Jeszcze w kwietniu 2010 roku obiecaliśmy naszym czytelnikom i wszystkim, którzy nam zaufali, że nie pozwolimy wymazać z pamięci tych, którzy zginęli w Smoleńsku, i nie spoczniemy, póki nie dowiemy się i nie ujawnimy, co się tam naprawdę stało. Szybko zorientowaliśmy się, że ówczesne władze ani nie zamierzają uczcić poległych, ani niczego wyjaśniać.
Czy można przyjąć kłamstwo jako doktrynę funkcjonowania państwa? Owszem, tak. Historia dostarcza sporo przykładów, co dzieje się, gdy absurdy kwestionujące ład moralny i porządek natury urastają do rangi państwowych doktryn. Cierpienia, stosy trupów, zniszczenia, zapaść gospodarcza i regres cywilizacyjny, których doświadczyliśmy, winny być wystarczającym ostrzeżeniem.
Jeśli ktoś szuka przykładu, czym jest herezja klerykalizmu, przed którą przestrzega papież Franciszek, powinien przeczytać dwa teksty z dwóch stron Polski.
W Parlamencie Europejskim odbyły się trzy debaty dotyczące spraw ze sobą niezwiązanych tylko pozornie: uznania Europy za strefę wolności LGBT, reform medialnych w Polsce, na Węgrzech i w Słowenii oraz na temat wezwania Komisji Europejskiej do jak najszybszego wprowadzenia w życie regulacji pozwalającej na odbieranie unijnych środków za sprawy ideologiczne w ramach mechanizmu warunkowości.
Aktywność tego środowiska politycznego na forum PE jasno wskazuje, że gdy tylko Platforma i jej koalicjanci przejmą władzę, Polska zostanie wepchnięta do strefy wolności LGBT.
Na przestrzeni ostatnich tygodni Rafał Trzaskowski przedstawił kilka nowych projektów i inwestycji, które będą realizowane w stolicy. Rozpocznie się budowa trzeciej linii metra, a przez Wisłę zbudowana zostanie kładka pieszo–rowerowa. Niestety, od dłuższego czasu warszawiacy obserwują niewłaściwe wydatkowanie środków przez miasto, które nieustannie odwleka w czasie kluczowe inwestycje jak na przykład tramwaj na Gocław. Dodatkowo, pomimo słabszej sytuacji finansowej miasta, realizowane są projekty, które mogłyby poczekać, tak jak w przypadku przebudowy Placu Pięciu Rogów.
Szymon Hołownia postanowił zabrać głos w sprawie Puszczy Białowieskiej.
Czy można wyprowadzić na bezdroża nawet tak wydawałoby się doświadczonych specjalistów jak dziennikarze „National Geographic”? Na początku marca okazało się, że jest to możliwe. Aby doprowadzić do pogubienia się tych, którzy znają najlepiej wszystkie kierunki świata, potrzeba nie byle kogo.
„GW” przyczepiła się do społecznej kampanii hospicjów perinatalnych. Warto zwrócić uwagę na to, co wywołuje taką jej furię. Chodzi o plakaty z narysowanym dzieckiem w łonie matki (macica jest stylizowana na serduszko) bądź zdjęcia nóżek płodu w 11. tygodniu ciąży.
Życie w cywilizacji technicznej, medialnej i hedonistycznej powoduje zanikanie wrażliwości na to, co Mircea Eliade nazywa sacrum, Paul Tillich – głębią bytu, a Gabriel Marcel – tajemnicą. Z kolei Martin Heidegger mówi o wygaśnięciu boskości, Martin Buber zaś o zaćmieniu Boga. Stoimy zatem przed wyborem: czy zastąpić wiarę religijną absurdalnymi ideologiami, magią itp., czy poszukiwać mądrości i dróg odsłaniających głębię bytu, sacrum, tajemnicę i Boga?
Miałem nadzieję, że trzecia fala pandemii nie nadejdzie albo będzie łagodniejsza. Byłoby tak, gdyby zamiast 3 mln ludzi zaszczepiono co najmniej 6. Nasze służby medyczne były w stanie tego dokonać. Mało tego, patrząc na zamówienia szczepionek, była szansa, że tak się stanie. Szczepionki po prostu nie dojechały.
Od pewnego czasu trwa kampania lobbystów jednego z producentów e-papierosów, którzy chcą podniesienia akcyzy na konkurencyjne podgrzewacze tytoniu. Wśród lobbystów przewijają się nazwiska byłych i obecnych polityków, znanego ekonomisty, a nawet obecnego wiceministra. Piszę o tym z powodu wywiadu, jakiego udzielił poseł Tadeusz Cymański portalowi Wybrzeze24.pl.
Gdy zobaczyłem, jak Jackowski wpatruje się w zdjęcie Putina, pomyślałem, że ktoś nas uwolnił od tego zbrodniarza i jasnowidz na zlecenie Trefnisia Starego i Stanisława Dobrotliwego stara się odszukać kremlowskie truchło, by mogli je zabalsamować i otoczyć kultem tak brakującego nam prawdziwego prezydenta.
Nikt tego Państwu oficjalnie nie powie ani nikt szybko nie ogłosi, bo zdemobilizowałoby to ludzi w bardzo trudnym okresie walki z pandemią, ale obecna trzecia fala ataku zarazy jest już chyba naprawdę ostatnią i za parę tygodni zostanie zduszona. Jestem o tym głęboko przekonany, patrząc na liczbę dostarczanych Polsce i na świecie szczepionek, liczbę osób, które miały kontakt z koronawirusem, i po prostu widząc nadchodzącą porę roku. Najbliższe dwa–trzy tygodnie będą wyjątkowo ciężkie, ale ten koszmar w kwietniu zacznie się kończyć. Co z tego wynika?
Nowy selekcjoner piłkarskiej reprezentacji Polski wciąż czeka na debiut, ale już musi mierzyć się z krytyką. Pierwsze powołania Paulo Sousy do drużyny narodowej zostały negatywnie ocenione między innymi przez Jerzego Dudka czy Bogusława Kaczmarka.
Pewną popularność na lewicy od jakiegoś czasu zdobywa ideologia zwana antynatalizmem. W jej imię – odwołując się do przeróżnych argumentów – potępia się rodzicielstwo (macierzyństwo i ojcostwo), o dzieciach mówi się zaś w stylu Marty Lempart. W tym momencie antynatalizm wydaje się pewnym dziwactwem czy jeszcze jedną modą, która znalazła dla siebie miejsce w piwnicach lewackiego światka.
Opozycja (poza lansującą Grzegorza Brauna Konfederacją) wystawiła wspólnego kandydata na prezydenta Rzeszowa. Radny Konrad Fijołek startuje więc z poparciem Koalicji Obywatelskiej, Lewicy, PSL, Polski 2050. Spędzeni w jedno miejsce partyjni liderzy znaleźli każdy po dobrym słowie dla Fijołka, a Włodzimierz Czarzasty zobaczył w nim już nawet prezydenta całej Polski.
Choć rzecz dotyczy polityki międzynarodowej, użyję sportowej metafory: Polska grała właśnie dwa trudne mecze na wyjeździe, z przeciwnikiem, z którym nieraz przegrywała, i oba bezapelacyjnie wygrała: i pierwszy mecz, i rewanż. Chodzi o... podatek od supermarketów nałożony przez państwo polskie na zagraniczne sieci handlowe. Zawetowała to Komisja Europejska i oddała sprawę do unijnego sądu. I sąd przyznał rację Polsce.