Sprawy codzienne mogą mieć ogromne znaczenie, jeśli dotyczą nas wszystkich. Należy do takich spraw sortowanie odpadów. Media wałkują problem od lat. Powstał istny śmietnik informacyjny. Według sondażu 70 proc. Polaków respektuje stosowne przepisy UE i ministra środowiska. Nakazują one od 1 kwietnia 2019 r. dzielić śmieci na pięć frakcji...
Polska przez ostatnie cztery i pół roku wybiła się na suwerenność. Rząd w Warszawie podejmuje decyzje w interesie własnych obywateli i swojego państwa. Dobrze podsumowała to Małgorzata Kidawa-Błońska mówiąc, że Jarosław Kaczyński „troszczy się wyłącznie o Polskę”. Zapewniam Państwa, że poza Polską o nasz kraj troszczy się jeszcze tylko Pan Bóg.
Nic nie drażni mnie bardziej niż bezkarność instytucji finansowych. Każda zawierucha z jakimkolwiek bankiem zawsze kończy się stwierdzeniem: „Nie mamy pańskiego płaszcza, i co nam pan zrobisz?”. Ostatnio przekonali się o tym klienci Podkarpackiego Banku Spółdzielczego, którzy kupili obligacje tej instytucji, czyli faktycznie pożyczyli banksterce pieniądze.
Są takie potrawy, które dzielą ludzkość na wielbicieli i tych, którzy ich nienawidzą. Gdy byłem w peerelowskim przedszkolu, zyskałem wielką wdzięczność rówieśników, gdyż zjadałem za nich znienawidzony przez większość szpinak, który królował w nędznym przedszkolnym menu. Nie było to żadne poświęcenie, gdyż po prostu go lubiłem i uwielbiam do dziś, podobnie jak różne odmiany warzyw kapustnych z brukselką, kalafiorem i kalarepą na czele, do których za czasów przełomu dołączyły jarmuż, brokuły i kapusta pekińska.
Awantura o Sąd Najwyższy znów pokazała, jak daleko nam do standardów europejskich. A właściwie nie tyle nam, ile naszej opozycji. Ta udowodniła, po raz kolejny, że działa w myśl zasady: po nas choćby potop. To właśnie różni nas od Zachodu.
Prof. Wojciech Sadurski, jeden z bardziej zapiekłych wrogów obecnych polskich władz, nie spodziewał się zapewne tak potężnej promocji swojej książki. Choć nawet w skali przez niego samego i jego przyjaciół zaplanowanej już zapowiadało się nieźle, nie każde dzieło, nawet dotyczące polityki, promowane jest w Parlamencie Europejskim z udziałem międzynarodowego składu gości. Ale że na imprezie obecne były kamery, spotkanie stało się medialną i polityczną sensacją weekendu. Być może zaś zapamiętamy je na dłużej, ponieważ jest o czym rozmawiać.
Prawdę pisząc, naiwniak ze mnie pierwszej klasy. Myślałem bowiem, że fakt podpisania umowy na dostarczenie naszym lotnikom najlepszego samolotu świata F-35 w liczbie 32 w jakiś sposób zjednoczy na chwilę naszą klasę polityczną i posypią się ze wszystkich stron słowa zadowolenia, że wreszcie szybko i sprawnie przeprowadzono transakcję, która w znaczący sposób wzmocni nasze możliwości obronne.
Sygnatur wielu materiałów znajdujących się w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej cały czas próżno szukać w elektronicznym katalogu dostępnym w czytelniach.
W Polsce przed II wojną światową niemal każdy wykształcony człowiek biegle posługiwał się językiem francuskim. Dzisiaj znajomość tego języka, a co za tym idzie wiedza o kulturze francuskiej, jest ograniczona do wąskiego grona pasjonatów. Na ten stan rzeczy zasadniczy wpływ miała radykalna zmiana statusu samej Francji, która trwale utraciła swoją mocarstwową pozycję, a Paryż dawno już przestał być stolicą świata.
