Magdalena Łysiak

25 sierpnia 1939 roku w Hohlenstein-Stadel, w Niemczech, znaleziono w jaskini najstarszą rzeźbę przedstawiającą postać ludzką, lub prawie ludzką, gdyż zamiast głowy człowieka figurka ma głowę lwa. Wyrzeźbiona została w kości mamuta i ma około 30 cm wysokości. Naukowcy oszacowali jej wiek na ok. 40 tysięcy lat. Na pierwszy rzut oka rzeźba bardzo przypomina egipskie posągi.

W czerwcu tego roku z opactwa Fécamp w Normandii skradziono najcenniejszą relikwię znaną jako „Przenajdroższa Krew Chrystusa”. Dwie fiolki z krwią, która podobno została zebrana z miejsca kaźni Jezusa, przechowywano od ponad 1000 lat, w złotym relikwiarzu w kształcie świątyni. Tropy prowadziły donikąd, a policja była w zasadzie bezradna. Ustalono jedynie, że złodzieje prawdopodobnie schowali się w świątyni, zaczekali do zamknięcia sanktuarium, a potem ukradli szkatułkę z relikwiami i inne drobne złote przedmioty. Tymczasem po miesiącu relikwiarz niespodziewanie zwrócono, kładąc go na wycieraczce przed domem słynnego holenderskiego detektywa, specjalizującego się w odzyskiwaniu skradzionych dzieł sztuki.

Lord John Montagu, hrabia Sandwich, mógł poszczycić się długą karierą polityczną – był naczelnym poczmistrzem, członkiem Izby Lordów, pierwszym lordem Admiralicji i sekretarzem Stanu Departamentu Północnego. Powszechnie przypisuje mu się utratę kolonii amerykańskich przez Wielką Brytanię oraz wmyślenie… kanapki.

W Journal of Conflict Archeology opublikowano wynik pracy naukowej, w której naukowcy doszli do wniosku, że wiele szczątków około 60 000 żołnierzy, którzy zginęli w bitwie pod Waterloo w czerwcu 1815 roku, mogło zostać wykopane przez rabusiów grobów i sprzedane do produkcji nawozów kostnych w całej Europie, a zwłaszcza w Wielkiej Brytanii. Prof. Tony Pollard z Uniwersytetu Glasgow, uważa, że jest to prawdopodobna odpowiedź na zagadkę, dlaczego tak niewiele ludzkich szczątków udało się archeologom odkopać na słynnym polu bitwy.