niemieckie zbrodnie wojenne

Zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN prowadzi prace poszukiwawcze w Palmirach (Puszcza Kampinoska), gdzie w latach 1939-1941 dochodziło do masowych egzekucji ludności polskiej dokonywanych przez niemieckiego okupanta. Zbrodni dokonywano na więźniach politycznych przywiezionych z warszawskich więzień i aresztów. Ofiarami byli m.in. przedstawiciele polskiej elity kulturalnej i intelektualnej.

„...setki niemieckich urzędników całymi dniami i miesiącami siedziały za biurkami w miłym świetle wiosennego słońca, sumując liczby i formułując memoranda, w których z zimną krwią rachowały masakrę milionów” – napisał William L. Shirer w „Powstaniu i upadku III Rzeszy”. Od dziś na warszawskim Krakowskim Przedmieściu (przed Domem Polonii) można oglądać wystawę plenerową „Gospodarka III Rzeszy”, przygotowaną przez IPN z inicjatywy prezesa dr. Karola Nawrockiego. Autorem scenariusza jest prof. Tomasz Panfil, którego dobrze znają czytelnicy Gazety Polskiej. Ekspozycja ukazuje źródła dzisiejszej niemieckiej potęgi gospodarczej: infrastrukturę i technologie z czasów Wehrwirtschaft, czyli gospodarki wojennej, opartej na grabieży mienia i wyzysku ludności z państw pobitych przez Niemcy w czasie II wojny światowej.

Zagarnięta przez Niemców, których się nie ulękła, do końca wypełniając obowiązek, została przez nich rozstrzelana za »zbrodnię« okazania pomocy »ludziom wyjętym spod prawa« – tak pisał o Ewie Matuszewskiej „Mewie” zaprzyjaźniony z jej ojcem, Ignacym Matuszewskim, Bohdan Podoski. Jej ciało zostało ekshumowane w 1945 r. ze zbiorowej mogiły w Parku Dreszera. Wciąż trzymała w dłoni zwinięty bandaż.