Witold Gadowski

Lokaj, gdy ma na to przyzwolenie swojego pana, staje się bezczelny i chamski. W tym wypadku funkcję lokaja pełni Donald Tusk, panem są jego mocodawcy z UE. Kiedy więc lokaj nie odnosi żadnych realnych sukcesów, dostaje od swojego pana przyzwolenie na działania spektakularne, acz bezprawne. Wierzy w swoją bezkarność, więc zupełnie nie zajmuje sobie głowy rozważaniami o podstawach prawnych swoich działań - pisze Witold Gadowski w "Gazecie Polskiej".

Zwyczajowo – w staropolszczyźnie – o kiepskim prawniku, adwokacie mawiano: kauzyperda. Było to łacińskie przyswojenie: causa – sprawa, perdo – tracę… - pisze Witold Gadowski w "Gazecie Polskiej".

Przyglądając się Szymonowi Franciszkowi Hołowni odnoszę wrażenie, że cały jego życiorys jest tak ukształtowany, aby stał się atrakcyjny dla jak największej grupy Polaków. Jednocześnie mam wrażenie, jakby niewiele w tej biografii było wynikiem jedynie działań jej nosiciela, mało tu miejsca na przypadek i zwykłe losowe zdarzenia - pisze Witold Gadowski w "Gazecie Polskiej".

„Dalej siedziało dwóch panów na ziemi. Na jednym żupan był, skóra i kości. Drugi otyły (…) pełen w sobie wielmożności” – tak Juliusz Słowacki pisał w „Beniowskim” o dwóch wodzach. Gdyby jednak te słowa odnieść do bohaterów tego felietonu, musielibyśmy nieco spłaszczyć strofy i ująć to tak: „Dwóch fircyków w zalotach do mądrego narodu, pysznią się i puszą bez ogłady i skutku…”.