Zabawne jest święte oburzenie, jakie wydobywa się spod piór propagandystów Donalda Tuska, że Szymon Hołownia nie ma ochoty podporządkować się liderowi PO. Wspólna lista opozycji to projekt nierealny – widać to zarówno po postawie Hołowni, jak i PSL. Wśród przyczyn tego stanu rzeczy jest coraz bardziej widoczna słabość polityczna Tuska.
Pierwsza sesja Parlamentu Europejskiego w Strasburgu w nowym 2023 r. odbyła się w cieniu skandalu korupcyjnego, o którym mówi się i na sali plenarnej, i na specjalnie zwoływanych posiedzeniach poszczególnych struktur PE, ale też obficie w kuluarach. Znany dziennikarz zapytał mnie, czy to największa afera w historii Unii Europejskiej. Zgodnie z prawdą odpowiedziałem, że nie – gdy chodzi o wszystkie instytucje UE, ale tak – gdy chodzi o sam europarlament.
Patrzyłby poważnym wzrokiem, zawieszałby głos, że niby zbiera myśli. Bo nikt bardziej niż on nie chce pomóc, tylko nie w taki głupi sposób. Uwierzcie mi! Robiłby groźne oczy, że on na pewno nie poważy się zaszkodzić Polsce. Złośliwie, na luzie, docinałby tym, którzy go atakują, bo mają prymitywne interesy. Tłumaczyłby, że ta sprawa nie może podzielić ludzi dobrej woli, bo trzeba zniszczyć PiS, najgorsze zło.
Początek roku nie zapowiada się optymistycznie dla opozycji. Zamiast dążenia do wspólnej listy, ma raczej rozminięcie się z oczekiwaniami własnego elektoratu i głośno komunikowane wzajemne pretensje.
Słuchanie „spotkań z wyborcami”, w których bierze udział Donald Tusk, nie jest zajęciem przyjemnym. Każde z nich bowiem ma tę samą dynamikę i ten sam przekaz.
Po wielkich mediach nie spodziewamy się, na ogół słusznie, niczego dobrego. Afera korupcyjna w parlamencie Europejskim to dla prawicy temat wymarzony, ale dla euroentuzjastycznych liberałów bardzo niewygodny. Mimo wszystko „Wyborcza” czy TVN 24 na swoich stronach trochę o sprawie, ochrzczonej „katargate” piszą. Jednak inaczej wygląda to na dwóch czołowych portalach dziennikarskich, sympatyzujących z opozycją.
Generał w stanie spoczynku Ben Hodges, były głównodowodzący sił amerykańskich w Europie w latach 2014–2017, a obecnie analityk Center for European Politics w Waszyngtonie, to jeden z najbardziej wartych słuchania zachodnich ekspertów, jeśli chodzi nie tylko o wojnę na Ukrainie, ale generalnie o kwestie bezpieczeństwa. Jest nie tylko teoretykiem, lecz także praktykiem, a jednocześnie jednym z najbardziej wpływowych amerykańskich ekspertów. Dlatego każda jego analiza czy opinia ma znaczenie, pomaga odgadnąć, jak myślą kręgi wojskowe w Stanach Zjednoczonych i NATO, w jakim kierunku dalej mogą pójść działania USA i sojuszników.
Dziś nieco szerzej o trzeciej już „Antywojennej konferencji”, którą w grudniu ubiegłego roku zorganizowała w Wilnie grupa opozycjonistów emigracyjnych pod nazwą Forum Wolnej Rosji. Najwięcej emocji wzbudziła dysputa „Wina Rosji”, którą z inicjatywy znanego pisarza Wiktora Jerofiejewa odbył z nim szef Forum, słynny szachista Garri Kasparow.
Tym terminem nasi przodkowie w XIX wieku określali czczą paplaninę. Po ostatniej wypowiedzi szefa austriackiego MSZ trzeba będzie do tego sformułowania wrócić. Nic się nie zmieniło – dalej pasuje jak ulał.
Dobro można czynić w trojaki sposób. Czyni je np. chirurg, jak w „Znachorze” (powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza), który wykonuje operację, kierując się motywem bezinteresowności i szlachetności – dlatego że wymaga tego sytuacja. Można leczyć ludzi tylko dla finansowej gratyfikacji.
Oburzenie i sprzeciw wśród dużej części społeczeństwa wywołała informacja o próbie wprowadzenia cenzury mediów w Polsce przez stację telewizyjną TVN, która słynie z niedomówień i pomijania niewygodnych faktów dotyczących środowisk, którym sprzyja lub jest od nich zależna. Najlepszym przykładem jest przemilczanie afery związanej z korupcją w Parlamencie Europejskim.
Ostatnia faza prywatyzacji może pozbawić nas już ostatecznie majątku narodowego.
Christine Lambrecht żegna się ze stanowiskiem ministra obrony Niemiec. Miała ją zastąpić Eva Högl z SPD, pełnomocniczka Bundestagu ds. sił zbrojnych, która byłaby czwartą kobietą na tym stanowisku. Przedtem rządziły dwie panie z CDU, Ursula von der Leyen oraz Annegret Kramp-Karrenbauer.
Skandal korupcyjny w Parlamencie Europejskim zaczyna przypominać śnieżną kulę, która zaraz uruchomi prawdziwą lawinę.
Pier Antonio Panzeri, boss korupcyjnej siatki w Parlamencie Europejskim, poszedł na współpracę z belgijskimi śledczymi. Ta informacja zelektryzowała brukselskich urzędników. Oznacza ona bowiem jedno: potężne trzęsienie ziemi w tej instytucji, rzekomej europejskiej świątyni norm i praworządności.
Opozycja najwyraźniej znowu chce przerżnąć wybory. Niezmuszana przez nikogo, weszła jak w masło w dyskusję o przystąpieniu Polski do strefy euro, czego nie chce ponad 60 proc. respondentów – tak wynika z badań sondażowych.
Powołując się na źródła w Pekinie, „Financial Times” („FT”) informuje, że Chiny chcą poprawić relacje z Zachodem, zwłaszcza z Europą, i zdystansować się od Rosji. Podobno władze w Pekinie mają Moskwie za złe, że zostały wprowadzone w błąd ws. planów rozpoczęcia inwazji na Ukrainę. 4 lutego 2022 r. podczas spotkania z Putinem przywódca ChRL Xi Jinping miał co prawda wyrazić zrozumienie dla „wszelkich możliwych działań” koniecznych do obrony Rosji, ale rzekomo nie wiedział, że te działania to tak naprawdę pełnoskalowa wojna.
Projekt firmowany przez Światowe Forum Ekonomiczne (WEF) i jego lidera Klausa Schwaba jest rewolucją odgórną, planowaną od lat przez decydentów. Nie ma on więc nic wspólnego z odpowiadaniem na potrzeby społeczeństw, lecz jest próbą narzucenia nowego ładu przez interesariuszy bazujących na ideologii lewicowo-liberalnej. Agenda Wielkiego Resetu będzie kontynuowana podczas tegorocznego szczytu w Davos.