KSIĄŻKA "RESET" - JAK TUSK WPROWADZAŁ ROSJĘ DO POLSKI | KUP TERAZ »

Nasze serwisy:

Gazeta Polska Gazeta Polska Codziennie Nowe Państwo Filary Biznesu Albicla TV Republika Nasze Blogi VOD Gazeta Polska Poland Daily Kluby Gazety Polskiej

Wyszukiwanie

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

O autorze

Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.

1092 artykuły

Opinie autora

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Aleje Jerozolimskie w listopadzie (cz. 2)

W pierwszej części tego tekstu pozwoliłem przemówić świeżym emocjom po piątkowym Marszu Niepodległości. Jednak spisane na gorąco impresje zakończyłem stwierdzeniem, że przed najważniejszą imprezą patriotyczną rozgrywającą się w jednym miejscu i czasie rysują się kłopoty. Jest bowiem dość prawdopodobne, że na wygląd i przebieg Marszu Niepodległości w 2023 r. duży wpływ będą mieć wybory parlamentarne, które odbędą się kilka tygodni wcześniej. Ale nawet utrzymanie się przy władzy Zjednoczonej Prawicy nie jest gwarancją zachowania dotychczasowej formuły. Nadziei natomiast, jak zawsze, upatrywać należy przede wszystkim w uczestnikach tej manifestacji.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Sędziowie z torbami

W 2016 r. w Gdańsku odbyła się wielka impreza z okazji 30-lecia Trybunału Konstytucyjnego. Sędziowie, wówczas dowodzeni jeszcze przez prof. Rzeplińskiego, jedli, pili i bawili się za pieniądze niemieckiej Fundacji Adenauera i anonimowych prywatnych darczyńców.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Paradoksy święta polskości – czyli kilka refleksji na temat Marszu Niepodległości. Aleje Jerozolimskie w listopadzie (cz. 1)

W piątek ulicami Warszawy przeszedł kolejny Marsz Niepodległości. Tym razem jego organizacja była zagwarantowana wyrokiem sądu, który zgodnie z opinią wojewody i organizatorów uznał marsz za wydarzenie cykliczne, nie zachodziło więc ryzyko zdelegalizowania imprezy przez zawsze skore ku temu władze miasta. Co za tym idzie, nie był potrzebny, jak choćby rok temu, „ratunkowy” patronat władz państwowych. A jednak edycję tegoroczną można pod pewnymi względami uznać za bliźniaczą wobec Marszu Niepodległości z roku 2021. Istnieją też przesłanki, że nad tą coroczną demonstracją zbierają się czarne chmury – nie tylko w znaczeniu dosłownym. W piątek jednak, choć na deszcz zanosiło się przez wiele godzin, przynajmniej do zakończenia przemarszu nie padało i może tu należy szukać dobrej wróżby.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Prymas i ubecja

Nie tak dawno w kontekście innego nowego polskiego filmu, „Orlęta. Grodno 1939” Krzysztofa Łukaszewicza, pisałem dla Niezależnej, że „jednak można” – można zrobić przyzwoity, ba!, dobry nawet polski film fabularny o w miarę nowej historii.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Przyjaciel klasy robotniczej

Nie wiem, czy to smutny żart, czy samoupokorzenie OPZZ, wiem jednak, że zrobienie z Donalda Tuska twarzy kampanii na rzecz praw pracowniczych to jedna z dziwniejszych i bardziej niepokojących rzeczy, jakie przytrafiły się w historii polskiego ruchu związkowego.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Kompromisy już były

W czasie kryzysu, ale i rosnących nacisków ze strony Unii potrzebujemy zarówno środków, jakie mieliśmy otrzymać w ramach KPO, jak i asertywności w relacjach z instytucjami, które nie tylko nie grają z nami uczciwie, ale też nie kryją, że ich celem jest zmiana władzy w Polsce. Nawet za cenę tejże Polski zagłodzenia.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Szansa dla junior partnera

