Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Zwykłego człowieka ostatnio coraz częściej dręczy kwestia zrozumienia działań tzw. opozycji totalnej, która wykazuje wszelkie syndromy obłędu z nienawiści. Nienawiści do własnego państwa i własnego narodu. Własnego? Czy partie jawnie już antypolskie mają prawo do tak chętnego wypowiadania się „w imieniu Polek i Polaków”?
Zdaje się, że groteskowy marszałek Senatu, ścigany widmem „zabójczych kopert” o zawartości coraz bardziej interesującej prokuraturę, postanowił przy okazji wyborów prezydenckich zyskać status osoby całkowicie nietykalnej dla organów ścigania.
Przyssanie się do funduszy publicznych przez liczne organizacje wspierające tzw. społeczeństwo otwarte nabiera ciekawego wymiaru w świetle afery w warszawskim ratuszu: oto milionowe dotacje otrzymuje od Trzaskowskiego dawna groźna agentka SB. Mimo upublicznienia jej „dorobku” nadal jest wspierana przez prezydenta stolicy – kandydata na prezydenta RP. Hałaśliwe i nachalne lobby LGBT sterowane przez ludzi komunistycznej bezpieki?
Za Peerelu nie było problemu – po sfałszowaniu przez nowych władców referendum w 1946 r. odbywały się ponoć co parę lat jakieś wybory, a to do Sejmu, a to do rad narodowych, ale nikt normalny nie brał w nich udziału, a komuchy same sobie uzupełniały braki frekwencji. Nie warto też wspominać o wynikach, które wszystkim były z góry znane i głęboko obojętne.
Tak się nazywał w popularnym piśmie (dawny tygodnik) „Kobieta i Życie” kącik na ostatniej stronie, gdzie drukowano nadsyłane przez czytelników zabawne fragmenty dziecięcych wypracowań szkolnych. Gdy się patrzy na nowy etap kampanii wyborczej, zaczerpnięte stamtąd określenia pasują jak ulał.
„Senat – zła to bestia” to druga część łacińskiego przysłowia zaczynającego się od – też może nieco dyskusyjnego – stwierdzenia: „senatores boni viri”, czyli że senatorowie to porządni ludzie, ale ten Senat…
Tytułowe życie jest nieco bliższe w czasie niż sławetne „życie po życiu”, ale chyba nie mniej tajemnicze. Choćby dlatego, że już się zaczyna, mimo że pandemia wcale się nie skończyła, a zaczyna się jakby z musu, bo ucieczka przed wirusem w bezruch i izolację zagroziła światu po prostu entropią.
Co tam „trzecia osoba w państwie”, marszałek Senatu to cysorz całą gębą! Nie będzie Polak pluł mu w twarz, domagając się umożliwienia uchwałą Senatu głosowania w wyborach prezydenckich. Teraz dołączył do niego kolejny kandydat na Napoleona, były wicepremier – już się nie doliczę, która to „osoba w państwie”.
Co tam „trzecia osoba w państwie”, marszałek Senatu to cysorz całą gębą! Nie będzie Polak pluł mu w twarz, domagając się umożliwienia uchwałą Senatu głosowania w wyborach prezydenckich. Teraz dołączył do niego kolejny kandydat na Napoleona, były wicepremier – już się nie doliczę, która to „osoba w państwie”.
Tak śpiewali kiedyś Skaldowie i dziś, przy wściekłych atakach totalnej opozycji na Pocztę Polską z powodu jej udziału w głosowaniu korespondencyjnym, chce się to wezwanie powtórzyć.
Powiadają: wy wójta się nie bójta! Mając to w pamięci, piszę zatem do głowy mojej wiejskiej gminy: „Panie wójcie, czy pod wpływem nacisków partii antypolskich z opozycji totalitarnej zamierza Pan, jak Pańscy »starsi bracia« z różnych »wolnych miast«, nie udostępnić właściwej komisji wyborczej zgodnie z prawem i obowiązkiem służbowym spisów osób uprawnionych do głosowania?
20 kwietnia „polscy naziści” przespali okazję, by w jakimś znowu dostępnym lesie świętować urodziny Führera. Ciekawe, czy 22 kwietnia stare i nowe komuchy od Millera i Czarzastego po Biedroniów i Zandbergów będą pamiętać o rocznicy narodzin Lenina, o którym mogą zasadnie rzec: My wszyscy z niego!
