Odźwierny u Niemca, Paweł Graś, zapowiedział na Twitterze bardzo ważne wystąpienie Donalda Tuska. Jak zwykle z zapowiedziami tego tandemu, wyszło dokładnie odwrotnie. Dostaliśmy nudne i rutynowe wystąpienie byłego premiera, który nie dość, że wystraszył się wyborów prezydenckich, to teraz boi się nawet listonosza.
Pandemia koronawirusa pokazała jedną zasadniczą rzecz. Na świecie mamy dzisiaj kompletny kryzys przywództwa. Donald Trump budzi jedynie uśmiech, gdy przekonuje, że wszystko w USA jest fantastycznie, a w tym samym czasie liczba zmarłych sięga już kilkudziesięciu tysięcy. Pełen sukces i działania w samą porę. Ale i tak wypada o niebo lepiej niż jego koledzy z Europy Zachodniej.
Powodzie i susze trawią Polskę na zmianę, a my jako państwo nadal przechodzimy obojętnie obok tematu retencji wody. Ten trend próbuje przełamać rząd Prawa i Sprawiedliwości, który na razie zaczął od stworzenia ministerstwa i agencji zajmujących się kwestiami wodnymi.
Pod presją organizacji prozwierzęcych przyjęto zakaz uczestniczenia w polowaniach osób poniżej 18. roku życia. Od początku wydawał mi się on bez sensu, ale niestety mogę się odnosić tylko do własnego przykładu. Wielokrotnie jako małolat byłem na polowaniach. Widziałem, jak się strzela do dzików i jeleni. Byłem przy patroszeniu. Rolnictwo zresztą też widziałem. Jak się upuszcza krew kaczce na czerninę. Jak się zabija świniaka i jak odcina głowę kurze. Jakoś nie wpłynęło to drastycznie na moje życie.
Pięć lat opozycja czekała na kryzys. I się doczekała. Epidemia koronawirusa jest czymś, czego w zasadzie nikt na świecie się nie spodziewał. Niewidzialny wróg zabija dziesiątki tysięcy ludzi na świecie. Gospodarka stanęła i nikt nie wie, kiedy ruszy. Ten właśnie kryzys opozycja wykorzystuje, aby siać zamęt i doprowadzić finalnie do upadku państwa, które w ich mniemaniu ma wywindować salonowców do władzy na zawsze.
Koronawirus to wielka lekcja pokory. Trzy tygodnie, w których Polska się zatrzymała, uzmysłowiły nam, bez czego w życiu można się obyć i co trzeba będzie zmienić. Okazało się, że Polska i nasze życie nie zawalą się, jeśli będziemy pracować z domu i gdy dziennikarze nie będą przesiadywać w studiach telewizyjnych.
Trudne czasy nastały. To taki moment, że głupi powinien się nie odzywać w ogóle, a już na pewno nie starać się za wszelką cenę udawać mądrego. W oczywisty sposób więc taka sytuacja utrudnia działania opozycji w Polsce. Ponieważ jednak rząd zrobił wszystko, co trzeba, opozycja musi próbować narzucać własną narrację.
Rzeczniczka Lewicy Anna-Maria Żukowska zaproponowała fajną zabawę myślową. „I teraz wyobraźmy sobie, że państwem rządzą: Robert Biedroń, Adrian Zandberg, Wanda Nowicka, Włodzimierz Czarzasty, Marcelina Zawisza, Andrzej Rozenek, Joanna Scheuring-Wielgus. No i ja oczywiście rzecznikuję” – napisała na Twitterze posłanka. Już samo to jedno zdanie wystarczy mi, aby być przerażonym bardziej niż koronawirusem i ebolą razem wziętymi.
Marszałek Senatu Tomasz Grodzki poinformował, że „w poczuciu odpowiedzialności” przebadał się, nie ma koronawirusa, a ogólnie jest zdrów jak ryba. Badania postanowił zrobić po tym, jak wrócił z Włoch. Od ponad dwóch tygodni wszystkie polskie media informują o ryzyku, uświadamiają i namawiają Polaków do odpowiedzialności, a marszałek… robi swoje. Pan ma wakacje i żaden koronawirus mu urlopu nie będzie krzyżował.
Przecieram oczy ze zdumienia, oglądając konwencję Władysława Kosiniaka-Kamysza. Bardzo dobre wystąpienie żony, płynnie i przekonująco mówiący kandydat. Odrzucono zielone tło. Koniczynę w klapie marynarki kandydata zastąpiła biało-czerwona flaga. Na sali znane twarze. Przemyka paprykarz spod Radomia, a z ekranów za kandydatem agituje Paweł Kukiz.
Im gorzej, tym lepiej – z takiego założenia od pięciu lat wychodzi polska opozycja. Od kilku dni trwa poszukiwanie koronawirusa, który w świetle indolencji sztabu wyborczego może się okazać niespodziewanym sojusznikiem w walce z PiS.
„PiS już wie, że niedługo straci władzę. Mimo nadciągającego kryzysu rozda jeszcze trochę pieniędzy (głównie swoim), aby zbudować mit złotej epoki Kaczyńskiego. Winę za bankructwo i drożyznę zrzuci na następców. Taka strategia” – napisał wczoraj na Twitterze Donald Tusk. Ta wypowiedź, zresztą jak większość z ostatniego tygodnia, pokazuje, dlaczego jest on już byłym politykiem.
Sprawa praworządności w Polsce jest silnie upolityczniona i UE nie stroni od używania tej kwestii do osiągnięcia swoich celów – powiedziała Georgette Mosbacher. Ambasador USA powiedziała wprost to, co wszyscy doskonale w Polsce wiedzą.
„Szczęki” Stevena Spielberga to jedno z arcydzieł międzynarodowej kinematografii i chyba najbardziej działający na wyobraźnię film o rekinie ludojadzie i w ogóle o zmaganiach dzikiej przyrody z człowiekiem. Mimo że nakręcony 45 lat temu, nie razi w odbiorze tandetą i słabymi efektami specjalnymi. A świat od tamtego czasu znacznie się zmienił i nie jestem pewien, czy dzisiaj odbiór produkcji jest taki jak przed laty.
Od lat strzępimy języki, żeby zwracać uwagę na działania przeciwpożarowe w Parkach Narodowych. Pewno pamiętacie Państwo wszystkie te śmichy i chichy gdy leśnicy podkreślali, że w Puszczy Białowieskiej konieczne jest udrożnienie dróg i wycięcie suchych świerków. Wtedy tabuny mądrali z naukowcami na czele mówili, że to, iż wszystko zostawimy naturze jest wartością samą w sobie. Dzisiaj w Biebrzańskim Parku Narodowym procesy naturalne pokazują swoje niebezpieczne i to brzydsze oblicze - pisze Jacek Liziniewicz, dziennikarz i szef działu Środowisko w "Gazecie Polskiej", dla Niezalezna.pl.
