Wielki musi być strach Koalicji Obywatelskiej przed wyborczym wynikiem. Okazuje się, że komitet wyborczy KO w ciągu ostatnich 30 dni wydał na reklamy na Facebooku ponad 1,15 mln zł. Najwięcej przeznaczono na reklamy Małgorzaty Kidawy-Błońskiej, co może wyjaśniać, dlaczego zaczęła być ostatnio nieco bardziej kojarzona przez wyborców.
„Michnik jest manipulatorem. To jest człowiek złej woli, kłamca. Oszust intelektualny. Ideologia tych panów to jest to, żeby w Polsce zapanował »socjalizm z ludzką twarzą«. To jest widmo dla mnie zupełnie nie do zniesienia. Jak jest potwór, to powinien mieć twarz potwora”.
Bardzo bawią mnie wrzutki mediów i PR-owców, którzy używając odpowiednich słów, manipulują opinią publiczną, próbując wpływać na odbiór zdarzeń i łagodzenie różnego rodzaju wtop. Tak jakby słowo zmieniało charakter zdarzenia. Oczywiście stosują to różne strony, ale ostatnio mistrzami są jednak władze stolicy.
Wszystko wskazuje na to, że francuskiemu prezydentowi krytyka Polski w „sprawach klimatycznych” i jego bezczelne „jest taki kraj” nie wyrwały się przypadkowo. Warto zwrócić uwagę, że mainstreamowe media francuskie, pisząc wcześniej o światowym strajku klimatycznym młodzieży, poświęcały uwagę właśnie protestom w… Polsce, przepisując zresztą teksty z „Gazety Wyborczej”.
Rzecznik generalny TSUE w opinii, która niemal zawsze w praktyce przesądza o końcowym orzeczeniu, podzielił stanowisko Polski kładącej nacisk na samodzielność krajów członkowskich w organizacji wymiaru sprawiedliwości.
Polacy średniego i starszego pokolenia pamiętają, jak w PRL absolutnie nie można było wspominać 17 września 1939 r. To był temat tabu. Nie można było przecież mówić o tym, że Wielki Brat był tak naprawdę wielkim agresorem.
23 września Andrzej Duda i Donald Trump wydali deklarację o pogłębionej współpracy wojskowej Polski i USA. Wyznaczono sześć miejsc w Polsce, do których mają przybyć dodatkowe amerykańskie jednostki wojskowe, i uruchomiono procedurę znoszenia wiz dla Polaków.
Kiedy oczyszczalnia ścieków „Czajka” została w końcu oddana do użytku, była to sztandarowa inwestycja Platformy Obywatelskiej w Warszawie. Wydawało się, a przynajmniej tak wynikało z oficjalnego optymizmu urzędników, chętnie powielanego przez usłużne media, że rozwiązano problem będący symbolem niemocy poprzednich ekip władających stolicą. W takiej sytuacji wręcz nietaktem było pytać o rekordowe koszty czy przedłużający się czas trwania inwestycji. Samych sobie zostawiono też protestujących mieszkańców.
Miejscowości takie jak Kórnik i Rogalin pokazują, że wielka historia i świetne karty polskiego patriotyzmu pisane są właśnie w mniejszych miejscowościach, dalej od pozostających w centrum publicznych dyskusji metropolii.
Im dłużej trwa debata o pedofilii w Kościele, tym więcej ofiar ma odwagę opowiedzieć o swoich historiach i zgłosić je nie tylko do prokuratury.
No i okazało się, że wbrew propagandzie ekologów (sytuacja nie jest groźna), naukowców (Wisła się sama oczyszcza, bo w Polsce był PRL i nic nie robił z rzeką), polityków PO (woda z 1 proc. stolca jest tak samo dobra jak źródlana) – jednak problem z pękniętą rurą w Warszawie istnieje. Wszystko przez Szwedów, których chyba nieszczególnie przekonała procedura ozonowania ścieków, i zaczęli bić na alarm.
Na początek garść informacji z minionego tygodnia. Oto francuski wywiad powrócił do współpracy z wywiadem rosyjskim, zaprzestanej po agresji Putina na Ukrainę. Ponoć nad Sekwaną znów uważają, że Rosjanie są bardzo fajni. Na Ukrainie nowy, o wiele bardziej uległy wobec okupantów części tego kraju układ polityczny zdymisjonował z funkcji prezesa tamtejszego IPN antykomunistę (również gloryfikatora UPA, ale to inna historia) Wołodymyra Wiatrowycza. Tymczasem w białoruskim Mińsku toczą się rozmowy o coraz rychlejszym zunifikowaniu tego kraju z Rosją. Raczej nie w celu przyglądania się wolnemu światu z bliższej perspektywy.
Serwis społecznościowy Twitter stał się dziś polem wyjątkowo brutalnej bitwy. Widać to tym wyraźniej, im bliżej do mających się odbyć 13 października wyborów parlamentarnych. Coraz trudniej jest odróżnić kłamstwo od prawdy, insynuacje od faktów, farmy trolli od faktycznych, realnych użytkowników serwisu.
W czasie gdy będą Państwo czytali ten tekst, kandydaci na komisarzy z 26 krajów członkowskich Unii Europejskiej kończą pisemnie odpowiadać na pięć pytań zadanych przez ich „branżowe” komisje. Za tydzień rozpoczną się przesłuchania przyszłych członków Komisji Europejskiej, które potrwają do 8 października. Oczywiście Parlament Europejski może dokonać nieznacznych korekt personalnych w składzie KE, tak jak to uczynił w roku 2004, wymuszając od rządów Włoch i Łotwy nowych kandydatów, czy w 2009 – gdy podobna historia spotkała kandydatkę z Bułgarii, czy w 2014 – rzecz się powtórzyła w kontekście rządu Słowenii.
„Gazeta Wyborcza” opisała przypadek dwóch lesbijek, które zawarły „związek małżeński” w Niemczech (jedna z nich jest dziennikarką TOK FM). Teraz domagają się, aby ich „małżeństwo” zostało uznane prawnie przez Polskę, wbrew zapisom polskiej konstytucji. Jest to stała metoda „świata postępu”, który wykorzystuje zamieszanie trójpodziału władzy i przenikanie się kompetencji.
Z przedstawionego na konwencji PiS w Katowicach przez premiera Morawieckiego pakietu rozwiązań dla biznesu wynika, że partia Jarosława Kaczyńskiego w pierwszej kolejności stawia na małe i średnie przedsiębiorstwa. Chodzi o to, by uruchomić kolejną falę polskiej przedsiębiorczości.
Lewica i Zieloni uwielbiają załamywać ręce, że polskie społeczeństwo nie ma za grosz ekologicznej wrażliwości. Kwestia jest dyskusyjna, choć faktycznie mogłoby być lepiej. Szkoda jednak, że liberalno-lewicowa opcja nie rozumie, że zwykłych Polaków często odstręcza sposób, w jaki promowane są ekopostulaty.
Aktywność tego środowiska opiera się na prowokacjach. Ich cel jest dość oczywisty – mają szokować, niszczyć świętości i upokarzać tych, dla których są one ważne. Wszystko po to, by zobojętniać na niszczenie tradycji i dzięki temu cały czas posuwać się dalej i dalej w serwowaniu zmian społecznych. Chodzi o zepchnięcie wierzącej większości do defensywy – by w ciszy akceptowała na przykład rozszerzenie definicji małżeństwa i konsekwencje prawne tego procesu.