Czas na ocenę polskiego Krajowego Planu Odbudowy przez Komisję Europejską minął 1 sierpnia. Jeśli więc traktujemy Unię jak bankomat, znaczy to, że urządzenie nie działa kolejny miesiąc. Choć tak lubiane przez opozycję porównanie ma nas zawstydzać, jest ono przecież bardzo trafne – z bankomatu wypłacamy przecież swoje własne pieniądze.
„Mam nadzieję, że los Polaków z Białorusi nie pozostawi nikogo obojętnym i że każdy Polak będzie bronił honoru bohaterów Armii Krajowej” – napisał do żony w liście z więzienia Andrzej Poczobut, patriota Polski i wolnej Białorusi. Proste słowa, ale jakże mocne, poparte osobistym świadectwem.
Opozycja pozycjonuje się jako siła proeuropejska w kontraście do „antyeuropejskiego PiS”. Czyni tak od czasu, gdy śp. prezydent Lech Kaczyński podjął postulowany pierwotnie przez PO sprzeciw wobec systemu głosowania w Radzie UE, zawartego w traktacie lizbońskim – słynny spór Nicea czy Lizbona, kiedy to najpierw Jan Rokita z trybuny sejmowej wołał w imieniu PO „Nicea albo śmierć”, a potem, gdy PiS poparło to stanowisko, PO zmieniła własne o 180 stopni. PO, świadoma, że straszenie polexitem dodaje jej poparcia, wmawia ten zamiar rządowi, jako dowód na jego realność ukazując każdy sprzeciw wobec uzurpacji obecnego głównego nurtu UE.
Oficjalne dane dotyczące nielegalnego przekroczenia granicy Białorusi z Polską są porażające. W styczniu 2021 nikt (!) tego nie próbował. W lutym – 1 osoba, w marcu – 2, w kwietniu – 61, w maju – 9, w czerwcu – 77, w lipcu – 242, w sierpniu – już 3510, we wrześniu – 7572 (!), a tylko do 11 października 5727, z czego w niedzielę 538 osób, a poniedziałek 147. Widać wyraźnie eskalację inwazji imigrantów kreowanej przez Łukaszenkę i pozostającą w cieniu Moskwę.
Demonstracja zorganizowana przez Donalda Tuska zaczęła się od kłamstwa i na kłamstwach się kończy. Pierwszym oszustwem jest wmawianie własnym zwolennikom, że rząd dąży do wyjścia Polski z Unii Europejskiej. Ostatnim – tradycyjnie zmanipulowana liczba uczestników demonstracji, którą, jeśli przyjąć do wiadomości informacje z bardziej bezstronnych źródeł, prawdopodobnie na użytek przekazu medialnego i własnego samopoczucia organizatorzy pomnożyli przez trzy. Jeśli jednak na pl. Zamkowym i pobliskich uliczkach stawiło się 20–30 tys. osób, obiektywnie można byłoby uznać to za sukces, gdyby nie kilka okoliczności, zawinionych przez samego Tuska i jego otoczenie.
Obserwowałem niedzielny protest Platformy Europejskiej z uwagą i zdumieniem. Uwagą, bo chciałem się przekonać, jakie są możliwości mobilizacyjne totalnej opozycji. Zlot nie wypadł może bardzo imponująco, ale też nie była to garstka ludzi – było ich, powiedzmy, tyle, ile za komuny na pochodzie pierwszomajowym.
Prawo i Sprawiedliwość łączy z polską wsią szczególna więź – wspólnie dbamy o dobrobyt Polaków. Nie byłby on możliwy, gdyby nie ciężka praca rolników, dzięki którym możemy cieszyć się najwyższej jakości żywnością, bardzo cenioną także za granicą. I tak jak Europa docenia polską żywność, musi zacząć też doceniać jej wytwórców.
Chińskie koncerny próbują przejmować strategiczną infrastrukturę telekomunikacyjną w Polsce poprzez współpracę z prywatnymi operatorami komórkowymi. Jeden z nich szuka kontrahenta na budowę sieci światłowodowej. O kontrakt walczą Chińczycy, którzy – jak wynika z nieoficjalnych informacji – są w stanie wykonać zlecenie nie tylko po kosztach, ale wręcz dopłacając do niego.
