Magdalena Łysiak

9 stycznia 1797 Jan Henryk Dąbrowski i rząd Republiki Lombardzkiej podpisali umowę o utworzeniu Legionów Polskich we Włoszech. 7 lipca do Reggio nell’Emilia, gdzie kwaterowano przyjechał Józef Wybicki. Wspominał potem, że w mieście panowała niezwykła atmosfera: wszędzie polskie mundury, polski język. Napisał wówczas słowa pieśni, którą odśpiewał prawdopodobnie osobiście podczas uroczystości zorganizowanej 16 lipca przez władze miejskie z okazji przyłączenia Reggio do Republiki Cisalpińskiej. 20 lipca, kiedy legionów opuszczały miasto generał Dąbrowski zasadził na Piazza Piccolo w Reggio pamiątkowe drzewko wolności. 29 sierpnia pisał do Wybickiego z Bolonii: Żołnierze do Twojej pieśni coraz więcej gustu nabierają…

Władysław Biały, zwany także Włodkiem Gniewkowskim, był ostatnim przedstawicielem Piastów kujawskich, wujem królowej Jadwigi, przyszłej świętej. Jego ojciec wdał się swego czasu w spór z biskupami, a ci obrzucili cały ród książąt kujawskich anatemą. Być może z tego też powodu Władysław nie znalazł spokoju za życia.

Dwóch naukowców z Durham University: fizyk Brian Tanner i historyk Giles Gasper, analizując XII-wieczne kroniki klasztorne natknęli się na fragment opisujący piorun kulisty. Autorem tekstu był mnich o imieniu Gerwazy, mieszkający w klasztorze przy katedrze Christ Church w Canterbury. Jest to zdecydowanie najstarsza wzmianka o piorunach kulistych, jaką znaleziono w rękopisie angielskim – wyprzedza następną najwcześniejszą wzmiankę o prawie 450 lat.

Lipiec i sierpień upalnego lata roku 1858 przeszedł do historii Londynu pod niechlubną nazwą „Wielki smród”. Głównym problemem stała się, oprócz wysokiej temperatury powietrza, niewłaściwa utylizacja ludzkich nieczystości, które prawie wszystkie spływały bezpośrednio do Tamizy.