Komisja mająca zbadać rosyjskie wpływy w Polsce powinna również zająć się działalnością nad Wisłą Wiaczesława Moszego Kantora, rosyjskiego oligarchy należącego do grona zaufanych ludzi zbrodniarza Władimira Putina.
Rosyjskie pocztówki noworoczne (Bożego Narodzenia superchrześcijański narod bogonosiec w istocie nie obchodzi) życzą odbiorcom „szczęścia i powodzenia w nowym roku” pod choinką w kształcie złowrogiej litery „Z”, symbolu zezwierzęcenia bojców Moskwy na Ukrainie, ozdobioną napisem: „Niech wszystko będzie Z”. Starszym z nas kojarzy się to ze słynną sowiecką piosenką „Pust’ wsiegda budiet sołnce”, nagrodzoną na Międzynarodowym Festiwalu w Sopocie w 1963 r. pierwszym miejscem jako symbol powszechnie znanego pokojowego ducha „ludzi radzieckich”. Obłuda od samego początku istnienia Moskowii była jej międzynarodowym znakiem firmowym, wręcz brandem.
W moim poprzednim tekście o nieustającym romansie polityki i sportu „Igrzyska i mundiale z polityką w tle” w „Gazecie Polskiej Codziennie” z 21 listopada 2022 r. pisałem o igrzyskach olimpijskich i piłkarskich mundialach ostatnich stu lat. A ściślej: ostatnich 102 lat, poczynając od letnich w Antwerpii tuż po I wojnie światowej, w których Polska jeszcze nie wzięła udziału, bo zajęta była wojną ze Związkiem Sowieckim o niepodległość oraz utrwalaniem granic zachodnich (II powstanie śląskie) i północnych. Dziś o skandalach i kontrowersjach wokół igrzysk z lat 1976–1988.
Oficjalnie Chiny i USA ze sobą mocno rywalizują. Cała rzesza geopolityków przekonuje, że poważny konflikt Pekinu z Waszyngtonem jest nieunikniony. Ale po każdym podniesieniu temperatury między dwoma mocarstwami ona zaraz opada.
Internetowa aktywność Mai Staśko to kwintesencja działalności influencerów. Lewicowa działaczka ma zdanie na każdy temat. Rzuci bez skrępowania (i zastanowienia) opinię na temat gwałtów, psychiki mężczyzn, płac, rynku pracy, mieszkalnictwa. Ostatnio nawet bije się w amatorskich walkach, gardząc jednocześnie bukmacherką – głównym sponsorem gal „freak” MMA.
Na światło dzienne wychodzą kolejne dokumenty pokazujące strategię rządów PO–PSL wobec Rosji – POstkomuna stawiała na daleko idącą współpracę z Moskwą. I ani atak na Gruzję, ani Smoleńsk, ani nawet początkowo okupacja części Ukrainy tego nie zmieniały.
Partia Razem to jedyny ciekawy składnik opozycji w Sejmie. Tusk jej nie lubi. Bo Razem nie uczestniczyła w różnych świństwach III RP, esbeckich prywatyzacjach itp. Ale znalazła się w jednym klubie z nielubianymi wcześniej przez siebie postkomunistami, ze śliskim biznesmenem z PZPR Czarzastym na czele.
W ubiegłym tygodniu serwis Politico opublikował tekst, w którym zaprasza do „poznania nowej potęgi militarnej w Europie. Polski”. Autorzy artykułu wskazują na skalę polskich zakupów uzbrojenia i konsekwentną politykę wzmacniania bezpieczeństwa militarnego, które rozpoczęło się na długo, zanim świat dowiedział się, że siły, które Rosja gromadziła pod koniec roku 2021 wzdłuż ukraińskich granic, nie służyły wyłącznie do przeprowadzenia ćwiczeń czy szantażowania państw Zachodu groźbą wojny.
Totalna opozycja zachowuje się wobec Berlina jak rozemocjonowany klakier, który traci kontrolę nad skalą swojego wazeliniarstwa. Jednak gdy sprawa dotyczy bezpieczeństwa Polski, to takie zachowanie ludzi pretendujących do pełnienia najwyższych funkcji w państwie jest niezwykle groźne.
Od czego zależy przyszłość świata? Może niektórym z czytelników tych felietonów mogłoby się wydawać, że Panem historii jest Bóg. Inni – może ci bardziej przyziemni – mogliby wskazywać na znaczenie zaangażowania Stanów Zjednoczonych. Jednak zdaniem patriarchy Cyryla obie te odpowiedzi są fałszywe.
Ciekawym aspektem wojny na Ukrainie jest zmiana mentalna jej mieszkańców, wręcz odwrócenie o 180 stopni stosunku do dwóch wielkich sąsiadów – Moskowii i Rzeczypospolitej. Dotyczy to i przeszłości, i chwili bieżącej, a nawet przyszłości po – zwycięskim rzecz jasna! - zakończeniu wojny.
740 dni trwała rozłąka sędziego Igora Tulei z warszawskim sądem okręgowym. Wrócił jednak, przywrócony decyzją nieuznawanego przez siebie sądu, podtrzymującego albo zmieniającego, nie ma to żadnego znaczenia, decyzję innego nieuznawanego przez siebie sądu. I tak się to kręci.
27 listopada ulicami Warszawy – Andersa, Marszałkowską, al. Niepodległości, Rakowiecką, Wołoską do Woronicza i z powrotem kursował tramwaj przybliżający historię Grup Oporu „Solidarni”. 3 grudnia w Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL odbędą się główne uroczystości upamiętniające 40-lecie powstania organizacji.
Minęły kolejne cztery lata rządów POstkomuny w Warszawie – teraz pod sterami Rafała Trzaskowskiego. Cechuje je gigantyczne marnotrawstwo pieniędzy, żerowanie na publicznych środkach przez ludzi platformerskiej i lewicowej kasty: działaczy, celebrytów i poukładanego z nimi biznesu. Do tego skrajne zideologizowanie kultury, by wspomnieć choćby o niszczeniu warszawskich, niegdyś świetnych i szacownych, scen teatralnych.
Justin Welby, arcybiskup Canterbury i duchowy zwierzchnik Wspólnoty Anglikańskiej, przyjechał do Kijowa. Z jego ust padły ważne i mocne słowa, a on sam okazał prawdziwą solidarność z prześladowanym narodem.
Dziś w Sofii odbędzie się Szczyt Bałkanów Zachodnich organizowany przez New Direction – fundację związaną z Europejskimi Konserwatystami i Reformatorami. Jej szefami są Polacy (prezes Tomasz Poręba i wiceprezes Karol Karski). Przy organizacji Szczytu partnerami New Direction były dwa instytuty zajmujące się polityką zagraniczną: jeden z Polski, a drugi z Węgier. Szczyty takie organizowane są co roku.
Czym jest miłość, np. miłość matki do dziecka? Nie jest tożsama z aktywnością seksualną i sympatią, z życzliwością i szacunkiem, a nawet z zakochaniem się. Natomiast jest odkryciem i przeżyciem niepowtarzalności i arcyważności osoby.
Świat oparty na konsumpcji, pozbawiony Boga, staje się nie do zniesienia. Wiarę zastąpiono bzdurnymi ideami, które są tworzone doraźnie i co jakiś czas spektakularnie ośmieszane. Tak się dzieje chociażby w przypadku Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej.