Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Ministerstwo Edukacji Narodowej stawia na komunikację i uspokaja, robi wszystko, by uczniowie, rodzice oraz nauczyciele weszli w rok szkolny możliwie najbardziej płynnie i bezpiecznie.
W niedzielnym finale Ligi Mistrzów nie było futbolowych fajerwerków, spektakularnego widowiska, niesamowitych emocji. Bayern skromnie pokonał PSG i po raz drugi w mijającej dekadzie sięgnął po najcenniejsze trofeum w klubowej piłce.
Kapitalne widowiska, emocje, mnóstwo bramek, wysoki poziom sportowy. Tegoroczne ćwierćfinały Ligi Mistrzów obfitowały we wszystko, co jest esencją piłkarskiego widowiska. Paradoksalnie stało się to dzięki zmienionej przez pandemię formule, w której drużyny grały z sobą tylko jeden mecz.
Bezmyślność, głupota, zbiorowa paranoja. To najdelikatniejsze określenia na wydarzenia wokół aresztowania aktywisty LGBT. Wisienką na torcie jest apel naukowców o natychmiastowe uwolnienie z aresztu „Małgorzaty Sz.” oraz oskarżanie rządzących o „homofobiczną kampanię”.
Wiele wskazuje na to, że od września uczniowie wrócą do tradycyjnej formy nauki, choć sytuacja epidemiologiczna jest trudniejsza niż kiedykolwiek, a rokowania nie są zbyt optymistyczne. Przed rządem stoi duże wyzwanie, bo z jednej strony są oczekiwania rodziców i zapewnienie uczniom optymalnej nauki i opieki, z drugiej – względy bezpieczeństwa nie tylko samych uczniów. Rząd, ale też samorządy, dyrektorzy szkół muszą sprawić, aby wilk był syty i owca cała.
Po tym, jak aktywista LGBT czujący się kobietą został aresztowany, w mediach i na ulicach kilku miast rozpętało się szaleństwo pod hasłem obrony tego jegomościa tylko dlatego, że jest aktywistą LGBT, choć na nagraniu widać, jak atakuje człowieka, a do tego prokuratura postawiła mu zarzut zniszczenia furgonetki Fundacji Pro – Prawo do Życia.
Już dawno temat szkoły nie budził tylu emocji w środku wakacji co obecnie. Rząd stanął przed współczesnym obliczem konfliktu tragicznego. Nauka zdalna czy tradycyjna? Pandemia straszy jeszcze bardziej niż przy zakończeniu roku szkolnego, ale kolejna dawka nauki zdalnej mogłaby się okazać „zabójcza” nie tylko dla uczniów, lecz także dla rodziców. Minister Dariusz Piontkowski zdecydował o powrocie uczniów do tradycyjnej formy nauki od września.
Niektóre polskie gminy nie dostaną pieniędzy z UE za to, że przyjęły Samorządową Kartę Praw Rodzin. Wspieranie rodziny w unijnej optyce stało się formą dyskryminacji.
Kampania wyborcza się skończyła, ale najtrudniej z powyborczego odrętwienia obudzić się totalnym aktorom. „Pluj, kłam, oczerniaj, odbieraj godność, a potem udawaj przykładnego katolika” – napisała Krystyna Janda, kpiąc z modlącego się na Jasnej Górze prezydenta Dudy.
Opadły powyborcze emocje związane ze zwycięstwem Andrzeja Dudy, sukcesem bardzo ważnym, bo osiągniętym w niezwykle trudnych warunkach kryzysu epidemicznego, bezpardonowego szturmu opozycji i nieuczciwych ataków medialnych. Cel podstawowy został osiągnięty – cel gwarantujący kontynuację kierunku reform w naszym kraju i dający realne podstawy do dalszej owocnej współpracy między rządem a prezydentem.
Rząd PiS coraz poważniej mówi o wypowiedzeniu konwencji stambulskiej, w teorii dotyczącej zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, w praktyce – dokumentu szkodliwego i niebezpiecznego.
Kabaret, gorzka wiadomość, niezrozumiała decyzja, skandal. Magazyn „France Football” znalazł się pod ostrzałem mediów po odwołaniu plebiscytu na najlepszego piłkarza świata.
Jeszcze nie tak dawno część lewicowo-liberalnych polityków, publicystów sprzedawała opinii publicznej opowieści o autorytaryzmie i końcu demokracji. Druga tura wyborów prezydenckich ujawniła zjawisko przeciwne – dawno demokracja w naszym kraju nie była w takim rozkwicie. Rekordowa frekwencja dowiodła, że ludzie coraz powszechniej dostrzegają przełożenie decyzji wyborczej na ich własne życie.
Po świetnym poprzednim sezonie Roberta Lewandowskiego 8. miejsce w plebiscycie „France Football” było rozczarowujące. Ten sezon polski snajper kończy nie tylko z mistrzostwem i pucharem Niemiec, lecz także niesamowitymi osiągnięciami indywidualnymi.
Szkoda, że nie udało się przeprowadzić klasycznej debaty między urzędującym prezydentem a pretendentem. Trudno nazywać oba wydarzenia – w Końskich i Lesznie – debatą, kiedy nie ma bezpośredniej relacji, nie mogą sobie zadawać pytań, brakuje szansy riposty.
Pierwsza tura wyborów prezydenckich przyniosła niewątpliwy sukces urzędującego prezydenta. Poprawił wynik w porównaniu z I turą z 2015 r., choć był narażony na bezpardonowe ataki opozycji i sprzyjających jej mediów, zmagał się też z politycznym kryzysem związanym z pandemią. Jednakże przekroczenie progu 30 proc. daje Rafałowi Trzaskowskiemu nadzieję na zlikwidowanie znaczącego dystansu.
Przemówienia głównych kandydatów zaraz po prognozowanych wynikach wyborów ujawniły nie tylko różnice w ich formacie, lecz także prawdę o każdym z nich. Dowiodły, dlaczego jeden jest plastikowym, niespójnym kandydatem pięknych deklaracji i agresywnej retoryki, a drugi kandydatem autentycznym, który szanuje wszystkich.
Ksiądz Tischner mawiał: „Są trzy prawdy: świento prawda, tys prawda i gówno prawda”. Po wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który oddalił zażalenie KW PiS dotyczące wypowiedzi Rafała Trzaskowskiego, należałoby do tego dodać czwarty rodzaj prawdy – prawniczą prawdę, właściwie tożsamą z tą trzecią.
Politycy opozycji wielce się oburzyli z powodu przemówienia Jadwigi Emilewicz na Jasnej Górze. Podnieśli larum, że „ewangelistka Emilewicz namawia do głosowania na Andrzeja Dudę”, „Emilewicz agituje z ambony”, wieszcząc zarazem „upadek wszystkich wartości”.
Jeszcze nie tak dawno część publicystów wieszczyła pewne zwycięstwo Andrzejowi Dudzie niezależnie od czasu i okoliczności, nawet w I turze. Dziś już to tak nie wygląda. Są nawet sondaże dające niewielką przewagę w II turze kandydatowi KO. Co się wydarzyło, że niemożliwe stało się możliwe?