Świat mediów i ich odbiorcy trzęsą się do teraz z oburzenia po wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego na temat przyczyn kryzysu demograficznego w Polsce. Rzeczony fragment wystąpienia prezesa PiS powinien stać się oczywiście przyczynkiem do poświęconej temu zjawisku dyskusji, jak zwykle jednak jest raczej pretekstem do atakowania nielubianego przez kreatorów opinii polityka i, przede wszystkim, pomijania innych ważnych elementów jego przekazu. Tymczasem podczas weekendowych spotkań padło wiele ważnych słów na temat roli Polski w Europie po 1989 r. i dziś. Spróbujmy więc uciec od medialnej wrzawy i spójrzmy, co jeszcze zostało powiedziane.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Platforma w pułapce taśm

Donald Tusk stracił kompletnie wyczucie, ma kreta wśród swoich doradców, względnie mamy do czynienia z jednym i drugim naraz. Już sam fakt, że szef Platformy postanowił równocześnie wykazać, że jego rząd za pomocą taśm obalić chcieli Rosjanie i przypomnieć wszystkim, co na tych taśmach było, był co najmniej zdumiewający.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Na drodze do przemocy

Zaledwie kilka dni po 12. rocznicy mordu, jakiego na pracowniku łódzkiego biura PiS Marku Rosiaku dokonał Ryszard Cyba, doszło do serii napaści na inne biura poselskie tej partii. Tym razem nikt nie zginął, skończyło się na pogróżkach. Część polityków opozycji zdobyła się na potępienie sprawców tych zdarzeń, lecz już ich wyborcy najczęściej potraktowali je jako ustawkę lub powód do żartów. Zwolennicy partii rządzącej pytają, czy odpowiedzialne za ten stan rzeczy kluczowe figury polskiej polityki i mediów wiedzą, że nieustanna hodowla nowych Cybów musi doprowadzić do kolejnej tragedii. To pytanie pozostaje bez odpowiedzi. Gdyby jednak takowa padła, byłaby zapewne niemal równie przerażająca jak dramat sprzed 12 lat.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Desperacja Gowina

Nikt nie chce Jarosława Gowina na swojej liście i w koalicji. Ten jednak jest bardzo uparty. Jeśli wierzyć plotkom, upór ten zaprowadzić ma Porozumienie do egzotycznej koalicji z AgroUnią, której patronować ma pozostający w cieniu Artur Balazs.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Nagonka i żniwo

Gdy Ryszard Cyba zamordował Marka Rosiaka, na demonstracji, będącej trochę krzykiem protestu, a trochę marszem milczenia, która odbyła się wieczorem tego samego dnia w Alejach Ujazdowskich, pojawiło się kilkadziesiąt osób. Wzburzenie skanalizowało się raczej w internecie i tam pozostało.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Mapka Borowczaka

Gdy przypominam sobie rozmowy z ludźmi jeszcze przed czasami internetowych komentarzy, pocieszam się, że w sumie chyba zawsze tak było.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Ot, cywilizacja, kultura…

Przedstawiciele opozycji do dziś nie mogą wybaczyć PiS zerwanego kontraktu na caracale. Choć dziś nie chcą latać nimi nawet sami Francuzi, przeciwnicy naszego rządu najchętniej zamieniliby za kilka nielotów wszystkie amerykańskie i koreańskie zakupy ministra Błaszczaka.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Gdy Tusk dołki kopie…

Od lat w naszej dyskusji o polityce funkcjonują takie określenia, jak „państwo z dykty” czy „państwo z kartonu”, czasem używane przez słusznie zmartwionych kondycją instytucji, czasem zaś przez wszystko wiedzących publicystycznych krewnych smerfa Ważniaka. Mamy jeszcze „państwo, które istnieje tylko teoretycznie”, zwrot znany nam z uwiecznionych na taśmach rozmów Bartłomieja Sienkiewicza, szefa MSW za czasów PO. Teraz, gdy taśmy wróciły, okazuje się, że zobaczyć możemy jeszcze inny, choć podobny przecież model funkcjonowania organizmu państwowego – państwo z reklamówki Biedronki. Mało kogo to już dziwi, pozostaje jednak pytanie, po co było to Donaldowi Tuskowi.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Buntownik i podróbka

