„Losy komunizmu rozstrzygną się nie w Rosji, lecz w Polsce” – zapowiadał Prymas Tysiąclecia. Jan Paweł II w 1978 r. mówił do kard. Wyszyńskiego: „Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego papieża Polaka, gdyby nie było twojej wiary, niecofającej się przed więzieniem”. Dzięki postawie prymasa Polacy zachowali wolność ducha i ocalili chrześcijańską tożsamość.
Wiele wskazuje na to, że we wrześniu Komisja Europejska zaakceptuje Krajowy Plan Odbudowy, ale gra nerwów jeszcze przed nami. Dlatego warto napisać to już teraz: nie ma żadnych podstaw, politycznych czy proceduralnych, by ten plan nie miał zostać zaakceptowany.
Z jakiego powodu tak wielu pozornie niezwiązanych ze sobą ludzi różnych profesji podnosi dokładnie ten sam postulat? Do czego potrzebne jest ujawnienie danych personalnych konkretnych żołnierzy broniących polskiej granicy? Chodzi o publiczne poddanie presji ich samych i ich rodzin. To mechanizm stosowany od lat w konfliktach zbrojnych. Takie działania prowadziło między innymi ISIS, publikując wizerunki, nazwiska i adresy amerykańskich pilotów dronów. To nie, jak chciałoby wielu publicystów, nawoływanie do zwykłego „hejtu”. Celem takich działań jest po prostu złamanie morale sił obronnych państwa, które jest przedmiotem ataku.
W sąsiedniej Litwie parlamentarzyści nie szturmowali kordonu wojska na granicy, nie łamali prawa. U nas robili to, oklaskiwani przez media i celebrytów. Jak zachowywaliby się ci ludzie w chwili prawdziwego zagrożenia dla niepodległości RP?
Patrząc na to, co ostatnio się dzieje, warto się zastanowić, czy nie powinniśmy wziąć na poważnie bredni, jakie wygadują politycy Platformy Obywatelskiej i najróżniejsi związani z nią dziennikarze i autorytety.
Prof. Wojciech Roszkowski postawił tezę, iż państwu polskiemu potrzebna jest nowa inteligencja, która zajmie miejsce obecnej, wyrosłej z socjalizmu i przyzwyczajonej do zadaniowania z zewnątrz.
Stosunek do tego, co dzieje się na granicy polsko-białoruskiej, jest papierkiem lakmusowym kondycji Polaków. Jeśli ponad 30 proc. podpisuje się pod haniebną wypowiedzią Władysława Frasyniuka na temat polskich żołnierzy, a ponad 40 proc. uważa, że grupka „imigrantów”, którzy są bronią demograficzną Putina i Łukaszenki, powinna zostać wpuszczona do Polski, to dowodzi (a przecież nie są to dowody jedyne), iż duża część obywateli naszego kraju została już ogłupiona lub zdemoralizowana, lub wynarodowiona, lub wręcz trawi ją – jak twierdzi Jerzy Targalski – gen samozagłady.
Michał Kołodziejczak wyszedł z członkami AgroUnii na ulice. Miała być wojna, a skończyło się na kilkunastu lokalnych blokadach, które utrudniły życie kierowcom. Lider AgroUnii i jego ludzie robią wszystko, żeby zwrócić na siebie uwagę.
Sąd Rejonowy w Sokółce odrzucił wniosek o areszt dla Bartosza Kramka i jego kumpli za zniszczenie zabezpieczeń na granicy z Białorusią. Wprawdzie wszystkim 13 zatrzymanym postawione zostały zarzuty, jednak sąd zakwalifikował to jako występek o charakterze chuligańskim. To dziwna interpretacja prawa, ponieważ art. 277 Kodeksu karnego mówi wprost: „Kto znaki graniczne niszczy, uszkadza, usuwa, przesuwa lub czyni niewidocznymi albo fałszywie wystawia, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”.
Aż się człowiek zaczyna zastanawiać, czy kryptonim rosyjsko-białoruskich manewrów wojskowych w pobliżu polskich granic nosi aby właściwą nazwę – Zapad’21? A może to są manewry przeciw Polsce na o wiele większą, niż myśleliśmy, skalę i lepiej by pasował kryptonim West-Ost’21?
Takie wypowiedzi papieża nieczęsto trafiają na pierwsze strony gazet. A przecież Franciszek jest nie tylko wielkim obrońcą praw imigrantów, ale także odrzuconych nienarodzonych i osób starszych, które skazywane są na eutanazję.
Gdy pijana Beata K., wokalistka zespołu Bajm, przemierza autem Warszawę, zostaje złapana, a wiadomość o tym trafia do mediów, na chwilę wszystko schodzi na drugi plan. Nie ma uchodźców za białoruską granicą, nie ma zlatujących się do nich posłów opozycji i aktywistów z zawiasami i nożycami do cięcia drutu, nie ma nawet stanu wyjątkowego a i groźba pozbawienia nas unijnych pieniędzy z funduszu odbudowy schodzi na plan dalszy.
Exodus imigrantów z Iraku i Afganistanu (ten drugi bardzo przyśpieszył, uwaga, długo PRZED przejęciem władzy w tym kraju przez talibów!), a także obawa przed ryzykiem otwarcia granic przez Turcję, co oznaczałoby znalezienie się w Europie setek tysięcy imigrantów z Bliskiego Wschodu na razie korzystających z tureckiej gościnności – stawiają pytanie nie tylko o bezpieczeństwo państw europejskich. Zaraz potem bowiem pojawia się pytanie o demografię – a więc o to, na ile zmieni się demograficzna mapa Starego Kontynentu?
Po 1989 roku w polskiej debacie politycznej nie pojawił się żaden znaczący nurt, żądający rewizji granic na wschodzie. Do czasu, ponieważ od kilkunastu cała chmara polityków i dziennikarzy uważa tereny dzisiejszej Białorusi za polską jurysdykcję i oczekuje, że władza w Warszawie potraktuje Łukaszenkę jak zbuntowanego wojewodę a jego służby graniczne jak straż miejską z prowincjonalnej dziury. Czyżby w przeszłość odchodziły czasy, gdy rana po Kresach wykształciła bardziej tęsknotę, niż resentyment?
Chyba nikogo nie zaskoczyło to, że prezydent zgodził się na wprowadzenie stanu wyjątkowego w pasie przygranicznym na wschodzie kraju. Mam wrażenie, że doba oczekiwania na tę decyzję wiązała się z symboliką dat i chodziło o to, żeby uniknąć podjęcia jej 1 września.
Taki tytuł nosiło pismo wydawane przez AK w trakcie Powstania Warszawskiego. Samo hasło było jak sztandar – przyświecało warszawiakom broniącym polskiej stolicy od września 1939 r., od chwili, gdy na miasto spadły pierwsze bomby. Nie zgasło wraz z kapitulacją. Bo Warszawa walczyła dalej, stawiała ciągle opór, niezłomnie, do końca. Aż do sierpnia 1944 r.
W czwartek na Komisji Budżetowej Parlamentu Europejskiego były premier Włoch a obecnie komisarz Paolo Gentiloni uznał, że Polska nie otrzymała jeszcze środków z unijnego Funduszu Odbudowy z względu na… swoją reformę sądownictwa.
Czyżby Donald Tusk wyklinający macierzyństwo, aby podlizać się lewakom, nie znał słynnego stwierdzenia amerykańskiego poety szkockiego pochodzenia Williama Rossa Wallace’a, który już w XIX wieku pisał: „Te ręce, które kołyszą niemowlęta, są tymi rękoma, które rządzą światem”?