Edward VI, król Anglii, wydał w 1547 roku dekret, który nakładał surowe kary ludzi niemających żadnego zatrudnienia. W latach czterdziestych XV wieku Anglia borykała się z powszechnym bezrobociem: liczba ludności rosła, a tymczasem nastąpił zły czas w rolnictwie, zbiory były marne, szalała inflacja, a wprowadzenie prawne możliwości łączenia gospodarstw i tzw. grodzenie ziemi, pogłębiło ubóstwo i bezdomność. W dodatku za czasów Henryka VIII rozwiązano klasztory, które na masową skalę i jako jedyne pomagały biednym. Trudno się dziwić, że nastąpił nagły wzrost liczby włóczęgów, co z kolei sprzyjało przestępstwom. Ludzie żyli w strachu.
Wojna polsko-bolszewicka zakończyła się traktatem ryskim 18 marca 1921 r., a porozumienie z 27 grudnia 1927 r. było próbą obu stron, by polepszyć wzajemne stosunki i unormować sytuację polityczną po wcześniejszym konflikcie. W ramach tego porozumienia omówiono kwestie związane z wymianą więźniów politycznych, co miało być jednym z kroków ku poprawie relacji między Polską a ZSRS. Porozumienie grudniowe z 1927 r. miało ograniczone skutki, a relacje między Warszawą a Kremlem pozostawały złożone przez długie lata.
