Polacy przez dziesięciolecia żyli w nadziei, że działania wojenne nie wrócą na naszą ziemię. Niestety, właśnie jesteśmy świadkami nowego typu wojny u naszych granic.
We wtorek, niemal w ostatniej chwili, doszło do kolejnego zwrotu akcji w sprawie Marszu Niepodległości. Kilka tygodni temu sugerowałem, by imprezę – jak w 2018 r. – patronatem objął prezydent RP.
Sytuacja na granicy polsko-białoruskiej poza oczywistymi politycznymi konsekwencjami budzi także pytania moralne. Ten sam dylemat budzi się w człowieku, kiedy widzi osoby zbierające pieniądze pod sklepami.
Oczy Europy, ale też Ameryki, zwrócone są na granicę Białorusi z Polską. Ale oczy tych, którzy patrzą szerzej i dalej, muszą widzieć to, co dzieje się również na granicy Rosji i Ukrainy (kolejna koncentracja wojsk rosyjskich), a także w krajach bałtyckich, bo dwa z nich (Łotwa i Estonia) są realnie zagrożone potencjalną agresją Moskwy.
Unia Europejska powinna zacząć realnie wspierać Polskę w uszczelnianiu granicy z Białorusią. Oświadczenia plus działalność nielicznego Fronteksu to stanowczo za mało. W końcu chodzi o tysiące migrantów, którzy w większości nasz kraj traktują jako przystanek w drodze na Zachód – do Niemiec, Francji czy Hiszpanii. Dlatego niezrozumiała jest polityka Brukseli z tym związana.
Centrum Warszawy. Znajomy podwozi mnie autem. Zatrzymuje się na Kruczej. Szybko wysiadam – za mną kolejne pojazdy – zamykam drzwi. I w tym momencie zostaję rozpoznany.
„Zwyrodniała władza ma źródło w psychice przywódców…” i dalej: „Logika władzy takich ludzi jak Kaczyński polega na mnożeniu i intensyfikacji konfliktów i poczucia zagrożenia” – powiedział w niedzielę Donald Tusk. Święte słowa, panie Donaldzie, doskonale opisują to, co dzieje się dziś w europejskich instytucjach, a także to, co działo się w Polsce przed jesienią 2015 r.
W 1918 r. nasi przodkowie genialnie wykorzystali dziejową szansę. Polska nie odzyskałaby niepodległości, gdyby nie niezwykła determinacja, przemyślana dyplomacja i dekady pracy organicznej na podzielonych między zaborców ziemiach polskich.
Któż by się spodziewał, że Polacy, ten żałosny, zacofany, zakompleksiony naród żyjący gdzieś hen na skraju europejskiej cywilizacji wyda na świat takich wybitnych intelektualistów, takich tuzów palestry, jak Jacek Dubois, Roman Giertych i Mikołaj Pietrzak.
Łaska pańska na pstrym koniu jeździ. Szczególnie tak ważnego pana jak Rafał Trzaskowski. Jeszcze niedawno narodowcy to fajni chłopcy byli.
W sobotę w całej Polsce odbywały się marsze spowodowane śmiercią 30-letniej kobiety, która zmarła wskutek sepsy. W Warszawie wśród demonstrantów pojawili się też politycy, którzy postanowili wykorzystać sytuację. W medialny amok wpadają celebryci, obwiniający o tę śmierć rządzących. W tym wszystkim umyka istota sprawy.
To już naprawdę koniec politycznej kariery Angeli Merkel. Większość zachodnich polityków i mediów, a także papież, żegna ją ciepło. Niezrozumiały jest ten ciepły ton. Europa została w dużej mierze za sprawą jej polityki narażona na szantaż gazowy Putina. A może być jeszcze gorzej.
Podział powstały w 2010 r. był niezbędny. Z tą władzą, elitami, mediami dłużej żyć się nie dało. Zdrada musiała być nazwana zdradą, a elity bez kręgosłupa brutalnie zdegradowane. Atak hybrydowy na granicy pokazał, że nie ma sytuacji, w których te siły opowiedziałyby się za Polską. I to nie głupota, ale nasycenie ich ludźmi czerpiącymi korzyści ze służenia obcym o tym decyduje.
Protesty zorganizowane przez PO wykorzystującą śmierć 30-letniej kobiety w Pszczynie nie spełniły oczekiwań. Politycy PO mówią otwarcie, że chodzi im o obalenie rządu; TVN i inne media POstkomuny ściągają ludzi na protesty, ale z marnym skutkiem. Codzienna porcja nienawiści, jaką nam fundują po śmierci śp. pani Izabeli, wsparta została prostacką manipulacją próbującą obarczyć PiS odpowiedzialnością za tę śmierć.
Donald Tusk postanowił wyjaśnić kulisy operacji „Für Deutschland”. Zrobił to oczywiście na Twitterze, gdzie – odwołując się do klasyki stalinowskiej propagandy, Hansa Klossa – ujawnił Gruppenführera Wolfa kierującego tą operacją.
Walka o bezpieczeństwo Polski toczy się nie tylko na naszej wschodniej granicy, lecz także – jak zauważył premier Jarosław Kaczyński w wywiadzie dla „Gazety Polskiej” – w Warszawie. I paradoksalnie to właśnie to oblicze tej hybrydowej wojny jest znacznie bardziej agresywne.
Pojawienie się w Warszawie ronda Romana Dmowskiego nie powinno dziwić w kontekście historycznym, jednak był to fakt trochę zaskakujący. Przez większość czasu po 1989 roku w stolicy rząd dusz i władzę w Ratuszu sprawowały środowiska ukształtowane przez „Gazetę Wyborczą”, a dla tej Dmowski był symbolem zła, co gorsza – zła odradzającego się.
Rok po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z perspektywy obrony życia jest rokiem nie tylko straconym, ale wręcz cofającym nas o kilka kroków. Sukces uśpił obrońców życia, a Zjednoczona Prawica nie dotrzymała złożonych obietnic.