Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
W czasie ubiegłorocznych demonstracji, na których wylewały się agresja, nienawiść, wulgarność, nie dawało mi spokoju pytanie, jaki procent ich uczestników wspiera WOŚP. Wydaje się, że całkiem duży.
Istnieją dwa rodzaje ateizmu. Jeden głosi: „Jeśli Boga nie ma, wszystko wolno”. Drugi: „Jeśli Boga nie ma, tym większa nasza odpowiedzialność”. Oba – ateizm dogmatyczny, bezbożny i nihilistyczny oraz ateizm poszukujący, humanistyczny – są obecne w polskiej tradycji.
Żyjemy w czasach, które szczycą się racjonalnym myśleniem. A jednak to dziś ludzie tak łatwo ulegają przesądom, powielają stereotypy i kłamstwa. Tak jest z przekonaniem o ciemnym i zacofanym średniowieczu.
Wigilia jest dla wszystkich: dla dzieci, dorosłych i seniorów, dla szczęśliwych i przeżywających osamotnienie, egzystencjalną pustkę i cierpienie, dla wierzących i niewierzących, dla dobrych i złych… W tamtą cichą i świętą noc narodziła się – co wydaje się czymś nieprawdopodobnym – wśród nas, w jednym z nas, w Betlejem, Miłość. A zasiana przez Narodzonego miłość jest przekazywana już przez ponad dwa tysiące lat z pokolenia na pokolenie.
Adwent jest również okazją do wyzwalania się z przesądów dotyczących najważniejszych pojęć. Czy wykrzykujący na ulicach słowo „wolność” rozumieją jego prawdziwy sens? Prawdą jest, że wolność jest brakiem przymusu. Nie jest jednak całkowitą niezależnością od różnych uwarunkowań i nie polega na zrywaniu wszelkich więzi i ignorowaniu odpowiedzialności.
Jest rzeczą zrozumiałą, że w czasach komunistycznych katolicy byli traktowani jako gorsza kategoria osób. Komunizm bowiem zwalczał religię i ludzi wierzących. Jest też zrozumiałe, chociaż nieusprawiedliwione, podobne odnoszenie się do katolików środowisk lewicowych i liberalnych.
Epidemia, która nas dotknęła, jest jakimś złem. Złem jest również protestowanie w czasie jej trwania, ponieważ przyczynia się do wzrostu zachorowań i zgonów. Istnieją dwa radykalnie odmienne
Być człowiekiem to znaczy również tęsknić. Tęsknimy za dobrem, które kiedyś utraciliśmy, lub za dobrem oczekiwanym. Głodni tęsknią za nasyceniem, chorzy za wyzdro-wieniem, przeżywający pustkę za odzyskaniem smaku życia, jego sensu…
Rok kościelny kończy piękna uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Leszek Kołakowski pisze w „Jezusie ośmieszonym”: „Prawdziwe korzenie naszej cywilizacji to narracja ewangeliczna i osoba Jezusa”.
W trudnym czasie pandemii polscy katolicy czują się jeszcze bardziej zagubieni i sfrustrowani niż pozostała część społeczeństwa, ponieważ są uczestnikami lub obserwatorami kilku procesów, które się dzieją w polskim Kościele i wokół niego.
Piotr Wierzbicki kończy rozważania swojej mądrej i pięknej książki „Powrót do Mickiewicza” ostrzeżeniem przed grożącym niebezpieczeństwem utraty niepodległości naszej ojczyzny. Obecna sytuacja i zbliżające się Narodowe Święto Niepodległości to dobra okazja do pochylenia się z uwagą nad jego niepokojem.
Wyglądamy podobnie. Jeździmy tymi samymi autobusami. Robimy zakupy w tych samych sklepach. A jednak stan naszych umysłów jest całkowicie odmienny. Jedni z nas opierają postrzeganie świata na faktach, a myślenie na prawach logiki, mają szacunek dla miejsc świętych oraz symboli religijnych i narodowych, są mniej lub bardziej odpowiedzialni za siebie i innych, utożsamiają się ze wspólnotą narodową, chcą wolności słowa itd.
Ostatnie protesty, w których dominuje młodzież, zaszokowały nas barbaryzmem i zdziczeniem jej części. Stawiamy sobie pytanie, kto jest odpowiedzialny za ten stan rzeczy, co się stało z młodymi Polakami w ciągu dwóch ostatnich dekad.
Dlaczego te święta – Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny – obchodzimy tak uroczyście i dostojnie, wierzący i niewierzący (nie mylić z bezbożnikami i wyznawcami ateizmu nihilistycznego, nienawidzącymi chrześcijan i niszczącymi chrześcijańską kulturę), wszyscy mieszkańcy naszego kraju? Wszyscy bowiem tęsknimy – i jest to jedna z największych tęsknot – za spotkaniem z osobami bliskimi, z którymi rozstaliśmy się w chwili ich śmierci (nawet jeśli życie z nimi nie było usłane różami).
Zdolność niektórych mediów do kłamania, manipulowania i oczerniania jest nieograniczona. Obserwując eksplozję negatywnych emocji, wyrażanych na marszach za pomocą wulgaryzmów, media te nie zająknęły się ani słowem o mowie nienawiści.
Jedną z charakterystycznych cech ruchów i środowisk liberalnych, lewicowych i lewackich jest mentalność odrzucająca logikę, w tym zasadę sprzeczności. Ujawniły to również ostatnie demonstracje.
Dominującą wśród polityków i publicystów, również prawicowych, metodę polemiki z koronasceptykami uważam za niewłaściwą z dwóch powodów. Jest bowiem nieprawdą, że osoby te są mniej rozumne i marniejsze pod względem moralnym od pozostałych osób. Wiadomo, że taka metoda prowadzenia dyskursu jest stosowana wówczas, gdy brakuje argumentów merytorycznych lub gdy – mając rację – jest się bezsilnym w przekonaniu do niej strony przeciwnej.
XX w. był okresem dwóch wielkich utopii − komunizmu i niemieckiego narodowego socjalizmu. Na naszych oczach powstała, rozwija się, ujawniając raz po raz coraz groźniejsze oblicze, nowa utopia. Jej symbolem może być hydra – wielogłowy potwór. Utopia ta przejawia się bowiem m.in. poprzez neomarksizm, ekologizm, animalizm, genderyzm, feminizm oraz ideologię i ruch LGBT
Żyjąc w cywilizacji medialnej, mamy skłonność do utożsamiania rangi człowieka i jego dorobku z jego obecnością w mediach. Zmarły kard. Marian Jaworski należał do liczniejszej grupy osób, które nie są gwiazdami telewizyjnymi ani bohaterami internetu, a które w ciszy i bez rozgłosu wzbogacają naszą ojczyznę i Kościół poprzez codzienne czynienie dobra.
Rządzący obóz ma trzy lata na dokończenie reform, których dotąd nie udało się przeprowadzić. Zwycięzca kampanii prezydenckiej eksponował sprawy ekonomiczno-społeczne. Jednak oczekiwania wyborców prawicowych są o wiele większe.