Magdalena Łysiak

XIII Festiwal NNW zakończył się Galą Finałową, na której wręczono nagrody dla najlepszych filmów polskich i zagranicznych. Na początek zabrzmiała „Prząśniczka” Stanisława Moniuszki w wykonaniu Kasi Moś z zespołem Aukso. Galę poprowadzili Agnieszka Oszczyk i Marcin Wikło, którzy powiedzieli na wstępie, że 77 lat temu na początku października upadało Powstanie Warszawskie, 40 lat temu wprowadzono stan wojenny, a w tym roku obchodzimy także 120. rocznicę urodzin wielkiego Polaka rtm. Witolda Pileckiego. I w filmach, które były pokazywane podczas czterech dni Festiwalu i podczas gali te wydarzenia i postaci były przywoływane. Nieprzypadkowo hasło festiwalu NNW brzmi: „Przywracamy pamięć”, a tegoroczny plakat stworzony przez Wojciecha Korkucia ma w sobie symbol zwycięstwa.

„Silva rerum” znaczy tyle co „Las rzeczy”. Tym określeniem nazywały się księgi szlacheckie zapisywane ręcznie o treści różnorakiej. Były to m.in. wydarzenia natury historycznej, politycznej, geograficznej, medycznej, zielarskiej, astrologicznej oraz wszelkie możliwe ciekawostki. Często zapisywano informacje przekazywane z pokolenia na pokolenie, więc sięgano do owych ksiąg jak do skarbnicy wiedzy rodzinnej, wszelakiej.

O słynnym meczu Węgry-Rosja w piłce wodnej, który przeszedł do historii pod nazwą „Krew w wodzie”, rozegranym na olimpiadzie w Melbourne w 1956 roku, tuż po krwawym stłumieniu przez Sowietów rewolucji węgierskiej, opowiada Vári Attila, prezydent Węgierskiego Związku Piłki Wodnej. Film „1956. Wolność i miłość” Krisztiny Goda będzie pokazywany na XIII Festiwalu NNW, który odbędzie się 29.09-2.10 w Gdyni.

Podstawy dietetyki czyli tego jak żyć dobrze i higienicznie, stworzył ojciec medycyny Hipokrates. Zalecał uczyć się i poznawać sześć nienaturalnych obszarów ludzkiej egzystencji, które można kontrolować – były to: jedzenie i picie (cibus et potus), sen i czuwanie (somnus et vigilia), wydzielanie i wydalanie (secreta et excreta), namiętności duszy (affectus animi), światło i powietrze (aer) oraz ruch i odpoczynek (motus et quies). Pomagać w osiągnięciu zdrowego życia mieli lekarze, ale jak pisał Montaigne „nie znam ludzi bardziej podatnych chorobie a oporniejszych wyzdrowieniu niż owi, którzy znajdują się pod jurysdykcją medycyny”.