Powinna powstać sejmowa komisja śledcza ds. afery taśmowej, która jako jeden z wątków zbadałaby nielegalną inwigilację dziennikarzy po wybuchu skandalu. Śledztwa prokuratury opatrzone klauzulą „ściśle tajne” to za mało. Służby nie chcą przekazywać śledczym istotnych materiałów na ten temat, a bez tego wyjaśnienie ich bezprawnych działań jest niemożliwe.
Ekstradycja Dariusza Przywieczerskiego, jednego z bohaterów afery FOZZ, to niewątpliwie symboliczne zwycięstwo prokuratury kierowanej przez Zbigniewa Ziobrę i Bogdana Święczkowskiego. Jednak poszukiwanych od lat polskich aferzystów jest więcej. Wśród nich czołowe miejsce zajmuje Rudolf Skowroński.
Gdy wybuchała afera taśmowa, ówczesny premier Donald Tusk miał pełnię władzy nad służbami specjalnymi, które nadzorował w jego imieniu Bartłomiej Sienkiewicz. Od początku kręgi rządu PO-PSL starały się lansować tezę, że za procederem nagrywania najważniejszych polskich urzędników w warszawskich restauracjach stoi obcy wywiad, w domyśle rosyjski.
Pełnomocnik zatrzymanego w związku z aferą GetBacku Piotra Osieckiego (byłego prezesa TFI Altus) zapowiedziała pozwanie prokuratury i CBA. Gdy przeczytałem to w niedzielne popołudnie, pomyślałem, że to żart. Nie przypominam sobie, aby ktoś wcześniej zdecydował się nawet na zapowiedź tak kontrowersyjnego, łagodnie mówiąc, ruchu.
Zatrzymanie w związku z aferą GetBacku dwóch menedżerów funduszu Altus jednoznacznie potwierdza, że w tej sprawie nie będzie świętych krów. Gdy jeszcze niedawno mówił o tym minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro, wielu w to powątpiewało.
Były szef jednej ze służb specjalnych na listę lokali operacyjnych wpisał mieszkanie zaprzyjaźnionego z nim małżeństwa – jego podwładnej i pewnego przedsiębiorcy. W ten sposób chciał zapewne pomóc im spłacać kredyt.
To plaga od lat. Prywatne podmioty bardzo chętnie zatrudniają z sowitą pensją urzędników państwowych lub menedżerów państwowych przedsiębiorstw, z którymi to wcześniej zawierały intratne kontrakty. Oczywiście na pierwszy rzut oka nie ma w tym żadnych kontrowersji. W końcu takie są prawa rynku.
Jeśli dziś nie uda się kompleksowo wyjaśnić afery SKOK Wołomin, przez najbliższe lata będzie ona odbijała się czkawką. Aby to się udało, prokuratura i służby powinny się skupić nie tylko na ściganiu słupów, ale dokładnie zbadać dwa dużo istotniejsze wątki.
CBA powinno prześledzić, jak niektórzy deweloperzy przejmowali za bezcen należące do armii grunty i nieruchomości. Proceder ten zaczął kwitnąć po 1989 r. Niestety, karalność wielu z tych transakcji – szczególnie z okresu rządów SLD – się przedawniła.
Afera GetBacku to szansa na oczyszczenie sektora finansowego z przestępców w białych kołnierzykach od lat wykorzystujących niedoskonałości systemu do zbijania fortun. Potrzebna jest jednak determinacja nie tylko organów ścigania, ale także Komisji Nadzoru Finansowego. Choć trzeba przyznać, że ta stojąca na straży bezpieczeństwa sektora finansowego instytucja po wybuchu afery GetBacku podjęła zdecydowane działania wobec zaangażowanych w nią podmiotów. Niektórzy pewnie powiedzą, że zbyt późno, ale jednak lepiej późno niż wcale.
Przy okazji dyskusji o reformie sądownictwa wielu zapomina o wątpliwych orzeczeniach i wyrokach wydawanych przez lata przez niezawisłych sędziów. A przecież dotyczyły one konkretnych osób czy podmiotów gospodarczych. Jednak jeśli nawet doszło do ewidentnej pomyłki, odkręcenie sprawy okazywało się niemożliwe.
Tygodnik „Wprost” w bezczelny sposób przywłaszczył sobie mój tekst z lutego, dodał do niego od siebie kilka słów i opatrując nadtytułem „Tylko u nas”, zrobił z tego okładkę. Chodziło o 13 mln zł, które w latach 2003–2018 zarobiły dzięki kontraktom z PKN Orlen spółki powiązane z Bartłomiejem Sienkiewiczem. Gdy o sprawie napisałem na Twitterze, spotkałem się z kłamliwym i aroganckim komentarzem wydawcy czasopisma Michała Lisieckiego. Żadnych przeprosin, tym bardziej słów ubolewania.
Zatrzymanie przez agentów CBA i postawienie zarzutów byłemu ministrowi sprawiedliwości Andrzejowi K. oraz jego wspólnikowi Piotrowi K. powinno przynajmniej do zakończenia sprawy zawiesić działalność prowadzonej przez nich wspólnie kancelarii prawnej.
Generał Krzysztof Bondaryk, były szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, musiał się spodziewać, że będzie rozliczany za decyzje podejmowane w czasie kierowania tą służbą. Jednak mnie od dłuższego czasu zastanawia inny bardzo ciekawy wątek dotyczący popularnego „Bonda”.
Afera firmy windykacyjnej GetBack coraz pełniej obnaża prawdę o układzie, jaki od lat funkcjonował w polskich finansach. Fundusze inwestycyjne, znani menadżerowie, wątpliwe transakcje i wielkie pieniądze przekładane z jednej kieszeni do drugiej, a w tle nagrania i działalność ludzi służb specjalnych. Efekt? Nabici w butelkę zamożni inwestorzy, skuszeni przez doradców rzekomo łatwym i pewnym zyskiem.
Uniwersytet Gdański nie chce ujawnić informacji, czy jeden ze znanych biznesmenów, kontrolujący dużą, notowaną na giełdzie spółkę, ukończył tę uczelnię z tytułem magistra. Powód? „Nie jest to informacja publiczna” – przekonuje rzecznik uniwersytetu.
Organy ścigania konsekwentnie rozprawiają się z tymi, którzy za rządów PO-PSL zarabiali krocie na nielegalnych automatach – tzw. jednorękich bandytach. Kilka dni temu do sądu wpłynął akt oskarżenia przeciwko 11 osobom pracującym dla Sławomira J., hazardowo-paliwowego biznesmena z Ostródy. On sam od 2009 r. jest oskarżony o wiele innych przestępstw.
Dziś, w święto policji, warto przypomnieć, że do tej pory nie wyjaśniono roli Biura Spraw Wewnętrznych KGP w inwigilacji dziennikarzy po ujawnieniu afery taśmowej. To, kto stoi za nagraniami z warszawskich restauracji, za wszelką cenę próbowały ustalić dwa zespoły tej formacji. Ich raporty lądowały na biurku Bartłomieja Sienkiewicza, szefa MSW, nadzorującego służby specjalne.
W czerwcu Krajowa Administracja Skarbowa w ramach postępowania dotyczącego przestępstw VAT-owskich dokonała przeszukań w spółce, która jeszcze do niedawna wydawała „Służby Specjalne”. Związki periodyku prowadzą do głośnych afer rozpracowywanych obecnie przez organa ścigania – ustaliła „Gazeta Polska”.
