Magdalena Łysiak

Jerzy Ossoliński narzekał swego czasu, że „nauczyliśmy się po niemiecku gospodarować, po włosku fontanować, po francusku stroje perfumować”, a Jan Porudeński, dworzanin Zygmunta III, twierdził, że młodzi rozprawiają jedynie o takich błahostkach, jak piżmo i perfumy, „z czym i mózg utracili”. Ale mimo tych wszystkich uwag, pachnidła i perfumy stały się w Polsce sarmackiej wyznacznikiem dobrego stylu i dbania o… zdrowie.

Aleksander Zatorski w 1746 roku wydał poradnik dla narzeczonych pod tytułem: „Uwagi do zupełnego zabierających się w stan małżeński szczęścia służących, przez pewnego Podgórzanina”. Autor w przedmowie opisał przyczyny dla których owe dziełko powstało i jego szlachetne intencje, by „jak najpomyślniejszego, jak najszczęśliwszego życia pewnych i nieomylnych dociec sposobów”.

„Walka o historię, o prawdę, ciągle trwa, a ten festiwal jest doskonałym tego przykładem. My wtedy coś wybieraliśmy, ale przecież większość wybierała inaczej. Dziś młodzież też może dokonywać swojego wyboru” – mówili Joanna i Andrzej Gwiazdowie na spotkaniu po filmie Marii Dłużewskiej „Z Gwiazdami podróż bez końca”. W rozmowie uczestniczyli także reżyser filmu Maria Dłużewska, Andrzej Kołodziej oraz prowadzący Tomasz Łysiak. Joanna Gwiazda otrzymała z rąk dyrektora Arkadiusza Gołębiewskiego i Darka Malejonka „Drzwi do wolności”. Publiczność zgotowała kilkuminutowe owacje na stojąco.

Błogosławiona Dorota urodziła się w pruskiej wsi Mątowy Wielkie w 1347 roku. Była siódmym dzieckiem Holendra Wilhelma Schwartza i Agaty. Choć od dziecka marzyła o wstąpieniu do klasztoru, a mając sześć lat otrzymała dar ukrytych stygmatów, została wydana za płatnerza gdańskiego – Adalberta, który znany był ze swego gwałtownego charakteru. Dorota swoją łagodnością i niezłomną wiarą powoli odmieniła jego serce.