Świętej pamięci Andrzej Lepper był na poszczególnych etapach działalności politycznej odbierany bardzo różnie. Najpierw widziano w nim głównie chłopskiego watażkę, wprowadzającego element przemocy do ledwo co narodzonej polskiej demokracji. Zresztą trochę na wyrost, bo ze swoimi szarpaninami nie był ani pierwszy, ani wyjątkowy, a już kilka lat wcześniej pojawiające się i znikające ugrupowania narodowo-radykalne tworzyły sobie swoje grupy skinów. Ci ochraniali nawet imprezy UPR, co zresztą też przerażało ówczesne media, o zwołanym przez Korwina „Kongresie Prawicy” piszące przez dwa „S”. Jedni bali się go jako „faszysty”, inni widzieli w Samoobronie element prowokacji służb, w końcu pierwszy raz zaczęło być o niej głośno, gdy te zwalczały rząd Olszewskiego.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Na podwójnym gazie

W czasach zamierzchłych ówcześni celebryci pili, wsiadali za kółko, a następnie na tej podstawie bywali werbowani przez esbecję. Odsuniętą i rozciągniętą w czasie karą były późniejsze kłopoty lustracyjne. Dziś co chwila trafia nam się na drodze pijany dziennikarz, artysta, aktor czy wokalistka. Dziwnym trafem zawsze jest to osoba zaangażowana w obronę konstytucji i praworządności, zaściankową polskością zniesmaczona tak bardzo, że na trzeźwo jej nie udźwignie ani nie zawiezie autem.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Po pierwsze niemiecki interes

Radykalizacja przekazu Donalda Tuska idzie w parze z dalszym zwiększaniem nacisku finansowego ze strony Komisji Europejskiej na Polskę. Lider Platformy zapowiada wobec przeciwników politycznych działania w stylu autorytarnym, takim też posługując się językiem. Równocześnie obiecuje, że w momencie przejęcia władzy odblokuje wszelkie zastopowane dziś unijne środki dla Polski. I jak na zawołanie pojawiają się niepotwierdzone informacje, że Unia nie będzie wypłacać naszemu krajowi nie tylko pieniędzy z KPO, lecz również z funduszu spójności, a w perspektywie – z wszystkich innych funduszy.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

O feministkach, ale bez żartów

W kończącym się tygodniu zwróciły moją uwagę trzy informacje z szeroko pojętego środowiska feministycznego. Dla konserwatysty feministki to wdzięczny przedmiot nie zawsze wyszukanych żartów, ale ten tekst raczej wesoło się nie zapowiada.

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Ich człowiek

Do historii, która nie daje jednak o sobie zapomnieć, przeszła wymiana uprzejmości między Donaldem Tuskiem a dworem Putina, w wyniku której pierwszy stał się już na zawsze „naszym człowiekiem w Warszawie”, a ten drugi „naszym człowiekiem w Moskwie”. Czy Putin jest dziś człowiekiem Platformy w Moskwie?

Krzysztof Karnkowski

Krzysztof Karnkowski

Ławnicy z ośmiogwiazdkową skazą

Pod koniec zeszłego tygodnia niczym wybuch prawdziwej bomby konserwatywne media, a wraz z nimi ich czytelnicy i politycy partii rządzącej przyjęli informację o wyborze przez Senat ławników do Sądu Najwyższego. Spośród 30 osób 26 to nominaci Komitetu Obrony Demokracji, kandydatów wskazują bowiem „organizacje społeczne”, choć w tym przypadku mamy przecież do czynienia z ruchem politycznym. Jednak taki, a nie inny wybór senatorów to problem bardzo poważny, ale nie jedyny. To, co się wydarzyło, było bowiem możliwe do przewidzenia od dwóch lat, i nie sposób nie postawić pytania, czemu nie pojawiła się żadna próba niedopuszczenia do tego skandalu.

Poprzednia strona Następna strona