Tuska wigilia z Murańskim
Prezydent Nawrocki ma pełne prawo, aby zaproszenia Tuska nie traktować poważnie. No chyba, że usłyszy najpierw publiczne i głośne „przepraszam”.
Prezydent Nawrocki ma pełne prawo, aby zaproszenia Tuska nie traktować poważnie. No chyba, że usłyszy najpierw publiczne i głośne „przepraszam”.
Jeszcze niedawno w życiu bym nie przypuszczał, że ludzie pokroju Jacka Murańskiego będą się pojawiać w takim miejscu jak Sejm i że w ogóle ktoś będzie słuchał tego, co ten człowiek ma do powiedzenia.
Rząd Donalda Tuska uwielbia się chwalić sukcesami. Przy każdej okazji wyjaśnia, że państwo zdało egzamin. Niemal codziennie okazuje się jednak, że państwo to pan premier i jego totumfaccy, typy w drogich garniturach i paniusie w garsonkach, cieszące się bardzo, że postawiono ich na szczycie domu z kart. A co na dole?
Jak to jest możliwe, że to, co robi Donald Tusk, nie zmniejsza radykalnie poparcia jego formacji, a on sam nadal poszerza władzę? Do świetnego tekstu Piotra Semki z ostatniego numeru „Do Rzeczy” dorzuciłbym trzy kwestie.
Polska jest blisko uzyskania stałej bazy wojsk amerykańskich. Jak podał serwis Stars and Stripes (www.stripes.com), ostateczna decyzja należy jednak do Donalda Trumpa i może zapaść na początku grudnia.
Reprezentacja Polski poległa z Rumunią 1:2, będąc zespołem zdecydowanie słabszym. Wynik poszedł w świat, a zdziwienie niektórych po klęsce w Lidze Narodów mogło być tym większe, że przecież kilka tygodni temu Biało-Czerwoni rozgromili tego samego rywala aż 6:0 na PGE Narodowym, grając dłuższy czas z przewagą jednego zawodnika.
Jeżeli uznać, że obsadzenie Włodzimierza Czarzastego jako marszałka Sejmu RP było aktem symbolicznej rekomunizacji, to wartę honorową WP upamiętniającą dąbrowszczaków uznać należy za symboliczną restalinizację III RP..
Nie pierwszy raz mamy do czynienia z sytuacją, kiedy reprezentant środowiska ludzi „kultury” wulgarnie atakuje prezydenta Polski popieranego przez Zjednoczoną Prawicę. Aktywność pisarza Jakuba Żulczyka czy celebrytki Joanny Szczepkowskiej to jednak dziecinna igraszka w porównaniu z tym, jak na wieść o prezydenckim wecie Karola Nawrockiego do ustawy o DSA odpalił się aktor Piotr Wiszniowski.
Patrząc na działania Donalda Tuska i jego ludzi, nie ma żadnych wątpliwości, że ich celem jest likwidacja Republiki, a zapewne także innych wolnych mediów w Polsce. Z jednej strony nagonka na redaktora Tomasza Sakiewicza, a z drugiej różnego typu działania przeciwko samej stacji.
Prezydent Donald Trump powiedział, że chce „załatwić sprawę Kuby” przed odejściem ze stanowiska. Rządy na Kubie od dekad są symbolem politycznego bankructwa, gospodarczego marazmu i bezwzględnego tłumienia wolności.
Wróg korzysta na tym, co mu się zostawia. Atakuje z podwójną siłą, gdy widzi słabość po przeciwnej stronie. Dotyczy to zarówno starć militarnych, jak i politycznych.
Nie milkną kontrowersje po zamachu terrorystycznym w Krakowie. Wciąż nie wiadomo, jak względem poprzednich dni wyglądała dokładnie obsada komisariatów krakowskiej policji i ilu policjantów tak naprawdę przebywało w bezpośrednim sąsiedztwie Rynku Głównego.
W sprzyjających rządowi Donalda Tuska mediach pojawiają się wzmianki, że potrzeba „planu Balcerowicza bis” – tak napisała „Rzeczpospolita”. To się już dzieje, bo po cichu obcinane są wydatki na cele społeczne.
W ostatnich dniach zadziwia postawa red. Krzysztofa Stanowskiego, założyciela i szefa Kanału Zero. Biznesmen z jednej strony jest celebrytą, z drugiej – publicystą rozdającym certyfikaty moralności. Przede wszystkim razem ze swoim Kanałem Zero należy do ważnych elementów rynku medialnego w Polsce.
Nie milkną spory na temat tego, czy zamachowiec z Krakowa był radykałem bardziej z lewej, czy z prawej. Coraz więcej wskazuje jednak, że podobnie jak październikowi nożownicy w szkołach był on przede wszystkim zafascynowany przemocą i pozorną władzą, którą kusi nihilizm.
Marcin Kierwiński nie wycofał się ze skandalicznej narracji o prawicowych fascynacjach zamachowca z Krakowa. Wygląda więc na to, że proste, fałszywe, ale wygodne dla władzy wyjaśnienie motywów kierujących wielokrotnym mordercą zastąpi poszukiwanie prawdziwej przyczyny tego, co się stało.
„W trakcie swojej kariery nie trafiłem ponad 9 tys. rzutów. Przegrałem prawie 300 meczów. 26-krotnie powierzono mi oddanie decydującego rzutu, który miał zapewnić zwycięstwo – i nie trafiłem. W swoim życiu ponosiłem porażkę za porażką. I właśnie dlatego odniosłem sukces” – mówił Michael Jordan, najwybitniejszy koszykarz w historii.
Coraz wyraźniej widać, że mamy tu do czynienia z taktyką spalonej ziemi. Z Polski mają zostać zgliszcza.