Już jutro gotuje się nam kolejne grillowanie Polski i Węgier w Parlamencie Europejskim przy okazji głosowania nad rezolucją postulującą powiązanie spełniania wymogów „praworządności” z wypłatą środków z Funduszu Odbudowy. Napisałem „praworządności” w cudzysłowie, gdyż oczywiście nie jest to żadna praworządność, tylko leworządność lub tak-mi-się-widzi-rządność.
Sergio Busquets w trybie pilnym opuścił zgrupowanie reprezentacji Hiszpanii – kapitan naszych grupowych rywali podczas Euro 2020 zakaził się koronawirusem. Wszyscy reprezentanci Hiszpanii otrzymali negatywne wyniki testów, ale faworytów turnieju i tak czekają dni potężnego stresu.
Cofnięcie przez Danię pozwolenia środowiskowego dla rurociągu Baltic Pipe dziwnym trafem zbiegło się w czasie z decyzją prezydenta Joego Bidena, który zniósł sankcje nałożone na firmy nadzorujące budowę gazociągu Nord Stream 2.
Wykluczany przez środowiska postępowych mediów Rafał Woś w intrygującej analizie prognozował, że dni wicepremiera Jarosława Gowina są policzone, a Porozumienie w koalicji Zjednoczonej Prawicy – podkreślam ostatni człon nazwy – zajmie Lewica. Jest to wizja kusząca dla społecznie wrażliwych lewicowców, ale nierealna z politycznego punktu widzenia. I to z kilku powodów.
Nawet nie znając źródła, czyli „Nowych Aten” ks. Benedykta Chmielowskiego, większość rodaków posługuje się jego celną definicją: „Koń, jaki jest, każdy widzi”. Nie chciał on tracić czasu na opisy oczywistości.
Jedną z ostatnio stosowanych metod nękania i prześladowania przez posowieckie reżimy w Mińsku i Moskwie niewygodnych obywateli innych krajów czy emigrantów jest zakładanie im spraw karnych, by móc ich ścigać via Interpol. Taka osoba musi mieć za granicą oczy wokół głowy i telefon do swojego konsulatu pod ręką, żeby jakiś policyjny służbista nie zatrzymał jej, a nierozgarnięty sędzia nie wysłał na Wschód.
Totalni szaleją z powodu wpisu na Twitterze wicemarszałka Sejmu Ryszarda Terleckiego, żądają jego dymisji, zapowiadają wniosek o jego odwołanie, nadymają się i pieklą. Poszło o post dotyczący Swiatłany Cichanouskiej, która zapowiedziała udział w politycznym przedsięwzięciu Rafała Trzaskowskiego. Marszałek Terlecki – prawda, w zdecydowanym tonie – zwrócił uwagę na niestosowność wciągania opozycji białoruskiej do walki politycznej w Polsce. Nie wpis Terleckiego, ale to, co robi w tej sprawie PO, jest skandalem.
Rafał Trzaskowski wypowiedział się na temat „Gazety Polskiej”: „Przez naczelną prorządową gadzinówkę zostałem okrzyknięty nawet (na okładce! Co za wyróżnienie!) »dziedzicem pruskim«”. Czyli według Trzaskowskiego gazety, które nie są zadowolone z tego, że realizuje on interesy niemieckie, za pieniądze Fundacji Adenauera, to gadzinówki.
W środę premier Mateusz Morawiecki przedstawił 10 projektów na 100 dni w ramach Polskiego Ładu. Są wśród nich podniesienie kwoty wolnej od podatku do 30 tys. zł, wyższe emerytury na rękę, zniesienie limitów do lekarzy specjalistów, tzw. dom bez formalności i Rodzinny Kapitał Opiekuńczy (12 tys. zł na drugie i kolejne dziecko w wieku 1–3 lat).
1 czerwca powołano do życia organizację Equaversity Foundation (Fundacja Równorodność), której celem ma być walka z dyskryminacją osób LGBTQ+ w Polsce. Wśród założycieli są m.in.: Olga Tokarczuk, Agnieszka Holland i jej córka Katarzyna Adamik. Jak mówią założyciele, celem fundacji będzie pozyskiwanie środków, głównie za granicą, a następnie przekazywanie ich polskim organizacjom działającym na rzecz osób LGBT+.
Opozycja znalazła się w tak trudnej sytuacji, że nawet kolejny odgrzewany kotlet pt. „Wielki powrót Donalda Tuska” dziś wydaje im się zbawienny. Ogromne spadki poparcia dla PO, ucieczka polityków, dramatyczna miałkość intelektualna, brak przywództwa i porażki jedna po drugiej, a także coraz większe problemy wizerunkowe i prawne osób znaczących w Platformie, jak Sławomir Nowak, marszałek Grodzki czy Stanisław Gawłowski, powodują, że wszystko jest lepsze niż to co dzisiaj. Pytanie tylko, czy Tusk daje nadzieję na dawną świetność?
Rzadko są patronami ulic, szkół, skwerów. Często pamięć o nich przechowała krótka wzmianka w jakimś lokalnym wydawnictwie. A przecież byli bohaterami swoich małych ojczyzn, oddanymi codziennej, mrówczej, często mało spektakularnej pracy i działalności społecznej. Warto sobie przypomnieć niektórych z nich i wczytać się w te skromne notki na ich temat, pamiętając, że na wielkość narodu i siłę państwa składa się, niezależnie od skali, działalność poszczególnych obywateli.
Polska znalazła się w takim punkcie swojej historii, że musi podjąć strategiczne decyzje wymykające się paradygmatom dotychczasowej polityki. Nasz kraj powinien się stać w końcu naprawdę silny. A w tym celu muszą się nie tylko zjednoczyć wszystkie siły, które chcą takiej Polski, lecz także wyrzucić poza nawias wszystkich tych, którzy takiej Polski nie chcą.
Ostatni weekend przyniósł kolejne znoszenie ograniczeń, które od ponad roku chronią nasze zdrowie przed wirusem, ale też ograniczają możliwości spędzania wolnego czasu. Możemy już napić się kawy w pobliskiej kawiarni, zjeść obiad w ulubionej restauracji czy wreszcie spalić nadmiarowe kalorie na siłowni.
Rafał Trzaskowski wielce się oburzył, że te media, które jeszcze go nie pokochały, krytykują finansowanie akcji Campus Polska Przyszłości przez niemiecką fundację.
Brytyjska Żelazna Dama, premier Margaret Thatcher, miała swoje powiedzonko i jednocześnie skrót, używane, gdy była zmuszona podjąć decyzję bez rozważania innych wariantów. To TINA: „There is no alternative” („Nie ma alternatywy”).
Wydawało się, że polityka Leszka Balcerowicza po katastrofie z lat 90. splajtowała raz na zawsze. Polacy pamiętają ową dekadę, gdy lawinowo rosły inflacja, a wraz z nią bezrobocie. Brutalna transformacja skutkowała wyjazdem milionów Polaków na zachód Europy i grabieżą majątku narodowego. Nic to jednak nie nauczyło uczniów Leszka Balcerowicza, którzy nadal marzą o tym, by prywatyzować wszystko, co tylko dostanie się w ich łapy.
Na jednym z bardziej znanych rysunków Andrzeja Mleczki (notabene obecnie znanego akolity PO) widnieje śmiertelnie przestraszony człowiek siedzący pod stołem. Podpis głosi: "Pan Stefan (imię nieważne, jeśli pomyliłem, przepraszam) właśnie pojął prawa rządzące tym światem".