No tak, zaraza, nic ważniejszego niż ratowanie życia ludzkiego nie ma... Doprawdy? A co z ratowaniem dusz? Jakoś to nieważne, trudno w Wielkim Tygodniu pójść do spowiedzi, więc grzechy się nawarstwiają… Grzechy indywidualne, ale i na skalę całego narodu. Oto mamy 10. rocznicę Tragedii Smoleńskiej. Tak, napisałem wielkimi literami i mam nadzieję, że nikt tego nie poprawi. Kiedy chodziłem do podstawówki, pani polonistka Zofia Strzelecka musiała poprawiać zgodnie z odgórnym zarządzeniem „Powstanie Warszawskie” w moich wypracowaniach na mało znaczące w dziejach „powstanie warszawskie”.
Gdy się słucha reakcji liderów opozycyjnych na propozycje przeprowadzenia wyborów prezydenckich korespondencyjnie czy też nawet kompromisowego/kontrowersyjnego pomysłu Jarosława Gowina o przedłużeniu kadencji obecnego prezydenta na rok lub dwa, ma się wrażenie, że ze wszech miar starają się uzasadnić miano partii antypolskich, które im się zgodnie z definicją księcia Czartoryskiego należy.
Jest taki dowcip o bacy piłującym gałąź, na której siedział mimo ostrzeżeń pewnego cepra. Gdy gruchnął na ziemię, wyrzekł w zdumieniu: „Prorok, cy co?”. Historyjka ta przypomniała mi się, gdy w internecie natknąłem się na wiadomość, że parę tygodni przed rozpętaniem się światowej pandemii „chińskiego wirusa” prezydent USA podpisał akt prawny zezwalający faktycznie na powrót modlitwy do szkół publicznych.
Wedle informacji francuskiego portalu TVLibertes.com nasyłani od miesiąca przez prezydenta Erdoğana imigranci z Turcji, którzy na granicy z Grecją spotkali się z jej stanowczą obroną, wzmocnioną ostatnio przez posiłki Straży Granicznej z Polski i Austrii, w ubiegły piątek, czyli 26 marca, dali za wygraną i poinformowali władze tureckie, że zdecydowali się opuścić strefę buforową między dwoma krajami.
„Jednakowa dla nas, piesku, dola psia/Więc trzymajmy chociaż sztamę, ty i ja!/Tobie patrzy melancholia z pyska/Mnie gardło ściska/Głupia łza.../Gdzie twój humorek?/Co z tobą, Florek?/Tak ci posmutniał wesoły pysk/Jak człowiek gania, pędzi tu i tam/A wieczorek chodzi sam/To humorek przez okienko prysł!”
Przerażające wieści docierają z „kolebki demokracji europejskiej”, Wielkiej Brytanii, stawianej tylekroć za wzór nam, Irokezom z Europy Środkowo-Wschodniej. Otóż w apogeum epidemii koronawirusa National Health Service, czyli ichni NFZ, zdecydował, że od 1 kwietnia 2020 r. brytyjska służba zdrowia będzie mogła odmówić pomocy pacjentom homofobicznym, rasistowskim lub seksistowskim.
No i dopadło nas. Coś, czego przewidzieć było nie sposób i na skalę rzadko po II wojnie światowej spotykaną. Pokolenie starsze, mające doświadczenie brutalnego zawieszenia praw obywatelskich po wprowadzeniu stanu wojennego przez reżim Jaruzelskiego, na regulacje zarządzone teraz przez demokratycznie wybrane władze RP reaguje ze zrozumieniem i spokojnie, ale jak zachowa się pokolenie wychowywane bezstresowo, podjudzane od pięciu lat do sprzeciwu wobec wszelkich aktów prawnych przyjmowanych przez Zjednoczoną Prawicę? Czy zwycięży realizm, zwykłe myślenie zdroworozsądkowe?
Dzięki tępactwu zarówno kandydatów, jak i obsługujących ich sztabów partie antypolskie coraz bardziej obnażają swoją prawdziwą naturę, pogardę i obcość, zwracając się do nas: „wy, Polacy”.