niemieckie zbrodnie wojenne

Na terenie cmentarza pw. św. Wojciecha w Łodzi zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN odnalazł szczątki nastolatka – więźnia niemieckiego obozu dla dzieci i młodzieży przy ul. Przemysłowej. Przeprowadzona analiza historyczna, poprzedzająca poszukiwania wskazuje, że w badanym miejscu pochowano w bezimiennym grobie Zdzisława Kafarskiego, zmarłego 13 kwietnia 1944 r.

4 grudnia 1942 r. powstała Rada Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu RP na Kraj „Żegota”. W okupowanej Europie była to jedyna oficjalna organizacja powołana w celu udzielania pomocy Żydom. Jej konspiracyjna działalność polegała na znajdowaniu kryjówek, wystawianiu fałszywych dokumentów, dostarczaniu leków oraz wypłacaniu zapomóg finansowych dla ukrywających się Żydów.

28 maja 1942 r. Niemcy rozpoczęli pierwszą akcję deportacyjną z założonego przez siebie getta dla Żydów w Krakowie. W maju i czerwcu oraz w październiku 1942 r. wywieziono łącznie do niemieckiego obozu śmierci w Bełżcu ok. 14 tys. osób, a ponad tysiąc zamordowano podczas tych deportacji. Niemcy, deportując ludność żydowską, podjęły decyzję o stopniowym zmniejszeniu obszaru getta w Krakowie. Nowym miejscem, gdzie miano transportować Żydów, stał się obóz w Płaszowie, który systematycznie rozbudowywano.