Magdalena Łysiak

Kiedy królowi węgierskiemu Beli IV i jego żonie Marii rodziły się kolejne córki, nie przypuszczali, że tak oto stali się rodzicami dwóch przyszłych świętych i jednej błogosławionej. Te świątobliwe kobiety Małgorzata, Kunegunda (Kinga) i Jolenta (Jolanata) szły, każda indywidualnie, swoją własną drogą świętości. Kinga poślubiła władcę Polski, Małgorzata została na Węgrzech, u grobu Jolenty w Gnieźnie modlili się polscy królowie.

W Muzeum Egipskim w Kairze pośród tysięcy eksponatów z czasów faraonów, znajduje się jeden przedmiot, którego zarówno przeznaczenia, jak i pochodzenia, do dziś nie rozwikłano. W 1936 roku w grobowcu księcia Sabu, który był synem faraona Anedjiba – znaleziono tajemniczy artefakt, który nazwano dyskiem Sabu.

Pojedynkowano się od czasów starożytnych, w średniowieczu rozstrzygano tak spory sądowe, w XVII wieku modne stało się pojedynkowanie o honor, ale nie tylko… walczono o kobiety, o pensje, o zaszczyty, o miejsce na dworze. Co ciekawe królowie polscy pojedynków zakazali już w XIV wieku uznając, że rozstrzygnięcia w nich są często niesprawiedliwie. Można było w drodze wyjątku uzyskać pozwolenie królewskie na takie rozwiązanie sporu, ale było ono wydawane niezmiernie rzadko, np. Zygmunt August wyraził zgodę tylko raz. Mimo tego moda na pojedynki przetrwała i walczono ze sobą coraz częściej, nie zważając na konsekwencje.

Charakterystyczne, długie łodzie wikingów – ludów zamieszkujących dzisiejsze tereny Danii, Norwegii i Szwecji – przez wiele lat były postrachem całej Europy. Kariera żeglarzy i zdobywców mórz zaczęła się jednak od krótkich wypadów na osady sąsiadów, podczas których rabowano bydło i owce, po czym szybko odpływano z łupem. Kiedy więc władcy poszczególnych plemion zakazali napaści na pobliskie tereny, wojownicy w poszukiwaniu zdobyczy ruszyli w stronę kontynentu…