Zwycięstwo prezydenta Andrzeja Dudy ze spektakularnym wynikiem ponad 10 mln 400 tys. głosów (najwyższy wynik w historii) zamyka trwający od 2018 r. maraton wyborczy. Prawo i Sprawiedliwość wraz z wywodzącym się z niego prezydentem zostało pozytywnie zweryfikowane przez obywateli we wszystkich demokratycznych konkurencjach.
Wygrane wybory na ogół nie są okazją do refleksji, a tym bardziej rozliczeń. Niestety to, co zdarzyło się w niedzielę wyborczą i poprzedzające ją dni, nie pozwala na spokojne świętowanie zwycięstwa. Warto przeanalizować problemy, które były widoczne już wcześniej, a które wybory prezydenckie i ich wynik pokazały w całej jaskrawości.
„Chcę wszystkim zapowiedzieć, że będziemy walczyć dalej. To jest tylko kolejny etap w naszej walce, bo musimy odzyskać państwo z rąk jednej partii” – powiedział wczoraj jakże demokratyczny i przegrany kandydat Koalicji Obywatelskiej na prezydenta Rafał Trzaskowski.
Zwycięstwo prezydenta Andrzeja Dudy z Rafałem Trzaskowskim w drugiej turze wyborów prezydenckich to historyczne zwycięstwo trzeciego pokolenia AK z trzecim pokoleniem UB.
Po zwycięstwie Andrzeja Dudy obóz rządowy nabrał wiatru w żagle. Oby jednak ten czas został dobrze wykorzystany. Aby za trzy lata wygrać wybory parlamentarne, PiS musi przeprowadzić gruntowne zmiany w niektórych sektorach państwa i nieco oczyścić szeregi.
Decyzja prezydenta Donalda Trumpa o wycofaniu z Niemiec 9 tys. żołnierzy, z czego połowa rozlokowana zostanie w „krajach, które na to zasłużyły”, dobrze rokuje wzmocnieniu obecności amerykańskiej w Polsce. W rozmowach z prezydentem Andrzejem Dudą już ustalono zwiększenie tego kontyngentu o tysiąc żołnierzy, do których teraz zapewne dołączy kilka tysięcy następnych.
Środowisko Rafała Trzaskowskiego pokazało się w ostatnich godzinach przed wyborami w pełnej krasie. Maski spadły, nienawiść, na której budowano kampanię Platformy, sprawiła, że pokazało się prawdziwe oblicze tego środowiska – chamska hołota.
Nasz kochany Prymas Tysiąclecia pisał, że najlepiej nie przeklinać, i pewnie miał rację. Cóż, w życiu wielu z nas bywało inaczej… Ostatnio moim gościem w „Wywiadzie z chuliganem” był Kaczmi z Nagłego Ataku Spawacza, pierwszego polskiego zespołu hip-hopowego. Ćwierć wieku temu N.A.S. zasłynął pełnym bluzgów utworem „AntyLiroy”. No i Kaczmi, dziś ojciec dwójki dzieci, nie zaklął… ani razu.
Po świetnym poprzednim sezonie Roberta Lewandowskiego 8. miejsce w plebiscycie „France Football” było rozczarowujące. Ten sezon polski snajper kończy nie tylko z mistrzostwem i pucharem Niemiec, lecz także niesamowitymi osiągnięciami indywidualnymi.
Ostatnia prosta. Naprawdę wierzę, że jest szansa na zamknięcie pewnego rozdziału w historii Polski. 15 lat temu, gdy Prawo i Sprawiedliwość po raz pierwszy zwyciężyło w wyborach parlamentarnych, a prezydentem został Lech Kaczyński, zaczęła się w Polsce epoka hejtu i nienawiści. Sięgnięto już po wszystkie niegodne metody niszczenia oponentów. Dziś jednak to wyborcy PiS i Andrzeja Dudy głosują „za”.
Przypomnijmy sobie rok 2014. Rosyjska agresja na Ukrainie i jednoczesne masowe ataki rosyjskich hakerów na kraje NATO. Sytuacja jest na tyle poważna, że Sojusz niewiele później uzna internet za jeszcze jedną przestrzeń, w której prowadzone są działania wojenne.
Zbliżają się wybory prezydenckie. Bardziej niż kiedykolwiek musimy zadbać o wybór kandydata, który widzi potrzebę reformy wymiaru sprawiedliwości. Porównując Polskę do Danii, doświadczam przede wszystkim jednej kwestii: potrzeby fundamentalnej zmiany wymiaru sprawiedliwości w Polsce.
Jakie życie jest dowcipne, złośliwe i w wielu przypadkach przewidywalne, przekonał się ostatnio Władysław Kosiniak-Kamysz, kandydat PSL-Kukiz na prezydenta RP. Start Kosiniak-Kamysz miał brawurowy i dokładnie na starcie przylgnął do niego pseudonim „Tygrysek”.
Korzystając z pracy w trybie home office i z tego, że u rodziców na wsi czas jakiś temu założono światłowód, czas od I do II tury wyborów spędzam w Wielkopolsce. Ten światłowód, proszę Państwa, na naprawdę małej wsi to jawny dowód na to, że za rządów PiS prowincjonalna Polska wciąż pogrąża się w zacofaniu…
Donald Tusk czerpał pełnymi garściami z możliwości turystycznych, jakie dawały mu funkcje publiczne. Pamiętamy „podróż życia”, w którą wybrał się z żoną przy okazji wizyty rządowej w Peru. Rafał Trzaskowski w stylu piastowania funkcji państwowych nie różni się od swojego byłego szefa. Celem wyjazdu do Brazylii był udział w dwudniowej konferencji – okazało się to dobrym pretekstem do tego, by w luksusowym hotelu spędzić dni sześć.
Niezależnie od tego, jaki czeka nas wynik tych wyborów, Polska nie będzie już taka sama. Po raz pierwszy od 1989 roku, jeśli wierzyć sondażom, około 20 milionów ludzi chce wybierać jasną wizję przyszłości. Trudno powiedzieć, że mając dzisiaj dostęp do wielu mediów, wyborcy nie wiedzą, co wybierają, szczególnie w II turze.
Przed nami ostatnie dni kampanii wyborczej. Od nich będzie zależało, czy i jak będzie rozwijała się nasza ojczyzna. Polityczny salon III RP nie cofnie się przed niczym, aby wygrał jego faworyt, Rafał Trzaskowski.
Podczas „debaty” w Lesznie Rafał Trzaskowski ewidentnie się zdenerwował po pytaniu o Jolantę Lange, wcześniej Gontarczyk, która była niebezpiecznym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa. Udawał, że nie zna tematu. Problem jest jednak taki, że osobiście zadawałem pytanie o tę osobę 20 sierpnia 2019 r.