Prokuratura wygrywa z miliarderem
Prokuratura Regionalna w Warszawie badająca aferę GetBacku od dawna miała problem z postawieniem zarzutów Leszkowi C., miliarderowi, reprezentowanemu przez Romana Giertycha.
Prokuratura Regionalna w Warszawie badająca aferę GetBacku od dawna miała problem z postawieniem zarzutów Leszkowi C., miliarderowi, reprezentowanemu przez Romana Giertycha.
Podczas spotkania z młodzieżówką PO Donald Tusk stwierdził: „Każdy dzień rządów Adama Glapińskiego i PiS doprowadza polskie rodziny do łez”. Oczywiście wszystko się zmieni, gdy tylko PO dojdzie do władzy. Tusk obiecując złote góry, oznajmił, że nawet nie zabierze 500+, bo tylko tacy ludzie jak on „są w stanie uratować 500+”.
W miniony weekend na spotkaniu ze swoimi zwolennikami Donald Tusk wyjątkowo nie chciał nikogo „wyciągać z urzędu”. Zaledwie przypisał sobie przyszłe zasługi za utrzymanie programu 500+, łaskawie nie zgodził się na zabranie Polakom socjalnych przywilejów nadanych przez rząd Zjednoczonej Prawicy oraz efektownie bratał się z Tomaszem Grodzkim.
Komisja Europejska mnoży warunki wobec Polski. Co chwilę słyszymy, że będziemy musieli się liczyć z kolejnymi absurdalnymi pomysłami.
Na 187 kilometrach granicy pomiędzy Polską a Białorusią powstała bariera inżynieryjna. Tak nazywany jest ponadpięciometrowej wysokości płot, który usadowiony jest na podstawach osadzonych w gruncie na głębokości nawet 9 metrów. Bariera powstała w odpowiedzi na zorganizowany w zeszłym roku pierwszy od 17 września 1939 roku atak obcego państwa na polskie granice.
Od czasu podania się do dymisji z funkcji premiera rządu Jej Królewskiej Mości przez Borisa Johnsona pojawiają się pytania, co dalej z polityką zagraniczną Wielkiej Brytanii. Nas szczególnie interesuje, czy zagrożony zmianami może być obszar polityki wobec Rosji i Ukrainy. Tu odpowiedź jest krzepiąca.
W lipcu Polacy przez lata szukali potwora z Loch Ness, który cztery lata temu przybrał postać pytona tygrysiego. Szukała go nad Wisłą nie tylko policja, ale detektyw Rutkowski z ZOMO i jasnowidz Jackowski, ten od żółtego pyłu, co miał wiosną przykryć Polskę. W tym roku pyton się nie pojawił, bo rynek sensacji zmonopolizował Donald Tusk.
Jest jedna osoba, która ostatnio w jakiś zadziwiający sposób łączy Watykan, Berlin i Moskwę. Co także dziwne, jest to Amerykanin. Jeffrey Sachs, harvardzki ekonomista znany w Polsce z doradzania „terapii szokowej” Balcerowicza. Podobno teraz nie jest już neoliberałem, lecz doradza w sprawach „zrównoważonego rozwoju”, np. ONZ.
Lechia Gdańsk odniosła zwycięstwo w pierwszym występie w europejskich pucharach. Święto popsuła grupa chuliganów z Gdańska, którzy rozpoczęli bójkę w przystadionowym pubie, a potem wtargnęli na trybunę i tam polowali na nowych ochroniarzy lokalu. Nie spodobało im się, że są z Lubina.
Unia Europejska uważa Indie za kluczowego gracza w dziedzinie bezpieczeństwa w wyłaniającym się wielobiegunowym porządku globalnym i konsekwentnie dąży do regularnej wymiany i koordynacji z Indiami w zakresie głównych kwestii polityki zagranicznej. Dzieje się to w sytuacji, gdy New Delhi dość konsekwentnie stara się trzymać taki sam dystans do szeroko rozumianego Zachodu, jak i Rosji, z jednej strony utrzymując uprzywilejowane relacje z USA, tak dobre, jak nigdy w stosunkach obu państw, a z drugiej uczestnicząc wspólnie z Moskwą w organizacji pięciu państw BRICS oraz kupując od niej spore ilości broni.
Rosyjskie słowa z tytułu – może poza tym trzecim – są dziś mało komu znane w Polsce, nie mówiąc już o Europie Zachodniej, tymczasem warto przypomnieć, co znaczyły i kiedy się pojawiły. Albowiem choć miało to miejsce ponad 400 lat temu, to sytuacje z prowadzonej wówczas przez samozwańczego cara Iwana IV wojny z Litwą, potem zaś i Polską, i Szwecją, pełne przerażających Europę bestialstw Moskwicinów, dziwnie korespondują z dzisiejszą napaścią na Ukrainę jego następcy na Kremlu.
6 lipca 1923 roku urodził się zbrodniarz. Nazywał się Wojciech Jaruzelski. Towarzysz generał, towarzysz premier, towarzysz minister, towarzysz – szef „WRON-y”, a nawet towarzysz prezydent PRL/III RP. Iluż to funkcji partyjno-państwowych nie pełnił!
Lewicowa propaganda próbuje, niestety w dużym stopniu skutecznie, wykreować wrażenie, że w Stanach Zjednoczonych Sąd najwyższy decyzją konserwatywnych sędziów wprowadził zakaz aborcji. Znamy to całkiem dobrze z naszego polskiego podwórka. Tyle, że o ile u nas to Trybunał Konstytucyjny po prostu zebrał się na odwagę i dokonał jedynej możliwej (potwierdzili to dawni, bynajmniej nie związani z obecną władzą sędziowie) wykładni konstytucji, nie zmieniając jednak dwóch przesłanek do dokonania aborcji, w Stanach zwyczajnie przywrócono poszczególnym stanom możliwość podejmowania w tej sprawie demokratycznej decyzji.
Wakacyjny okres, czas wypoczynku, to również dobra okazja do namysłu nad jednym z powszechnych i najgłębszych dążeń człowieka – tęsknotą za szczęściem. Immanuel Kant pisze: „Istnieje jednakowoż jeden cel, który można przyjąć jako rzeczywisty u wszystkich istot rozumnych (…) mianowicie zamiar osiągnięcia szczęścia”.
Takie podstępne pytanie zadał mi mój Pan Redaktor od publicystyki. Podstępne, bo to ja niby ekspert od Wschodu postsowieckiego, a gdy coś się tam dzieje, to jak wiadomo z informacji uznanych zachodnich agencji – nic nie wiadomo. Tysiące słów, rzekomych analiz, ale jeśli nie pochodzą one z solidnych źródeł wywiadowczych, to najczęściej są pochodną „wiedzy” z Wikipedii pomnożonej o emocjonalne impresje reportera, o ile go tam w ogóle wysłano, bo tematy te mało ekscytują europejskiego czytelnika.
Słowa Władimira Putina trzeba traktować poważnie. Oczywiście część z nich jest tylko elementem wojny informacyjnej, ale część to jasne zapowiedzi tego, co ma się wydarzyć. Może nie od razu, może nie w ciągu kilku miesięcy, ale w dającej się przewidzieć przyszłości.
Jak zwykle w lipcu w Polsce zapanował faszyzm. Nie musimy się chyba tym zbytnio przejmować, bo dyktatura i totalitaryzm, w narracji PO, jej mediów i „autorytetów”, dopadają nas mniej więcej raz na miesiąc.
Od kilku lat w tzw. środowisku głośno było podobno o dość nieprzyjemnych zachowaniach redaktora Lisa wobec podwładnych.