezalezna.pl Tomasz Łysiak.