Wagnerowcy mieli wyjechać z Białorusi do Rosji, a część do Afryki, bo Alaksandar Łukaszenka nie miał możliwości ich dalszego finansowania. Ich pobyt był szczegółowo zaplanowany i miał dotyczyć wyłącznie okresu, w którym przeszkolą białoruską armię, dlatego teraz wyjeżdżają – takie wiadomości docierały do nas w ciągu ostatnich dni zza wschodniej granicy.
Pierwszy raz w historii defilada w Warszawie była o wiele bardziej imponująca niż parada organizowana w Moskwie. Dla władców Kremla „dzień pobiedy” zawsze był okazją do zademonstrowania imperialnych zapędów i stojącej za nimi, jak się okazało iluzorycznej, potęgi militarnej.
Z pewnością wielu z Państwa już zapomniało o tym jegomościu. Może i słusznie, bo zasłynął najbardziej robieniem wiochy podczas wizyty w Japonii, pisaniem „ból” przez „u”, a także z nienagannych manier wobec kobiet zwanych przez niego „kaszalotami”. – Nie pójdę na referendum. Uważam, że to traktowanie obywateli jak idiotów – orzekł teraz Bronisław Komorowski.
Raków Częstochowa to przykład piłkarskiego kopciuszka – świetnie zarządzanego klubu, który od niższych klas rozgrywkowych piął się w górę. Do tego stopnia, że w przyszłym tygodniu mistrz Polski powalczy o awans do Ligi Mistrzów.
Pojawiły się takie oto komentarze, że udział Chin w rozmowach pokojowych w Arabii Saudyjskiej był „wyraźnym nieprzyjaznym gestem tego mocarstwa w stosunku do Rosji”. Nic bardziej mylnego. Nie po to Pekin wysłał na negocjacje polityka, który był ambasadorem Chin w Rosji i otrzymał od Putina Order Przyjaźni, by drażnić Moskwę.
Brak odpowiedzialności za słowo, pogoń za klikaniem i sensacją – niestety – wywołują nadmierne zamieszanie u odbiorców. Media bez cienia refleksji podają fake newsy, produkowane przez kremlowskie centra dezinformacyjne. Korzystają z nich bez sprawdzenia źródeł, często powołując się na informacje z rosyjskiego Telegrama czy kremlowskich mediów państwowych.
To można ująć bardzo krótko, choć niekoniecznie w żołnierskich słowach. Za PiS Polska kupuje dużo broni i amunicji, nawiązuje kontakty zagraniczne i dywersyfikuje źródła dostaw. Krajowe zakłady mają zapewnione zamówienia.
103 lata temu obroniliśmy Polskę i Europę przed sowiecką barbarią. Tak jak blisko trzy i pół wieku temu nasi przodkowie obronili Europę przed imperium muzułmańskim w bitwie pod Wiedniem. Zgodnie z ironicznym polskim powiedzeniem, że „każdy dobry uczynek spotka zasłużona kara”, Austria, której niepodległość uchroniliśmy, wiek później stała się jednym z trzech – obok Rosji i Prus – naszych zaborców.
Turnusem w Ostródzie zakończyliśmy właśnie tegoroczny projekt „Kresowych Wakacji”, z którego skorzystały polskie dzieci i młodzież z Wileńszczyzny. To kolejna już edycja inicjatywy, gromadzącej wokół siebie coraz więcej różnych środowisk, od kibicowskich, przez kluby „Gazety Polskiej”, Instytut Pamięci Narodowej, po różnego rodzaju stowarzyszenia patriotyczne i indywidualnie wspierających ją ludzi dobrej woli.