Rok 2012 to apogeum ataku na rząd Viktora Orbána. W Parlamencie Europejskim przewodniczący KE José Barroso rozwodził się nad zagrożeniem demokracji na Węgrzech, broniąc spekulantów, którzy doprowadzili Węgry na skraj bankructwa. Węgrzy pamiętali jeszcze słowa poprzednika Orbána, premiera Ferenca Gyurcsánya, ujawnione na węgierskich taśmach prawdy: „Kłamaliśmy rano, nocą i wieczorem”.
Mierzenie w stronę polskich żołnierzy, ślepe strzały, atrapy bomb i propagandowe doniesienia z pasa przygranicznego to repertuar zagrywek reżimu Alaksandra Łukaszenki, który tylko czeka na to, aż nadejdą mrozy i zwożeni setkami imigranci zaczną umierać.
Opozycja kłamie, że Trybunał Konstytucyjny uznał traktat o UE (TUE) za sprzeczny z konstytucją, co ma oznaczać jego odrzucenie przez Polskę i polexit. TK wskazał na niezgodność z konstytucją nie TUE ani żadnego z jego artykułów, lecz wykładni prawa unijnego przyjętej przez TSUE.
Oto temat na narodową debatę! No to zastanówmy się: kto najwięcej straciłby, gdyby na mapie UE na wschód od Niemiec pojawiła się gustowna dziura? Jeśli niemieccy politycy nie wiedzą, niech zapytają swoich osławionych kół gospodarczych. Wymiana towarowa Niemiec z Międzymorzem to ponad 320 mld USD, czyli więcej niż ze Stanami Zjednoczonymi i więcej niż z Chinami.
Okazuje się, że twierdzenie, iż w Polsce konstytucja jest najwyższym prawem, jest błędne. Komisja Europejska stwierdziła wprost: „Prawo UE ma pierwszeństwo przed prawem krajowym, w tym przepisami konstytucyjnymi”.
Franciszek od dawna w swoim nauczaniu łączy troskę o pokój, ekologię i dialog międzyreligijny. I w ostatnich jego wypowiedziach te właśnie tematy powracają.
Szekspir by tego nie umiał opisać: stało się, Polska podeptała największe świętości, czyli orzeczenia TSUE, a więc dokonała polexitu i stoczyła się poniżej poziomu dyktatury Łukaszenki, a wedle pani Holland zapewne już szykuje się do nowego Holocaustu. Poziom histerii totalniaków po wyroku polskiego Trybunału Konstytucyjnego przebił stratosferę. Chyba już zaczęli zbierać kamienie, by wedle recepty dr Ewy Kopacz zabić nas, obmierzłe dinozaury, czy raczej faszystowskie gady.
„Julia Przyłębska ogłosiła: Unia Europejska jest niezgodna z konstytucją” – histeryzuje na Twitterze Radio Tok FM i to właściwie oddaje nastroje sporej części komentatorów. Już w pierwszych godzinach po odwlekanym niemiłosiernie wyroku Trybunału, uderzyły w nas dwie fale histerii.
Jeszcze pięć krajów członkowskich Unii Europejskiej, w tym Polska, czeka na zatwierdzenie tzw. KPO czyli Krajowych Planów Odbudowy. Mają one wykorzystać środki z Recovery Fund czyli unijnego Funduszu Odbudowy.
Minęła 80. rocznica pierwszej wielkiej zbrodni w ramach Holokaustu – w Babim Jarze. Po zajęciu Kijowa jesienią 1941 r. Niemcy w ciągu kilkudziesięciu godzin wymordowali niemal całą żydowską społeczność miasta. Babi Jar jest pamiętany do dziś także dlatego, że to jedna z najlepiej udokumentowanych zbrodni niemieckich w czasie II wojny światowej. Oprawcy robili zdjęcia, także kolorowe, zachowała się obszerna dokumentacja.