Profesor Hartman, w przerwach nad refleksjami o depenalizacji związków kazirodczych i piękna oraz wzniosłości stosunków seksualnych między rodzeństwem, aktywnie zabiera głos w polskiej debacie publicznej (jak to w ogóle możliwe, zważywszy na jego poglądy, trzeba się spytać kolegów Hartmana z „Polityki”, „GW” czy PO).
Najpierw upiorny wrzask. Potem proroctwa: „Teraz to już się zacznie”. Połączone z apokaliptycznymi wizjami stanowcze, pełne mocnych słów odezwy: „Czas to zatrzymać, póki nie będzie za późno”, „To ostatni moment”. Kolejne konferencje.
Niezależnie od tego, co jeszcze wymyśli morderca Putin, jak bardzo utopi we krwi Ukrainę, widać już wyraźnie, że nie osiągnął swoich najważniejszych celów. Nic nie wskazuje na to, by zdołał rzucić Ukrainę na kolana.
Oderwany od rzeczywistości agresywny staruszek. Ten opis przychodzi mi na myśl za każdym razem, kiedy podejmuję się niewdzięcznego zadania posłuchania wypowiedzi Donalda Tuska. Mówiąc kolokwialnie, brzydko nam się zestarzał „król Europy”. Wojna na Ukrainie? Kryzys w Europie i w Unii?
Mogłoby się wydawać, że pierwsze miejsce w konkurencji politycznej hipokryzji, jeśli chodzi o polskie realia, zdobyła Platforma.
Izabela Leszczyna, jeden z czołowych polityków Platformy Obywatelskiej, przyznała, że na początku wojny „chciała oddać Donbas Putinowi”.
Jeśli faktycznie można wciąż mówić o Polsce jako o kraju odstającym, w sposób negatywny, od Zachodu, to za wspomnianą tezą widzę tylko jeden argument. Jest nim nasza totalna opozycja oraz lewica spod szyldu Biedronia czy „Krytyki Politycznej”.
Wojna na Ukrainie skompromitowała podstawowe składowe narracji politycznej, na której opierała się Platforma Obywatelska. Wszystko okazało się kłamstwem.
Szanowni Czytelnicy, pozwolę sobie o coś poprosić. Wiem, że oczekiwaliście w tym miejscu innego typu felietonu. Mam jednak nadzieję, że zrozumiecie, zważywszy na powagę sprawy. Myślę, że Moniki Andruszewskiej nie trzeba nikomu przedstawiać. To marka sama w sobie.
Jasne, ciężko dziś o bardziej zniszczone znaczeniowo słowo niż faszyzm. Wypłukane z treści, używane tylko jako polityczna pałka, którą można okładać przeciwników.
Materiał TVN był wezwaniem Ukrainy do schylenia głowy przed Putinem.
Każdego dnia dostajemy kolejne wstrząsające relacje z Ukrainy. Rosja przekracza wszelkie granice, widać, że nie cofnie się przed niczym, byle tylko siać śmierć i terror w najechanym przez siebie państwie.
Ostatnie dni spędziłem na Ukrainie. W Kijowie i w okolicach tego miasta, w tym w Wasilkowie. Mogłem być z tymi ludźmi chociaż te kilka dni, zrozumieć, co się tam dzieje. Chowałem się z nimi w schronach, gdy ostrzeliwano ich z nieba. Byłem z ich samoobroną, gdy odpierała rosyjskie ataki. Cierpienie ukraińskich cywili jest niesłychane.
Guru „GW” i TVN-u, znanemu głównie z bycia ojcem rapera, znowu udało się zostać pośmiewiskiem. Normalnie żal przytaczać mądrości Matczaka, jednak pozwolę sobie na dwa cytaty z jego tekstu, ze względu na ich „wyjątkowość”.
Ostatnio, w ramach walki z rządem i Polskim Ładem, Onet zdecydował się użyć dość zaskakującego eksperta od ekonomii. Okazał się nim Owsiak. Jak można się domyślać, pupilek PO nie jest fanem Polskiego Ładu.
Dyrektor z CBA zmarł na covid. Reakcja? Cyniczne hieny z PO natychmiast okrzyknęły, że został zamordowany. Większość z nich to „tylko” sugerowała, Giertych jednak wprost, ku zachwytowi swoich fanów i sojuszników, zaczął opowiadać o „jednym świadku mniej” w sprawie Pegasusa.
Nie wiem jak szanowni Czytelnicy, ale ja jestem zniesmaczony nagonką, jaka uderzyła ostatnio w Bartłomieja Sienkiewicza. Skąd to oburzenie niesłychane? Bo przyszedł nawalony jak stodoła do Sejmu, że aż Budka musiał go, zataczającego się, wyprowadzić z sali posiedzeń? Jasne, w lepszym świecie byłby to skandal nie z tej Ziemi.
Łaska celebrytów i liberalnych elit na pstrym koniu jeździ. Migranci na granicy polsko- białoruskiej. Nie tak dawno ostateczny wyrzut sumienia, dowód na panujący w Polsce nazizm, zbrodnia taka jak Holocaust oraz podstawowy „koń pociągowy”, za pomocą którego wspomniane środowiska pławiły się we własnej wspaniałości i gardziły innymi.
Jednym z bardziej ponurych widoków, jakie można było zaobserwować podczas minionych świąt Bożego Narodzenia, były czysto polityczne hucpy i prowokacje, które z zapałem urządzali Platforma i jej zwolennicy.
Jednak się udało, przegłosowano słynne „lexTVN”. Histeria i żałoba, jakie zapanowały w mediach totalnej opozycji, były oczywiście do przewidzenia. Znowu w Polsce upadła demokracja, znowu zapanował totalitaryzm, znowu zniszczono po raz kolejny (i znowu ostatecznie) wolność słowa.