Coroczna taplanina Owsiaka w błocie tym razem udała się wyjątkowo. Na scenie jeden z muzyków zarzucił hasło „J*** PiS”. Młodzież wesoło je podchwyciła. I w sumie chyba mnie to nie dziwi. Bo wszystko to jest tak oryginalne jak wypowiedzi Olgi Tokarczuk i Macieja Stuhra. A że chamskie? Nie takie rzeczy widziałem na stadionach.
Coraz większa presja polityczna ze strony Niemiec stawia Polskę w szachu. Jedynym wyjściem jest budowanie silnych struktur współpracy politycznej i gospodarczej w ramach Trójmorza, które stanie się ważną kartą przetargową w Unii Europejskiej.
Przez kilka lat będąc freelancerem (to zawsze brzmi lepiej niż „bezrobotny absolwent nauk społecznych”), nie miałem zbyt wiele zajęć, więc i urlop nie był moją pierwszoplanową potrzebą.
Ambicje w polityce to rzecz niezbędna, choć oczywiście niewystarczająca. Są one konieczne, aby coś osiągnąć, do czegoś dojść, realizować wielkie cele, przeprowadzać reformy, zdobywać i utrzymywać władzę. Nawet jeśli politycy nie zawsze mówią o tym prawdę. Wielu z nich je po prostu ukrywa – i nie ma w tym nic złego. Ważne, żeby je mieć.
Po cichu mija 31 lat od weryfikacji, wraz z procedurą odwoławczą, funkcjonariuszy bezpieki. Służba Bezpieczeństwa transformowała w Urząd Ochrony Państwa, a niedawni oprawcy – niekiedy z pokwitowaniami od członków opozycji – zaliczyli miękkie lądowanie w nowych służbach specjalnych.
W zeszłym tygodniu, gdy polscy sportowcy nie mogli długo zdobyć medalu, a potem długo mieli na koncie tylko jeden, wielu kibiców i publicystów rozdzierało szaty nad rzekomo fatalnym stanem polskiego sportu i klęską olimpijską Biało-Czerwonych. Należałem do tych, którzy radzili spokojnie poczekać z ocenami do końca igrzysk.
Trwa kampania dezinformująca wymierzona w najważniejszy od dekad program dla Polski. Polski Ład to pakiet rozwiązań, który umożliwi skokowy rozwój kraju, jego infrastruktury, poprawę usług publicznych, a także spełnianie aspiracji milionów Polaków.
To wydarzenie obrosło w moim liceum legendą. Grupa uczniów włamała się w nocy do szkoły, ponoć wykorzystując niedomknięte okno w bibliotece. Oprócz czerwonych gwiazd na szubienicy, które namalowali przy klasach, w których gospodarzami byli nauczyciele z PZPR, nad każdą z sal lekcyjnych wymalowali farbą (sprayów nie było) krzyże.
Zaszczepieni przez Stalina „Polacy” zawsze postrzegali polską tradycję i kulturę jako przejaw wrogiej obcości, toteż nieustannie dążyli do zniszczenia wszystkiego, co mogłoby się z tą tradycyjną Polską kojarzyć. Tak wychowywali swoje dzieci.
Nie przypominam sobie, by od czasu wejścia Polski do Unii w tak krótkim czasie pojawiło się tyle opinii, że jesteśmy na progu faktycznej utraty suwerenności lub wręcz próg ten przekroczyliśmy. Opinii płynących nie ze strony rozmaitych radykałów czy krytyków integracji europejskiej, których zresztą obawy zdają się na naszych oczach potwierdzać, lecz pojawiających się w głównym nurcie prawicowej opinii. I faktycznie powodów do obaw nie brakuje. Niesławna warunkowość, od której uzależnia się już nawet pomoc na przezwyciężenie skutków pandemii. Ekonomiczny szantaż wobec samorządów. Ingerencja w ustrój sądownictwa. A na horyzoncie pseudoekologiczny pakiet „Fit for 55”, przy którym sprawy wymienione wcześniej okazać mogą się okazać tylko niewinną przygrywką.
Znajomy z Francji pisze zdenerwowany. Wjechał na myjnię samoobsługową po godzinie 22. Włączył mycie pod ciśnieniem z pianą – w dwie minuty cały samochód efektownie kąpał się w pianie niczym Afrodyta.
Tak jest, nie przewidziało się Państwu. Tym nieco prowokacyjnym tytułem chciałem przykuć Państwa uwagę. Brzmi absurdalnie, prawda? W mojej ocenie tak. Ale to nie mój osąd sytuacji jest tutaj ważny, tylko – o zgrozo – Johna R. Deni’ego – znanego amerykańskiego profesora, eksperta Atlantic Council (wpływowego nie tylko w USA think-tanku).
Zuchwałość antyszczepionkowców i ich kolejne ataki na punkty szczepień powoli nabierają znamion terroru. Premier Mateusz Morawiecki nazwał ataki na punkty szczepień „bandyckimi aktami”, a minister Adam Niedzielski mówił wręcz o „aktach terroru”.
Wakacje są szansą nie tylko na odnowienie ciała i psychiki, lecz także ducha. O ile – zdaniem Paula Tillicha – w starożytności dominował lęk przed losem i śmiercią, a w średniowieczu przed winą i potępieniem, o tyle obecnie szczególnie dojmujące jest przeżycie egzystencjalnej pustki i bezsensu.
Na prawicy znowu histeria związana z Owsiakiem. Okazało się, że organizowany przez niego koncert zamienił się w seans nienawiści, w iście faszystowski spęd, podczas którego powrzaskiwano najbardziej wulgarne hasła.
Donald Tusk przyjechał do Polski, żeby jak najszybciej dokonać tu politycznego przewrotu. Chodzi o ukrócenie polskich aspiracji, szczególnie prowadzonej obecnie polityki niezależnej od Berlina, oraz o zatrzymanie niebezpiecznych dla Niemiec, ale korzystnych dla Polski projektów infrastrukturalnych: budowy dróg wodnych włącznie z przekopem mierzei czy szlaków północ–południe konkurujących z niemieckimi portami i drogami.
42. prezydent USA William (Bill) Clinton wygrał wybory w 1992 r., szermując hasłem: „Gospodarka, głupcze!”. Cóż, ekonomia to kluczowa dziedzina przy wygrywaniu wszelkich elekcji – choć nie zawsze decydująca.
Nie ma w Polsce dobrego czasu na podwyżki dla klasy politycznej – bo nie ma normalnej debaty na temat państwa i jego jakości. W systemie III RP od początku, od 1989 r., programowo odbiera się prestiż posłom, ministrom czy prezydentowi. Zaczął to jeszcze tygodnik „Nie” Urbana.