niemieckie zbrodnie wojenne

Lubelski oddział IPN stworzył wystawę opowiadającą o jednym z najbardziej tragicznych wydarzeń z okresu II wojny – akcji wysiedleńczo-kolonizacyjnej na Zamojszczyźnie (1942–1943). Zaprezentowano na niej różne aspekty Aktion Zamość, począwszy od jej zaplanowania, przygotowania i realizację, skończywszy na akcji pomocy ze strony polskiego społeczeństwa oraz współczesnych form upamiętnienia. W sposób szczególny pochylono się nad losem najmłodszych ofiar – Dzieci Zamojszczyzny.

Prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Gdańsku z udziałem interdyscyplinarnego zespołu biegłych z zakresu archeologii, antropologii fizycznej oraz broni palnej i amunicji z Uniwersytetu Łódzkiego i Uniwersytetu Rzeszowskiego, w okresie od 2021 roku do 2024 roku, prowadził czynności procesowe na północnych obrzeżach Chojnic zwanych  Doliną Śmierci zmierzające do odnalezienia zbiorowych mogił Polaków – ofiar masowych egzekucji dokonanych jesienią 1939 roku oraz w styczniu 1945 roku przez funkcjonariuszy niemieckich formacji.

28 lutego 1944 r. miała miejsce jedna z najokrutniejszych zbrodni na ludności polskiej w Hucie Pieniackiej. W śledztwie Instytutu Pamięci Narodowej ustalono, że pacyfikacji wsi dokonali ochotnicy ukraińscy z 14 Dywizji SS „Galizien”, którym pomagały okoliczne oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) oraz oddział paramilitarny składający się z ukraińskich nacjonalistów. Życie straciło około 850 osób narodowości polskiej, rzeź przeżyło około 160 osób.