Kierownik działu Świat „Gazety Polskiej Codziennie”. Dziennikarz tygodnika „Gazeta Polska” oraz portalu Niezależna.pl
Dziennikarz z wykształcenia i zamiłowania. Z zawodem związany od 2012 roku. W mediach Strefy Wolnego Słowa od 2014 roku. Autor wielu tekstów poświęconych głównie polityce wschodniej, a także z zakresu bezpieczeństwa, obronności i armii. Prywatnie pasjonat militariów oraz fan piłki nożnej.
Kontakt: [email protected]
Rosja nie ma interesu w zakończeniu wojny na Ukrainie. Kreml patrzy, jak Zachód dyskutuje, szuka rozwiązań i ścieżek pomocy Kijowowi, a równocześnie wojska Putina atakują kolejne ukraińskie terytoria, siejąc terror i zniszczenie. Zresztą Moskwa już zapowiedziała, że nie uzna żadnego dokumentu podpisanego przez Ukrainę.
Wbrew tytułowi nie będzie dziś o głośnej w ostatnim czasie w Polsce ustawie wiatrakowej, lecz o perspektywie relacji Niemiec z Rosją w najbliższych latach.
Jak zapowiedział, tak zrobił. Białoruski dyktator Alaksander Łukaszenka podpisał przed kilkoma dniami dekret ściągający do kraju 150 tys. obywateli Pakistanu. Oficjalnie – w celu załatania dziur na rynku pracy. Satrapa już wiosną deklarował, że są mu oni „bardzo potrzebni”.
Z każdym dniem środowisko skupione wokół premiera Donalda Tuska i jego akolici przypuszczają coraz bardziej nienawistne ataki wobec prezydenta Karola Nawrockiego.
„Źle się dzieje w państwie duńskim” – to cytat z szekspirowskiego „Hamleta”.
Temat szczytu na Alasce i rozmowy Donalda Trumpa z Władimirem Putinem, wiadomo jak zakończone, zdominował w ostatnich dniach światowe media, przez co uwadze umknęły doniesienia z Białorusi odnośnie do zbliżających się wielkimi krokami manewrów Zapad-2025 planowanych na wrzesień.
Zapowiedziane na piątek spotkanie prezydenta USA Donalda Trumpa z Władimirem Putinem na Alasce to jedno z ważniejszych politycznych wydarzeń w kontekście toczącej się od 3,5 roku wojny na Ukrainie.
W polityce Kremla, zwłaszcza odnoszącej się do kwestii militarnych, nic nie dzieje się przypadkowo. Bazy wojskowe w Królewcu nie są rozbudowywane po to, by świeciły pustkami. Analogicznie, przerzut żołnierzy w region graniczący z Polską i Litwą nie ma na celu przegrupowania oddziałów, ale przede wszystkim wzmocnienie potencjału wojskowego Rosji na tym kierunku.
Symbolika pierwszej zagranicznej wizyty nowego prezydenta RP, partnerstwo Polski i Stanów Zjednoczonych oraz utrzymanie silnej amerykańskiej obecności wojskowej w naszym kraju – to jedne z głównych tematów, które dominowały w mediach za oceanem w kontekście wizyty prezydenta Karola Nawrockiego w Waszyngtonie. – Wydarzeniu poświęcono znacznie więcej miejsca niż prezydenckiej inauguracji w ubiegłym miesiącu – podkreśla Tomasz Winiarski, amerykanista.
Cele, które Rosja osiąga na Ukrainie, nie są celami strategicznymi, tylko taktycznymi. Okupując Ukrainę, Putin chce podważyć system bezpieczeństwa, który proponuje Zachód i NATO. To jest strategiczny cel – przemodelowanie globalnego bezpieczeństwa i nowy układ na wzór Jałty, przede wszystkim na obszarze euroazjatyckim, w którym to Rosja będzie odgrywać znaczącą rolę. Władimir Putin będzie chciał pokazać poprzez spotkanie z Donaldem Trumpem, że wyszedł z blokady dyplomatycznej i infamii, a Rosja wraca do wielkiej geopolitycznej gry – mówi portalowi Niezależna.pl dr Jan Matkowski, wykładowca akademicki z Ukrainy.
