Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Szerokie konsultacje między rządami Polski i Ukrainy pokazują nie tylko, że historia znacznie przyspieszyła, ale również i to, że to dwa bardzo ważne kraje Europy Środkowo-Wschodniej są zdecydowanie po dobrej stronie historii. Więcej, to Ukraina i Polska określają dziś, co znaczy być po najwłaściwszej stronie historii.
Donald Tusk ogłosił właśnie kolejny „genialny” plan na zdobycie przez Platformę Obywatelską władzy w Polsce. Jak każdy z „genialnych” platformerskich planów po 2015 r. sprowadza się on do wspólnej listy wyborczej liberalno-lewicowej opozycji. I jak zwykle – liberalne media wywierają ordynarną presję na opozycyjne ugrupowania: „Róbcie tak, jak mówi Tusk”.
Radni Platformy Obywatelskiej poprą dwie kandydatury do tytułu Honorowego Obywatela Warszawy. Pierwsza kandydatura to mer Kijowa Witalij Kliczko. Druga kandydatura to była prezydent Warszawy i wiceprzewodnicząca PO Hanna Gronkiewicz-Waltz.
W publicznej rozgłośni, Radiu Poznań, Janusz Korwin-Mikke twierdził, że zagłada Mariupola to „ukraińska ustawka”. Wychwalał też Władimira Putina jako obrońcę „europejskich wartości”. I pochwalał autorytaryzm we współczesnej Rosji. Mamy rok 2022, wojnę na Ukrainie, tragicznie krwawą i bezwzględną. Rosyjska agresja na Polskę byłaby zapewne jeszcze brutalniejsza.
Zdaję sobie sprawę, że społeczeństwa cenią sobie święty spokój. Dlatego nie dziwi mnie, że są ludzie zaniepokojeni napięciami między Polską a Rosją oraz agresją rosyjskich mediów i polityków wobec naszego kraju. Traumy starszych pokoleń Polek i Polaków mają swoje przyczyny.
Tuż za naszymi granicami toczy się bestialska wojna. Po początkowych działaniach sugerujących „cywilizowany” sposób prowadzenia walki opadły maski. Rosyjskie żołdactwo nie cofa się przed niczym. To, co się dzieje, ma jednak szerszy kontekst. I już teraz musimy wyciągać wnioski. Im szybciej, tym lepiej.
„Europa jest nadal zbyt zależna od rosyjskiego gazu”. Naprawdę można mieć dość tych prawicowych obsesji! Ale zaraz, zaraz, który polityk wypowiedział właśnie te słowa? Zrobiła to właśnie przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen. Gdy zrobiło się gorąco w Europie, gdy Putin ściągnął maskę „łagodnego satrapy”, z którym da się bezpiecznie robić interesy, brukselskie elity zaczęły mówić prawdę.
Jednym z często powtarzanych argumentów przez rozczarowanych zwolenników Prawa i Sprawiedliwości jest to, że „parę rzeczy nie wyszło tak, jak trzeba”. Nie ma sensu chować głowy przed tym argumentem, bo wbrew temu, co lubią powtarzać liberalni socjologowie, za PiS nie stoi bezrefleksyjny elektorat.
Jarosław Gowin biega po liberalnych mediach i próbuje wkupić się w łaski totalnej opozycji. On udaje, że mówi prawdę, oni udają, że mu wierzą. Choć co do tego drugiego można mieć zresztą pewne wątpliwości. Nikt nie ma już złudzeń, że polityczny kręgosłup Gowina spokojnie można by zwinąć w ósemkę. W polityce elastyczność nie jest niczym niezwykłym, ale w jego przypadku przybrało to postać daleko wykraczającą poza wszelką groteskę.
Prędzej czy później III RP musiała doczekać swoistego przesilenia, czyli ostrego konfliktu dotyczącego jej tożsamości. To dzieje się na naszych oczach. Ten spór, mówiąc językiem premiera Jana Olszewskiego, dotyczy tego, czyja jest Polska i jaka jest Polska.
Niepomiernie irytuje mnie przekaz liberalnych mediów, że rząd swoją polityką doprowadził do lekceważenia pandemicznego zagrożenia przez Polaków. W grudniu i styczniu byłem i w Wielkopolsce, i na Podhalu. I nawet jeśli na południu mniej się przestrzega obostrzeń, to w znacznej mierze odpowiadają za to bardzo z siebie zadowoleni przybysze z metropolii.
Konfederacja straciła kolejne konto na Facebooku. Można rzucić w kierunku korwinistów kilka kpin dotyczących „niewidzialnej ręki rynku” i skutków pełnej swobody decyzji podejmowanych przez kapitał. Odpowiedzą, że nie o to przecież w wolnym rynku chodzi.
22 tomy „Państwa Bożego” św. Augustyna były odpowiedzią na splądrowanie Rzymu w 410 r. przez Wizygotów. W niespokojnych czasach doktor Kościoła tworzył dzieła, które nie poddały się zawierusze dziejów.
Ponad 60 proc. Rosjan żałuje rozpadu Sowietów – wynika z sondażu Fundacji Opinii Publicznej, przeprowadzonego na zlecenie rosyjskiej agencji Interfax. Władimir Putin od zawsze uważał politykę Michaiła Gorbaczowa i Borysa Jelcyna za klęskę Rosji.
Do kin trafiła „Lokatorka”. Film fabularny w reżyserii Michała Otłowskiego. Obraz pod wieloma względami przerażający. I dogłębnie przejmujący.
Kilka dni temu dyrektor generalny Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) Tedros Adhanom Ghebreyesus uznał wprowadzanie ograniczeń podróży przez wiele krajów za „nieracjonalną reakcję” na wariant koronawirusa omikron. Cieszy ten głos, bo coraz częściej odnoszę wrażenie, że wpadamy globalnie w korkociąg przesadzonych reakcji.
Nawet wierni widzowie TVN nie wytrzymali opowieści o imigrancie, który z obawy przed push-backiem miał pływać Bugiem sześć dni bez jedzenia i picia. Zostawmy na boku rozważania, co różni skróty myślowe od zwykłego łgarstwa. Widzimy jednak ciekawsze zjawisko: przegrzanie lewicowo-liberalnej narracji, przygotowanej na potrzeby nie tak już młodych, nie tak znów często dobrze wykształconych, ale na ogół z wielkich miast; narracji przygotowanej dla ludzi żyjących w wielkich bańkach dmuchanych kompleksami wobec Zachodu i pedagogiką wstydu.
O tym, że mamy w Polsce całkiem sporą i wpływową grupę patocelebrytów, wiedzieliśmy od dawna. O tym zaś, że są aż tak bezdennie głupi i zajadli w swojej nikczemności – właśnie się dowiadujemy.
To Angela Merkel wypuściła rosyjskiego dżina z butelki. Dlatego jak szyderstwo z rozumu i przyzwoitości brzmią dziś słowa Donalda Tuska, że rządy CDU w Niemczech były błogosławieństwem dla Europy, w tym dla Polski i innych krajów naszego regionu.