Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Był człowiekiem z wyższego towarzystwa, prawnikiem, poliglotą, poetą, szczęśliwym ojcem rodziny. Po utracie pięciorga dzieci stanął przed furtą klasztoru w Starej Wsi koło Brzozowa. Podobno miał już wtedy w swoim dorobku słynną pieśń wielkopostną „W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie, W krzyżu miłości nauka...”.
Jedno zdanie do kilku grup adresatów. Do cynicznych polityków, którzy zostali zaprogramowani na ślepą krytykę obozu władzy albo na zaciekłą walkę wewnątrz niego. Do dziennikarzy, którym uporczywe, nudne krytykanctwo wobec działań rządowych służy do budowania kariery zawodowej. Do ludzi mediów, którzy zacierają ręce, w podgrzewaniu atmosfery strachu i zagubienia szukając dodatkowych zysków. Do ogarniętych zaślepieniem ideologów oraz do celebrytów marnej sztuki i rozrywki, którzy czują się ważni, gdy ogólnie mają za złe...
Garść informacji sprzed epidemii. Według danych Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej polskie dzieci zapoznają się z internetem przed ukończeniem 10. roku życia. Im wcześniej nastąpi inicjacja, tym większy wpływ wywrze sieć na ich życie i tym większe będzie ryzyko uzależnienia. 80 proc. nastolatków korzysta z internetu kilka razy dziennie lub „cały czas”; raz dziennie – 13,4 proc.; nie korzysta w ogóle tylko 0,7 proc.
Na pytanie o samopoczucie, które utartym zwyczajem kieruję do napotkanej sąsiadki, tym razem odpowiedziały mi łzy, takie, które towarzyszą ściśniętemu gardłu. Starsza, bardzo kulturalna pani z pieskiem nieoczekiwanie podzieliła się swoimi obawami.
W niedzielę późnym wieczorem podawano, że na świecie zarażeniu koronawirusem uległo dotąd 87 tys. ludzi, a ok. 3 tys. chorych zmarło. W latach 1918–1919 hiszpanka (największa pandemia w dziejach) pochłonęła 50 mln ofiar. Czarna śmierć w XIV w. zabiła 2/5 ludności Europy; ziemie polskie miały ucierpieć nieznacznie.
Sprawy codzienne mogą mieć ogromne znaczenie, jeśli dotyczą nas wszystkich. Należy do takich spraw sortowanie odpadów. Media wałkują problem od lat. Powstał istny śmietnik informacyjny. Według sondażu 70 proc. Polaków respektuje stosowne przepisy UE i ministra środowiska. Nakazują one od 1 kwietnia 2019 r. dzielić śmieci na pięć frakcji...
Znam sprawę z mediów. Z odpowiedzialności publicystycznej i powinności zawodowej pracownika nauki muszę zastrzec: „o ile wiadomo”. O ile wiadomo, prof. Ewa Budzyńska, która długie lata zajmuje się na Uniwersytecie Śląskim socjologią rodziny, stwierdziła podczas wykładu, że płód jest „dzieckiem w łonie matki”, a rodzina składa się „z męża, żony, ojca, matki, dzieci, krewnych i powinowatych”.
Sir Roger Scruton został pożegnany przez prezydenta i premiera RP. Był kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Na Kongresie „Polska Wielki Projekt” odebrał medal „Odwaga i Wiarygodność”. Angażował się na rzecz Polski (i Czech) od lat 80. zeszłego wieku, do końca swoich dni sprzyjał suwerenności i racjom cywilizacyjnym naszej części Europy. Był czytany, był autorytetem.
Na koniec roku tworzy się liczne podsumowania i bilanse: w polityce, gospodarce, kulturze, sporcie. Typowane są „wydarzenia roku”, „osobistości roku”; doroczni mistrzowie aren i zdobywcy laurów pojawiają w błysku fleszy.
Wigilia zastanie dziś wielu naszych rodaków nad ciepłymi morzami – chyba na uboczu żywych chrześcijańskich wspólnot, które na zachodniej czy wschodniej półkuli świętują Narodzenie Chrystusa. Zarazem wielu obcokrajowców – albo osób ze świeżo nabytym polskim obywatelstwem – przygląda się z nostalgią naszemu świętowaniu lub też przyłącza się do naszego łamania się opłatkiem i zasiadania całą wielopokoleniową rodziną do postnej wieczerzy przy stole zaścielonym śnieżnobiałym obrusem.
