Życzę jak najlepiej tej antenie i chciałbym zachować o niej jak najlepsze zdanie. Ale o to niestety coraz trudniej. Z każdą zmianą ramówki przybywa rozczarowań. I nie chodzi tylko o to, że konstruktorzy programu czują się w obowiązku zmieniać przy każdej okazji porę nadawania audycji o starej dobrej tradycji. Stale na niekorzyść zmienia się dominujący charakter przekazu muzycznego. Coraz więcej audycji-miksów, hybrydycznych treści w sztucznych ramach. Trochę muzyki klasycznej (raz dawnej, raz niedawnej), potem kawałek jazzowy, coś na ząb w stylu pop i da capo. Zamiast kanonu? Dużo pospolitych produkcji tzw. małych mistrzów. Wykonawstwo? W grubym nadmiarze „historycznie poinformowane”. I jeszcze jakiś dziwny luz na antenie, jeszcze celebryci w studiu. Nie każdy skwapliwy gawędziarz będzie wielkim Janem Weberem, nie każdy gość to Wiesław Ochman.
Lament słuchacza zmiksowanego
Dla inteligenta znad Wisły (dziś „inteligent” to chyba już głównie wyróżnik pokoleniowy) perłą w koronie publicznego Radia jest Program II, od pewnego czasu mianowany „Dwójką”. W dni weekendowe staram się wysłuchać „Płytowego Trybunału Dwójki”, gawędy „Jest taki obraz” i kilku innych ciekawych audycji.
![Termometry pokażą nawet 28 stopni. Końcówka majówki wyjątkowo ciepła [PROGNOZA]](https://files.niezalezna.tech/images/upload/2026/05/02/n_be660fae8ba35ecb7c6df4cb719782b9627aca4a9ce409c6b7f0d827dd693e14_c.jpg?r=1,1)
