Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Bunt restauratorów niemała część opozycji będzie chciała wykorzystać przeciw Prawu i Sprawiedliwości, licząc na to, że w ten sposób zaskarbi sobie sympatię także części społeczeństwa. Pisałem o tym niedawno i powtórzę, widać bowiem wyraźnie, że problem narasta: coraz trudniej będzie opanować ten protest restrykcjami.
Długo byłem zwolennikiem zdecydowanych obostrzeń ograniczających działalność gospodarczą w ramach narodowej kwarantanny. Ale już nie jestem. Mam głębokie poczucie, że obecnie należy postawić na cywilizowane otwarcie mnóstwa większych i mniejszych rodzimych biznesów. To im bowiem grozi w ciągu tego roku plajta.
„Chcemy bardzo mocno poprawić szanse rozwojowe terenów zaniedbanych w czasach III RP” – mówił premier Mateusz Morawiecki, inaugurując rządowy program wsparcia dla terenów po-PGR-owskich. Nabór wniosków o dofinansowanie inwestycji w gminach, w których w przeszłości funkcjonowały PGR-y, ruszył na początku stycznia.
Zablokowanie kont prezydenta USA Donalda Trumpa bardzo cieszy środowiska lewicowo-liberalne, także w Polsce. Świadczy to o marności ich horyzontów myślowych.
Dramatycznie zabrzmiały niedawno słowa Mikołaja Pawlaka, rzecznika praw dziecka, że ponad 600 tys. młodych ludzi potrzebuje natychmiastowej pomocy psychiatrycznej. Kryzys psychiatrii i psychologii dziecięcej pogłębiony przez pandemię doprowadzi do wielu tragedii – alarmuje Pawlak.
Daje do myślenia od jakiegoś czasu istny wysyp chińskiej i rosyjskiej propagandy w mediach społecznościowych. Im bardziej niepokojące wieści, im bardziej rozgorączkowane społeczeństwo, tym bardziej podatne jest na współczesną propagandę, która bazuje na tysiącach, jeśli nie setkach tysięcy „anonimowych użytkowników”, „zwykłych ludzi”, którzy znają „najprawdziwszą prawdę”, jakimś trafem zwykle – jeśli lepiej przyjrzeć się tematowi – najkorzystniejszą dla strategicznych interesów despotycznego Wschodu.
27 grudnia obchodziliśmy 102. rocznicę wybuchu powstania wielkopolskiego. To jedna z piękniejszych kart naszych dziejów, w której tradycja insurekcyjna łączy się z tradycjami głębokiej pracy społecznikowskiej, patriotyzmu gospodarczego. Wielkopolska przygotowywała się na niepodległość przez wiele dekad – walcząc nie tylko o język polski, kulturę i wiarę, lecz także o pieniądz, rolnictwo i handel.
Szczerze współczuję ludziom, którzy w ostatnich miesiącach, powodowani pandemicznym kryzysem, zaczęli znów cieplej spoglądać na Platformę Obywatelską. Wypowiedzi Borysa Budki, że Prawo i Sprawiedliwość to „narodowy socjalizm”, dobrze wpisują się w mentalność kompradorskich, lumpenliberalnych elit.
Cynizm tego, co wyprawia Rafał Trzaskowski wokół ulicy Lecha Kaczyńskiego w Warszawie, dawno przekroczył granice groteski. To cynizm, który głęboko w tej sprawie przeżera dusze polityków PO, także tych, którzy powinni pamiętać o własnych solidarnościowych korzeniach.
Nie tylko mnie liderzy Zjednoczonej Prawicy coraz częściej przypominają muzyków słynnych zespołów rockowych, którzy wciąż wspólnie grają, ale poza sceną nie są już w stanie ze sobą po ludzku rozmawiać. Słychać takie głosy coraz wyraźniej, właśnie w mediach społecznościowych, choćby wśród blogerek i blogerów, wyborców Prawa i Sprawiedliwości, Solidarnej Polski i Porozumienia.
Jednym z elementów ogłoszonego właśnie Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych będzie wsparcie popegeerowskich wsi. Rząd przeznaczy na to 250 mln zł.
Nadchodzące święta Bożego Narodzenia będą bardzo trudne dla osób ubogich, bezdomnych i potrzebujących. Dla tzw. zwykłych ludzi „Wigilia dla ubogich” to impreza charytatywna, religijny i społeczny dobry obyczaj. Z moich rozmów z osobami pracującymi z ludźmi w kryzysie bezdomności wynika jednak, że to dla nich rzecz najcenniejsza.
Na pochyłe drzewo każda koza skacze – boleśnie często przypomina mi się ostatnio to powiedzenie, gdy obserwuję reakcje wielu ludzi do niedawna umiarkowanych w sprawach Kościoła. Kościół, do którego czasem wciąż jeszcze zachodzą, stał się dla nich wrogiem publicznym numer jeden.
Z dużym powodzeniem Marta Lempart ma szansę stać się liderką ogólnopolskiego strajku KOD-ersów. Z Włodzimierzem Czarzastym jako jego ikoną – cierpiącym na pluszowym krzyżu. Niesamowite, w jakim tempie lewica ginie od własnej rewolucyjnej retoryki, wekslowanej nieudanym męczeństwem.
Opadły emocje po Strajku Kobiet. Rozpaczliwie w ich trakcie zabrzmiał głos osób z niepełnosprawnościami, ich rodziców i opiekunów. Nie był to głos przychylny rządzącym. Również politycy PiS przyznali, chcąc nie chcąc, że program Za Życiem funkcjonuje w większości tylko na papierze. Trzeba to zmienić jak najszybciej.
Opozycja od dłuższego czasu forsuje pomysły związane z poważnym ograniczeniem władzy centralnej i wzmocnieniem pozycji samorządów. Do PO dołączył jej dawny koalicjant, czyli PSL. Władysław Kosiniak-Kamysz ogłosił właśnie, że fundusze unijne powinny iść bezpośrednio do samorządów.
Żyjemy dziś wedle reguły #zostańwdomu. Jak już pisałem, w realu wciąż jesteśmy bardziej zdyscyplinowani niż w mediach społecznościowych. Pozwolę sobie na historię z życia wziętą. Rzadko teraz poruszam się publiczną komunikacją po stolicy. Ale całkiem niedawno zdarzyło mi się.
Czy się to komuś podoba, czy nie, PiS wygrywało przez ostatnie lata przede wszystkim swoim programem społeczno-gospodarczym. Rys tożsamościowy i kwestia reformy państwa były ważne, ale ewidentnie działała logika: i jedno, i drugie.
W czasach proaborcyjnych protestów parlamentarna lewica przekonuje, że chciałaby przychylić nieba opiekunom osób z niepełnosprawnościami. Kłopot w tym, że jest to nie do zweryfikowania. A raczej – możliwe do zweryfikowania negatywnie na podstawie historii III RP.
Od lat w Polsce trwają ciche zmagania opiekunów osób z niepełnosprawnościami z systemem. Przez lata naprawdę im nieprzyjaznym. Dość przypomnieć, że w czasach rządów PO zasiłek pielęgnacyjny dla niepełnosprawnego dziecka wynosił miesięcznie 153 zł.