Załóżmy, że w wyborach parlamentarnych bezwzględną większość zdobywa partia, która deklaruje wartości konserwatywne; która twierdzi, że kładzie nacisk na tożsamość, tradycję i dzieje narodowe. Frakcja parlamentarna, jak również gabinet rządowy składają się wyłącznie z deputowanych i ministrów zapewniających zawsze i wszędzie, że stanowią prawa i rządzą zgodnie z mandatem otrzymanym od konserwatywnego elektoratu.
Platforma jak obiecała... to obiecała, Prawo i Sprawiedliwość zaś obiecało i dało. W kulminacyjnej fazie popularności partii rządzącej to stwierdzenie stało się porzekadłem. Domyślam się, że i urzędnicy rządowi słyszeli je bardzo często, bo na opoce wiarygodności Zjednoczona Prawica osadziła swoją kampanię wyborczą.
Dla inteligenta znad Wisły (dziś „inteligent” to chyba już głównie wyróżnik pokoleniowy) perłą w koronie publicznego Radia jest Program II, od pewnego czasu mianowany „Dwójką”. W dni weekendowe staram się wysłuchać „Płytowego Trybunału Dwójki”, gawędy „Jest taki obraz” i kilku innych ciekawych audycji.
Psioczą różni tacy śledziennicy i niegodziwcy na media publiczne. Zmówili się w swojej zawziętości na telewizję p. Kurskiego. Kicz serialowy, kultura masowa z poślizgiem, poziom disco polo – powiadają. Propaganda sukcesu, monopol pisowski, antylewicowy bełkot, cenzura na te prawdziwe narodowe i wolnościowe wartości – złorzeczą z lewa i z prawa.
W dniu, w którym media wciąż żyją wydarzeniami Narodowego Święta Niepodległości, naszym obowiązkiem jest pochylenie się nad cierpieniami patriotów kochających inaczej. Zwłaszcza nad bólem patriotów odznaczających się najwyższymi standardami umysłowymi, najsubtelniejszą wrażliwością i najsilniejszym poczuciem obowiązku. Nad męką kochających Polskę inaczej ludzi polityki i elit kulturalnych.
Stając w obliczu kryzysu powołań (sprawa wyświęcania żonatych mężczyzn i diakonatu kobiet), synod tzw. amazoński uzyskał znaczenie ponadlokalne. Wbrew pozorom kwestią dalece nieregionalną jest również głośny spór o Pachamamę. Ta inkaska bogini ziemi i płodności znalazła się w bazylice św. Piotra podczas liturgii inaugurującej synod – i niewiele brakowało, by towarzyszyła mszy zamykającej zgromadzenie.
Po harcach polemicznych koalicjantów mniejszych Zjednoczona Prawica w ciszy, za kurtyną przygotowuje nową Radę Ministrów i obsadę stanowisk parlamentarnych. W kierownictwie Prawa i Sprawiedliwości trwa analiza wyników wyborów do Sejmu i Senatu. Niewątpliwie czynione są też próby rozwiązania problemu utraty przez obóz władzy większości w izbie wyższej parlamentu.
Powyborczy rachunek błędów obozu władzy zostanie chyba sprowadzony do indywidualnej odpowiedzialności za niektóre fałszywe decyzje i jałowe działania. Publicyści od razu np. wzięli na cel propagandę TVP. Wskazali też, że w kampanii przelicytowano polski model państwa dobrobytu (z dekretowaniem przyszłej płacy minimalnej).
Według art. 11. Konstytucji RP partie polityczne zrzeszają obywateli w celu wpływania metodami demokratycznymi na kształtowanie polityki państwa. Wybitnie twórczy sposób rozumienia ustawy zasadniczej ma Platforma Obywatelska, która za cel swoich działań wybrała monitorowanie czy recenzowanie Prawa i Sprawiedliwości.
Opublikowano taśmy Sławomira Neumanna. Polityk Platformy Obywatelskiej otworzył swoje serce przed lokalnymi liderami partii podczas „małego prywatnego spotkania”. Pozwolił sobie na szczerość, która ujawnia wielkie osiągnięcia PO w walce o praworządność. Stwierdził wprost, że akty oskarżenia np. o korupcję niczym nie grożą, dopóki delikwenci krzepko dzierżą legitymację partyjną.