Katarzyna Gójska

Słabością polskiej dyplomacji – poza potężnym zaciągiem postkomunistycznym, najczęściej wprost realizującym interesy innych państw – jest brak budowania relacji na poziomie organizacji obywatelskich. Cały cywilizowany świat właśnie w pracy fundacji, organizacji społecznych oraz kulturalnych widzi wielką szansę na wzmacnianie pozycji swojego kraju w państwach partnerskich, my z kolei wierzymy w nieskończoną moc rozmów dwóch panów (prezydent–prezydent, premier–premier czy innych urzędników) i uznajemy, że podczas takich spotkań wszystko się ustala.

Stwierdzenie, iż polski system sprawiedliwości – rozumiany szeroko jako zespół sądowo-urzędniczy – jest niewydolny i przeżarty patologiami, na nikim nie robi wrażenia.  Jesteśmy niemal całkowicie znieczuleni na kolejne doniesienia o nieprawdopodobnych i sprzecznych z poczuciem sprawiedliwości historiach ludzi, którym nasze państwo zniszczyło życie i których skrzywdziło. Praprzyczyną całego zła jest aroganckie, pogardliwe poczucie bezkarności - pisze Katarzyna Gójska w najnowszym numerze miesięcznika "Nowe Państwo".

Najbliższe wybory prezydenckie będą również decyzją kierunkową dotyczącą polskiej polityki zagranicznej. Skupieni przede wszystkim na sprawach wewnątrzkrajowych, pomijamy ten aspekt, uznając naiwnie, iż jest mniejszej wagi. Nie jest. I szczególnie teraz nie jest i nie będzie - pisze Katarzyna Gójska w "Gazecie Polskiej".

Dziś najgroźniejszym wyzwaniem dla Tuska jest mobilizacja wyborców krytycznych wobec jego antydemokratycznej polityki. Tym bardziej iż ciągle ich przybywa. Uczynienie z wyborów prezydenckich swoistego plebiscytu przeciwko władzy koalicji 13 grudnia to bardzo niebezpieczny scenariusz dla lidera PO - pisze Katarzyna Gójska w "Gazecie Polskiej".