Politycy POstkomuny odmówili akredytacji dziennikarzowi TVP Info. Nie podoba im się. Przedstawiono wyjaśnienie – redaktor Miłosz Kłeczek to w ich opinii „wyrób mediopodobny”. Barbara Nowacka, która popełniła taki wpis w internecie, jest głosem całego swojego klubu parlamentarnego: nikt się od tej nazistowskiej frazeologii nie odciął.
Dokładnie po pół roku od napaści Rosji na Ukrainę Angela Merkel otrzymała Pokojową Nagrodę UNESCO. Nie ogłoszono wprawdzie, że to za Nord Stream 2 oraz interesy z Putinem, bez których nie byłoby napaści na Ukrainę, tylko za wpuszczenie imigrantów w 2015 r. Pokrzywdzonym wydaje się w tej sytuacji Putin, któremu żadnej nagrody nie dano.
Tak, panie Bagger, widzimy w was zagrożenie, bo ufundowaliście rosyjską machinę zbrodni, daliście i dajecie pieniądze na hordę pedofilskiej dziczy polującej na ukraińskie dzieci. Jesteście sponsorami masakry w Buczy, Irpieniu czy Mariupolu.
Gdy w kalendarzach pojawia się data 23 sierpnia – my w Polsce przypominamy sobie nie tylko kwestię samego podpisania paktu Ribbentrop–Mołotow, lecz także wszystko, co z niego wyniknęło.
Głośne się znowu stało nazwisko Dugin, za sprawą udanego zamachu na jego córkę, też wyznającą nauki papy, że trzeba mordować ile wlezie, byle tylko odtworzyć rosyjskie imperium. Psychopata wykładający politologię w Akademii Sztabu Generalnego, jeden z głównych ideologów Kremla, znalazł sobie w historii Rosji władcę idealnego: „Czekam na Nowego Iwana Groźnego” mówił już w 1998 roku w wywiadzie z redaktorem Grzegorzem Górnym.
Jeśli wszyscy są winni wojny w Ukrainie, to dlaczego niewinna jest rosyjska propagandzistka, która od wielu miesięcy ją wspierała i usprawiedliwiała zabijanie ukraińskich kobiet i dzieci, a teraz sama padła ofiarą jakieś wewnątrz-rosyjskiej rozgrywki? Dlaczego odpowiedzialność za wojnę w Ukrainie ponosić mają handlarze bronią i oczywiście szczekające NATO, a nie Władimir Putin, który ją wywołał i nadal prowadzi? Dlaczego od odwiedzin cierpiącego, systematycznie niszczonego narodu, którego istotną częścią są płacący ogromną cenę krwi za wierność Rzymowi w najgorszych czasach grekokatolicy, ważniejsza zdaje się wizyta do kraju, w którym nikt papieża nie chce i daje to wyraźnie do zrozumienia?
„Drgną strachem lutrzy, Moskwa i poganie!” – tak przepowiedział historyczne zwycięstwo Polski w Europie w nadciągających czasach skromny, starszy wiekiem zakonnik z klasztoru w ukraińskim Barze. Dlaczego Adam Mickiewicz cały wykład w Paryżu (w lutym 1842 r.) poświecił temu karmelicie z dalekich Kresów? Warto odpowiedzieć na to pytanie, wcześniej stawiając kwestię, czy nasze czasy nie przypominają epoki konfederacji barskiej?
Uznanie przez lorda d’Abernona Bitwy Warszawskiej 1920 roku za 18. najważniejszą bitwę w dziejach świata jest powodem do dumy, choć również nieporozumień.
Nad kinem historycznym w III RP zawsze ciążyło pewne fatum. Zostawmy na boku produkcje komercyjne, robione tylko z myślą o wyciąganiu kasy najpierw od państwowych instytucji, a później od szkół i rodziców. Zostawmy też na boku ekstrema takie, jak „Pokłosie” Władysława Pasikowskiego. Jemu zresztą w miarę i tak się przecież udało, poświęcony Kuklińskiemu „Jack Strong” był filmem całkiem niezłym.
Sierpień to miesiąc obfitujący w historyczne rocznice. Koniec wakacji dla wielu z nas wiąże się z uczestnictwem w upamiętniających je uroczystościach. Biorą w nich udział także kibice. 24 sierpnia minęła 80. rocznica męczeńskiej śmierci „poznańskiej piątki”, wychowanków salezjańskiego oratorium w Poznaniu. Ci młodzi chłopcy po wybuchu wojny zaangażowali się w działalność konspiracyjną, za co zostali aresztowani przez Niemców. Przez blisko dwa lata byli więzieni i ostatecznie skazani na karę śmierci. Wyrok wykonano 24 sierpnia 1942 r. w Dreźnie.
Rosja ma swoich ludzi, którzy w kluczowych państwach Zachodu uprawiają od lat prokremlowską propagandę. Często są to ludzie występujący w mediach, popularni, zapraszani do telewizji, którzy kształtują opinię publiczną danego kraju.
Maleńka Estonia pokazała ogarniętemu wścieklizną niedźwiedziowi gest Kozakiewicza – w pogranicznej z Rosją Narwie zdemontowano sowiecki pomnik w postaci czołgu T-34. A jest to tylko początek wojny w sferze symboli, zniknąć mają także inne upamiętnienia wieloletniej okupacji kraju przez Sowietów, stawiane mordercom estońskich patriotów. Dlaczego jednak właśnie wydarzenie w Narwie wywołało taką wściekłość na Kremlu, że Estonia znowu stała się celem zmasowanego ataku Moskali w przestrzeni cyfrowej?
Ten proces postępuje od dawna, ale w ostatnich tygodniach stał się widoczny jak na dłoni. Donald Tusk, który miał rzucić na kolana polską politykę, wypala się z każdym tygodniem. Powoli przemienia się w podstarzałego bufona oczekującego hołdów, który w gruncie rzeczy nie ma nic ciekawego do powiedzenia.
Jak to dowcipnie określił jeden z dziennikarzy TVP, w końcu TVN wyciągnął jakąś prawdę z Tuska. Fakt, nagrana wypowiedź byłego premiera mówi nam wiele o tym, kim ten polityk jest naprawdę.
Dlaczego życie oparte na idei samorealizacji nie prowadzi do szczęścia? Wyznawcy selfizmu, podobnie jak zwolennicy kulturowego liberalizmu i hedonizmu, propagują skrajnie indywidualistyczny pogląd na człowieka, ubóstwiając go i gloryfikując.
Do najpoważniejszego zamachu na trzecią władzę w Polsce doszło 22 listopada 2018 r. Otóż w tym dniu na sędziego Waldemara Żurka dokonano zamachu, konkretnie dokonała go maszyna do czyszczenia podłóg, kiedy sędzia wychodził z toalety w sądzie.
Przez dekady na Zachodzie pokutowało przekonanie, że Rosja jest nieskończonym rezerwuarem sił i środków do prowadzenia wojny.
Krajowy Plan Odbudowy należy się Polsce bez względu na ocenę reformy sądownictwa, ponieważ spór o nią nie wiąże się z okresem zawieruchy pandemicznej i skutków gospodarczych spowodowanymi lockdownami. To oczywista prawda, a jednak wiele wskazuje na to, że Warszawa nie otrzyma miliardowych środków na rozwój ekonomiczny. Ursula von der Leyen, mimo zapewnień z początku czerwca, ugięła się pod naciskiem „jastrzębi” z Brukseli – coraz wyraźniej widać, że Komisji Europejskiej zależy na zmianie władzy w Polsce.