W czasie tej wojny wiele się zmienia samo przez się, choćby powstanie zupełnie innego stosunku do symboliki. Po Rewolucji Godności na Majdanie i rosyjskiej napaści na Donbas i Krym zaczął się na Ukrainie masowy „leninopad”, czyli obalanie istniejących jeszcze jak się okazało w całkiem pokaźnej ilości pomników kremlowskiego zbira. Nikomu wówczas nie wadziły niemal równie liczne pomniki różnych rosyjskich gierojów i artystów, ale po wykryciu zbrodni w Buczy wzięto się i za carskich wojaków, i za ich chwalców jak Puszkin, który z Ukrainą nie miał nic wspólnego, za to spoglądał z cokołów prawie w każdym mieście. To niezła lekcja i dla nas, gdzie mimo istnienia stosownego prawa nadal straszy kilkadziesiąt pomników wysławiających Armię Czerwoną „wyzwolicielkę”…
3 sierpnia 1952 roku w Zielonej Górze urodził się Zbigniew Godlewski, pracownik Stoczni Gdyńskiej im. Komuny Paryskiej, zastrzelony 17 grudnia 1970 roku w Gdyni w czasie pacyfikacji robotniczych protestów przez władze komunistyczne.
Są momenty, w których istnienie TVN mnie uspokaja. Dzięki nim wiem, że będzie dobrze. Ostatnio myśl ta mnie naszła, gdy w stacji Platformy mogłem usłyszeć mądrości Marka Migalskiego.
„Jeśli Konfederacja uzyska 15 proc. to powinna pozwolić KO na rząd techniczny. I wtedy już we wrześniu wszyscy propagandyści wylatują z TVP. A spółkożercy ze spółek. Co myślicie o takim scenariuszu?” – pisał jeszcze w czerwcu Tomasz Sommer, naczelny „Najwyższego Czasu”. Co myślę, to myślę, najbardziej rozbawił mnie ten wrzesień, ponieważ wybory odbędą się najpewniej w październiku a wspomniany miesiąc jest niemożliwy konstytucyjnie.
Niby nic, ale ma to rangę symboliczną: Manfred Weber obchodzi urodziny dokładnie w przeddzień wielkiego polskiego zwycięstwa pod Grunwaldem! Przypadek? Chodzi o tego samego Webera, który jako szef Europejskiej Partii Ludowej w PE pisał na Twitterze styczniu 2017 roku o setkach tysięcy protestujących na ulicach Warszawy. Widocznie w Bawarii po cichu produkują jakieś olbrzymie szkła powiększające.
O wyborze ateizmu lub odchodzeniu od wiary chrześcijańskiej decyduje wiele motywów: potrzeba osobistej niezależności, bunt przeciwko instytucji Kościoła, traumatyczne doświadczenia, bolesne zmagania się ze sobą, ale również – co zdarza się coraz częściej, zwłaszcza wśród młodzieży – moda i wygodny, hedonistyczny styl życia.
Lata 2021 – 2022 upłynęły w budownictwie pod znakiem gwałtownie rosnących cen materiałów budowlanych, robocizny oraz finansowania, zaburzenia łańcucha dostaw, pogorszenia koniunktury gospodarczej w inwestycjach prywatnych, opóźnień w rozpoczęciu szeregu inwestycji publicznych a zwłaszcza kolejowych i energetycznych.
W dniach 5–6 sierpnia odbyła się konferencja pokojowa w Dżuddzie, na której zjawili się przedstawiciele 42 krajów – w tym Polski i Ukrainy. Głównym tematem rozmów była wizja zakończenia wojny pomiędzy Ukrainą i Rosją. Niezależnie od formatu i braku natychmiastowych efektów szczytu zasługuje on na szersze omówienie – tymczasem polskie media nie poświęcały mu zbyt wiele czasu. A zatem – Ukraina ma zachować pełną integralność terytorialną, co jest szalenie ważne. Światowi przywódcy potwierdzili też, że o pokoju w Europie trzeba rozmawiać na Bliskim Wschodzie.
O zbliżającej się wojnie mówią nam nie tylko dane wywiadowcze. Są one jednym z elementów większej całości. Innymi oznakami są na przykład informacje giełdowe. By rozpocząć wojnę, najpierw trzeba się do niej przygotować, gromadząc amunicję oraz zapasy żywności. W dzisiejszych czasach przygotowanie do konfliktu raczej nie pozostanie niezauważone – co najwyżej może zostać zlekceważone.