Wystarczy mieć oczy i uszy, by dostrzec, że wbrew zapewnieniom państwo polskie zawiodło obywateli w czasie powodzi. Na każdym szczeblu: od RCB i premiera lekceważącego zagrożenia, poprzez Wody Polskie, z których polityczna czystka wypłukała fachowców i służby, zajęte głównie robieniem za tło dla oficjeli, aż do władz wojewódzkich i powiatowych.
Grzegorz Bielowicki, biznesmen, założyciel jednego z funduszy inwestycyjnych, przez ostatnie lata wpłacił na konto PO ponad 100 tys. zł. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że 50 tys. zł przelał na dwa miesiące przed zatrudnieniem swojego 21-letniego syna, Franciszka, w gabinecie politycznym premiera Donalda Tuska – ujawniła „Rzeczpospolita”.
Służby specjalne Armenii przekazały, że udaremniły próbę zbrojnego zamachu stanu. Trzy osoby zatrzymano, a cztery są poszukiwane. Czy to zaskoczenie? Żadne. Cała sprawa przypomina domniemaną próbę puczu w Czarnogórze w 2016 r. Wówczas aresztowano ludzi podejrzanych o współpracę z rosyjskim wywiadem wojskowym.
W 1997 r. podczas powodzi tysiąclecia osoby uwięzione w zalanych budynkach, potrzebujące pomocy mogły o swojej sytuacji powiadomić odpowiednie służby dzięki telefonom komórkowym. Ułatwiło to koordynację działań ratunkowych. 27 lat później – mimo rozwoju technologicznego – zaskakiwać może komórkowy blackout.
Donald Trump przeżył kolejną próbę zamachu w ciągu dwóch miesięcy, kiedy w niedzielę 15 września agentom Secret Service udało się wypatrzeć w krzakach i zatrzymać napastnika. Na pierwszy rzut oka można stwierdzić, że państwowa ochrona byłego prezydenta USA zadziałała prawidłowo. Ale czy na pewno? Czy na pewno wszystko jest w porządku, jeśli potencjalnemu zabójcy udaje się przedostać w pobliże kandydata na przywódcę mocarstwa i przesiedzieć 12 godzin w ukryciu z karabinem maszynowym?
Tusk sięgnął po metodę putinowską, której w demokracjach się nie stosuje. Nie ma tak, że ruga się urzędników publicznych. To jest typowy autorytarny model zarządzania – powiedział na antenie przejętej przez rząd TVP Info bynajmniej nie opozycyjny publicysta Jacek Żakowski. Słowa te wzbudziły nie tylko wściekłość internautów popierających Donalda Tuska, lecz także popłoch w samej Telewizji Polskiej. Stosowny fragment szybko zniknął z Twittera stacji, tak jak wcześniej znikały z niego inne treści, będące krytyką poczynań władzy.
Zdaniem prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego, który w tym tygodniu gości w Stanach Zjednoczonych, gdzie przedstawi prezydentowi Joemu Bidenowi, oraz Kamali Harris i Donaldowi Trumpowi plan zakończenia wojny, najbliższe miesiące będą decydujące w tej kwestii. Oczywiście nic, co kluczowe z punktu widzenia Kijowa, nie może się obyć bez wsparcia sojuszników.
To jedna z bajek Andersena. Kroczył dumnie wśród świty i gapiów, udając, że ma na sobie wspaniałą kreację. Widzowie cmokali z zachwytem. Ale jedno dziecko wyrwało się z posłusznie zachwyconego tłumu z okrzykiem: „Cesarz jest nagi!”.
Powódź nie jest w stanie zmienić sondaży. Z jednego powodu: większości Polaków zjawisko to nie dotknęło. Kto był sympatykiem Urszuli Zielińskiej i Pauliny Hennig-Kloski, to nadal nim pozostanie i będzie powtarzał, że katastrofa by nie nastąpiła, gdybyśmy tylko dali działać bobrom.
Jacek Żakowski ośmielił się w weekend powiedzieć rzecz oczywistą o „putinowskiej metodzie” sprawowania władzy przez Donalda Tuska i został zrugany przez silnych razem.
Melania Trump rzadko zabiera głos, wydaje jednak wspomnienia, które ukażą się w przyszłym miesiącu. Ostatnio odniosła się do zamachu na życie jej męża, kwestionując wysiłki administracji prezydenta Joego Bidena, które mają wyjaśnić wydarzenia z Butler w Pensylwanii.
Donald Tusk może zaklinać rzeczywistość, odwracać kota ogonem opowieściami o złej opozycji, fakty są jednak dla niego miażdżące. Szef rządu oblał pierwszy i jak dotąd najpoważniejszy egzamin z zarządzania powodzią już na etapie reakcji na zagrożenie.
Tak się złożyło, że ledwo Donald Tusk wyrzucił z listy lektur „Potop”, jego rząd musi mierzyć się z potopem w naturze. Wyrzucenie „Potopu” z listy lektur jest najgorszym złem, jakie wyrządza Polakom ten rząd. Chcą zrobić z naszych dzieci jakieś mutanty zamiast Polaków.
Donald Tusk zawrócił „na odcinek powodziowy” Marcina Kierwińskiego. Dotychczasowy, świeżo upieczony europoseł ma koordynować wszelkie działania dotyczące powodzi. Niełatwo powiedzieć, co na to sam Kierwiński.
Jedną z charakterystycznych cech naszych czasów jest to, co można nazwać życiem na skróty. Żyjemy w pośpiechu. Mamy problem z wytrwałością i cierpliwością w realizowaniu celów. A ważne cele chcielibyśmy osiągnąć jak najszybciej.
Mamy do czynienia z ludźmi głęboko pogardzającymi zasadami demokracji i wartościami, takimi jak wolność słowa czy niezależność sądownictwa. Do tego mamy u władzy osoby – z Donaldem Tuskiem na czele – kierujące się agresją i swoistą psychologią społeczną – taką, która ma budzić nienawiść i pogardę do największej partii opozycyjnej. Zarówno do formacji, jak i do poszczególnych jej członków i sympatyków.
Wraz z 80. rocznicą operacji „Market Garden” i bitwy pod Arnhem, w której wzięli udział polscy spadochroniarze, domyka się niejako bitewno-rocznicowa „triada trzech generałów” – Władysława Andersa, Stanisława Maczka i Stanisława Sosabowskiego. Każdy z nich wsławił się walkami na froncie zachodnim, kierując odpowiednio: 2. Korpusem Polskim, 1. Dywizją Pancerną i 1. Brygadą Spadochronową. Dwóch pierwszych generałów cieszyło się sukcesami i zwycięstwami (nawet jeśli ciężko okupionymi), natomiast trzeci z nich musiał przeżyć gorycz udziału w alianckiej porażce. Jednak polskich spadochroniarzy z Brygady pamięta się w okolicach Arnhem czy Driel z największym szacunkiem, jako bohaterów i wyzwolicieli.
Nie mam pojęcia, z jakiego rozdzielnika zacząłem dostawać te maile. Najstarszy, jaki znalazłem w swojej skrzynce, pochodzi z 2018 roku, ale na pewno przychodziły też wcześniej, nim jeszcze ktokolwiek kojarzył moje nazwisko. To pisma na temat polsko-niemieckiej nagrody im. Tadeusza Mazowieckiego.