Od początku działalności klubów „Gazety Polskiej” jednym z głównych tematów spotkań jest sytuacja w sądownictwie. Zawsze wśród uczestników spotkania, niezależnie od tematu rozmowy, znajdzie się ktoś, kto szukając pomocy i zrozumienia, dzieli się swoimi problemami z wymiarem sprawiedliwości. Do biura klubów przychodzą odręcznie pisane listy, w których nierzadko na kilkunastu stronach ludzie opisują tragedie, jakie przeżyli oni i ich bliscy z powodu niesprawiedliwych i krzywdzących wyroków sądowych.
Niedawne uroczystości w Jerozolimie i Oświęcimiu skłaniają do postawienia pytań: „Czy twórcy i funkcjonariusze obozów byli sadystami? Czy obozy zagłady – pyta prof. Antoni Kępiński – były czymś nowym, czy też udoskonaloną przez technikę i naukową organizację nową formą starych, jak nasza kultura, zrywów bestialstwa?”.
Wydarzenia w Konfederacji związane z desygnowaniem kandydata w wyborach prezydenckich po raz kolejny pokazały, że w polityce liczą się przede wszystkim interesy koterii i frakcji wewnątrz poszczególnych partii, czyli prywata.
Pierwsza sesja Parlamentu Europejskiego w Brukseli – tzw. minisesja, odbyła się w połowie ubiegłego tygodnia i zdominowana była przez brexit. Europarlament przyjął stosunkiem głosów 621 „za”, 49 „przeciw” i 13 wstrzymujących się rezolucję żegnającą Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, które jako pierwsze w historii EWG-UE opuszcza Unię.
Niezależnie od konkretnych efektów wizyty prezydenta Francji w Polsce być może najważniejsza będzie zmiana tonu dyskusji. Emmanuel Macron wykazał w tym względzie spore zdolności do destrukcji historycznych relacji i zrażania sobie Polaków. Paryż ma trudności z przejściem z relacji nacechowanych postkolonializmem i poczuciem wyższości do relacji partnerskich.
„Wielce Szanowny…” – tak rozpoczął swój list abp Stanisław Gądecki i od razu się skrzywiłem. Jego adresatem był bowiem prezes PAN, prof. Jerzy Duszyński, który wsławił się obroną paryskiego sympozjum, gdzie Jan Tomasz Gross wygłaszał antypolskie brednie.
Przy okazji podpisania przez Polskę i USA kontraktu na zakup 32 samolotów F-35 podniósł się krzyk polityków opozycji, atakujących rząd. Z grubsza chodzi o to, że kontrakt za drogi i że nie ma offsetu. Na miejscu polityków PO i PSL tego ostatniego argumentu jednak bym unikała. Korzyści związane z produkcją lub serwisowaniem F-35 otrzymały tylko państwa biorące udział w programie jego budowy. Teraz jest on zamknięty. Gdy jednak powstawał, Polska dostała propozycję, by do niego przystąpić. Było to w 2009 r., gdy rządziła koalicja PO-PSL, a szefem MON był Bogdan Klich.
Wykorzystywanie „zagranicy” przez polityków totalnej opozycji wydaje się w tej chwili – według ich przekonania – najlepszym sposobem na wprowadzenie w Polsce chaosu i anarchii, które pozwolą na powrót do władzy starych elit. Kwestią dyskusyjną jest, czy to realne. Opozycja jednak sięga po metody, które znamy z przeszłości.
Pierwsza prezes Sądu Najwyższego pani sędzia Gersdorf przywdziała togę i na połączonym posiedzeniu trzech izb SN poinformowała, że zdaniem jej i 53 innych sędziów sędziowie w Polsce mają prawo podważać to, czy inni sędziowie są sędziami. Stwierdzili również, że ich zdaniem dotychczasowe orzeczenia Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, a jest ich około setki, są nieważne.