Najpierw udawali, że tematu w ogóle nie ma, później bagatelizowali, że zdarzają się pojedyncze przypadki, wszystko jest pod kontrolą, a problemem jest Ruch Obrony Granic. Teraz przywraca się rzekomą kontrolę na niemieckiej granicy, a tak w ogóle to Niemcy mają prawo wwozić nam nielegalnych przybyszy.
Żyjemy w czasach powszechnego hejtu. Lejącego się strumieniami, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Opluwane i obrażane są symbole narodowe, największe postaci historii naszego kraju, mniej zamożni obywatele, mieszkańcy wsi i mniejszych miejscowości, wyborcy spoza „uśmiechniętego” nurtu.
Są narody legalne i nielegalne. Jaśnie oświecona Bruksela posiada wykaz tych i tamtych. Legalny naród może wybrać prezydenta. Nielegalny może tylko popiskiwać, jego prezydent i tak będzie nielegalny, czyli fikcyjny.
Przedstawiciele rządu i prorządowych mediów wręcz zapluwają się w atakach na Ruch Obrony Granic. Porównują Polaków zaangażowanych w inicjatywę do „faszystowskich bojówek”, snują opowieści o rzekomych aktach przemocy dokonywanych przez ROG.
W nocy z 29 na 30 czerwca 1988 roku w Warszawie został ciężko pobity na warszawskiej ulicy socjolog i doradca NSZZ „Solidarność” prof. Jan Strzelecki. Znaleziono go nieprzytomnego nieopodal mostu Śląsko-Dąbrowskiego. Nie odzyskawszy przytomności, zmarł w szpitalu.
Najwyższy duchowny szyicki Iranu, Wielki Ajatollah Naser Makarem Shirazi, wydał dekret religijny przeciwko prezydentowi Donaldowi Trumpowi i premierowi Izraela Beniaminowi Netanjahu.
Donald Tusk po błędach, które już popełnił, może zrobić tylko to, co uskuteczniają w podobnych sytuacjach wytrawni szachiści – spowalniać marsz oponentów do zwycięstwa i liczyć na ich błędy. A będzie to robił bezwzględnie, nie zważając zupełnie na dobro państwa.
Po prawicowej stronie termin „III RP” oznacza coś zatęchłego i niesprawiedliwego. To system polityczno-społeczny, który cechuje się kastowością, tym, że role zostały rozpisane i „resortowe dziecko” czuje się fantastycznie. Można jednak na to patrzeć inaczej.
„To jest dziecinada, niepoważne zachowanie” – tak parę tygodni temu w „Rzeczpospolitej” komentował zamiary prezydenta Karola Nawrockiego, by korzystać z prywatnej ochrony Grom Group, anonimowy funkcjonariusz Służby Ochrony Państwa. No i po spotkaniu Hołowni u Bielana i przecieku do mediów wiemy już, kto jest niepoważny i kto uprawia dziecinadę.
Musimy pamiętać, żeby – nieważne jak będą nas prowokować – nigdy nie stoczyć się do ich poziomu.
Rozpoczynają się wakacje. Można je, oczywiście, przeżyć banalnie. Jednak dla wielu z nas mogą być szansą na odkrycie w sobie istotnego wymiaru człowieczeństwa.
Wystarczyła niespodziewana przegrana w wyborach, by nagle tak wielu ludzi totalnie odleciało we własny kosmos.
Jednego jestem pewien – odwyk od Giertycha całej Polsce wyszedłby na dobre.
Rzadko jestem w takiej sytuacji, że informuję: „coś wiem, ale nie wszystko powiem”. Tym razem tak zrobię, bo sytuacja jest szczególna. Byliśmy o krok od tragedii.
Zanim Sąd Najwyższy podjął decyzję o ważności wyboru Karola Nawrockiego na prezydenta, poznaliśmy wyniki dwóch ciekawie uzupełniających się sondaży. Według sondażu IBRiS dla Onetu poparcie dla Koalicji Obywatelskiej spadło do 25,8 proc. Dwa dni później CBOS podał, że wyniki wyborów prezydenckich nie budzą wątpliwości u 75 proc. Polaków. Zatem 25 proc. dla odmętów szaleństwa KO, Tuska i Giertycha, 75 proc. dla ludzi normalnych.
Czasami ludzie, którzy się boją, nie okazują strachu. Natomiast rzadko się zdarza, by panikę okazywał ktoś, kto nie czuje zagrożenia. A trudno czymkolwiek innym tłumaczyć wściekłość Romana Giertycha po zatwierdzeniu przez SN wyboru na prezydenta Karola Nawrockiego, a zarazem odesłania na wysypisko śmieci, może z krótkim epizodem komediowym wcześniej, epistoł pisanych przez psychopatyczną trzódkę mecenasa na temat sfałszowanych wyborów.
Wystarczyły dwa lata panowania u władzy Donalda Tuska, a do naszego kraju płynie morze uchodźców zza zachodniej granicy, którzy dokonują najgorszych przestępstw. Nie lepiej jest w gospodarce.
Choć taśmy, które usłyszeliśmy dzięki Telewizji Republika, pokazały nam, że wielki konflikt między Romanem Giertychem a Adamem Bodnarem jest w dużym stopniu pozorowany, nie znaczy to wcale, że Bodnar może być pewien swojego stanowiska. To zresztą wyjątkowo ciekawy zwrot akcji. Gdy coraz głośniej mówi się, że ministra sprawiedliwości mógłby zastąpić szef NRA, Przemysław Rosati, Roman Giertych, wcześniej też typowany na to stanowisko, ma swoje własne kłopoty.