Na rozkaz Reinera Stahela, niemieckiego komendanta Warszawy, 2 sierpnia 1944 r. dokonano zabójstwa 600 Polaków przetrzymywanych w więzieniu mokotowskim. Niemieccy oprawcy mścili się w ten sposób za wybuch Powstania Warszawskiego. Swoje ofiary mordowali strzałem w tył głowy (tę „tradycję” kontynuowali na Rakowieckiej po wojnie komuniści)
Mało co w niemieckiej polityce jest tak pełne pozorów, skrywanych emocji i snów o globalnej potędze jak relacje transatlantyckie. USA wywołują u naszych zachodnich sąsiadów huśtawkę emocji, ale i zmuszają ich do uczenia się na własnych błędach. To, co nas, Polaków, musi szczególnie w obecnej sytuacji bulwersować, to fakt, że Olaf Scholz w roli antyamerykańskiego unijnego bulteriera obsadził Donalda Tuska, sam zaś gra dużo ostrożniej.
Rząd Donalda Tuska zdecydował w sprawie wzrostu płacy minimalnej. Wyniesie on 384 zł brutto (7,6 proc. r/r) – przy przewidywanej na styczeń 2025 r. inflacji rzędu 5–6 proc. r/r.
Ukraina otrzymała pierwsze myśliwce F-16. Potwierdził to w miniony weekend sam prezydent Wołodymyr Zełenski.
Zatrzymanie i postawienie zarzutów szpiegostwa Pablowi Gonzálezowi vel Pawłowi Rubcowowi to jeden z największych sukcesów w historii Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Uwięzienie ks. Michała Olszewskiego i przetrzymywanie go w więzieniu bez aktu oskarżenia miało być testem, jak daleko można się dziś posunąć w popychaniu nas wszystkich ku świetlanej przyszłości. Zareagują katolicy i ich hierarchia czy nie? Jeśli nie będą go bronić, to znaczy, że ich religia jest w rozkładzie, nie wierzą już, że ksiądz to nie „człowiek jak każdy inny”, ale namaszczony sakramentalnym znamieniem kapłan, którego powołanie i misja wykraczają daleko poza ziemskie cele.
Pablo González Yagüe vel Paweł Rubcow był groźnym agentem GRU, działającym i zatrzymanym na terenie Polski w 2022 r. W zeszłym tygodniu stał się pionkiem w największej od czasów zimnej wojny wymianie więźniów między Zachodem a Rosją, z udziałem autentycznych szpiegów. Po przybyciu do ojczyzny witał go z fanfarami w otoczeniu innych zasłużonych dla rosyjskich służb sam Władimir Putin. Tymczasem jeszcze do niedawna środowiska liberalno-lewicowe w Polsce brały w obronę agenta, działającego w całej Europie pod przykrywką dziennikarza.
Dokładnie 21 sierpnia do Polski przyjeżdża premier Indii Narendra Modi. Będzie to pierwsza wizyta szefa rządu w New Delhi w Warszawie od 1977 r. Przypadnie akurat w 70. rocznicę nawiązania stosunków dyplomatycznych między naszymi państwami. Kilka miesięcy później, na początku 2025 r., z oficjalną wizytą do Indii ma się udać prezydent RP Andrzej Duda. Czy to oznacza zbliżenie Warszawy i New Delhi? Jest na to szansa. Byłoby to korzystne dla interesów obu państw.
Kamala Harris jako prokurator w San Francisco, a później prokurator generalna całej Kalifornii nie miała wielkich osiągnięć.
Ponieważ strumień naszych przeżyć jest jednością, grozi nam niebezpieczeństwo błędnego rozumienia sumienia i jego zdradzanie. Zdradzamy sumienie, słuchając zamiast niego innych „głosów”: potrzeby bezpieczeństwa, pożądania, żądzy władzy, tęsknoty za miłością i bliskością, poczucia własnej wartości itp.
Jeden z twórców nowoczesnej dyplomacji, symbol przebiegłości oraz inteligencji Charles-Maurice książę de Talleyrand-Périgord, zasłynął dwoma powtarzanymi od wieków bon motami.
„Czy w dobie katastrofy klimatycznej wypada śpiewać lekkie piosenki?” – pyta dramatycznie tygodnik „Polityka”, patrząc z obrzydzeniem na nieświadomych tragedii i nucących jakieś „Och i ach” Polaków.
To, co zrobiła „postępowa” i „tolerancyjna” Francja z okazji uroczystości rozpoczęcia igrzysk olimpijskich, przejdzie do historii. Urządzona przez władze tego państwa „ceremonia otwarcia” okazała się wyjątkowa nie tylko z powodu wulgarnych ataków na chrześcijaństwo, była też niezwykle toporna i po prostu brzydka.
Entuzjazm sporej części lewicowego establishmentu na wiadomość, że obecna wiceprezydent Kamala Harris zastąpi prezydenta Joego Bidena w wyścigu wyborczym, jest powoli tonowany. Dzieje się tak nie tylko ze strony republikanów i sympatyków Donalda Trumpa. Nastroje schładzają bowiem środowiska przychylne jej i demokratom. Zauważają, że po chwilowym wzroście słupków poparcia czeka ją zderzenie z rzeczywistością, które wcale nie będzie łatwe.
W latach 2007–2015 Platforma, choć z upływem czasu coraz rzadziej, nazywana była „partią miłości”, a jej rządy – „rządami miłości”. Jej powrót do władzy odbył się pod innym sztandarem, sztandarem uśmiechu.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a zwłaszcza Anglia, stało się areną zamieszek, których bezpośrednim powodem było zamordowanie i zranienie kilkunastu dzieci i dorosłych przez nastolatka - syna imigrantów z Rwandy. Nie wchodząc w przebieg dość dramatycznych starć z policja w Southport, ale później też w Londynie, zwracam uwagę, że jest to kolejny przykład fiaska polityki imigracyjnej dużego europejskiego państwa. Rządzący do niedawna konserwatyści szereg razy obiecywali istotną rewizję, gdy chodzi o ten bardzo ważny dla przeciętnego Mr Smitha problem.
Gwiazdą nowej kadencji Sejmu został Marcin Józefaciuk. Poseł w przeszłości był dyrektorem jednej ze szkół i następcą „Superniani” w TVN, gdzie uczył dzieci korzystać z pieniędzy. Jako parlamentarzysta zasłynął tym, że nie rozumie, co oznacza termin „władza wykonawcza”.
Tzw. ceremonia otwarcia igrzysk w Paryżu, która w większości była polityczno-lewacką hucpą, i zawieszenie redaktora Przemysława Babiarza za mówienie prawdy na antenie, skutecznie zniechęciły mnie do szczegółowego śledzenia olimpijskich zmagań.