Trzymajmy kciuki!
Rozpoczynające się rozmowy prezydenta USA Joego Bidena z prezydentem Rosji Władimirem Putinem to prawdopodobnie najważniejsze wydarzenie dotyczące pokoju na świecie od wielu, wielu lat.
Rozpoczynające się rozmowy prezydenta USA Joego Bidena z prezydentem Rosji Władimirem Putinem to prawdopodobnie najważniejsze wydarzenie dotyczące pokoju na świecie od wielu, wielu lat.
Bo spoglądają na nas z góry, z okołoziemskiej orbity, w dodatku natchnieni Chińskim Marzeniem. Pewnie dobrze widzą lądujące w Ałmaty samoloty z rosyjskimi „wojskami pokojowymi”, ale jeszcze nie wiedzą, co mają o tym myśleć. Bo Xi Dada – czyli Ojczulek Xi, zwany także Wielkim Sternikiem, Wiecznym Rdzeniem Partii, a nawet – jak sam wielki Mao - Przywódcą Narodu, nie wypowiedział się jeszcze na temat braterskiej pomocy udzielonej przez Rosję Kazachstanowi, który - jak wie każde dziecko, jest odwieczną częścią Chin!
Nie ma chyba bardziej odległych od siebie sfer niż poezja (prawdziwa) i polityka. Tworzywem obu tych dziedzin jest słowo. Różnica polega jednak na tym, jak to słowo jest przez nie traktowane.
Nawet w najmniejszym stopniu nie zaskoczyło mnie weto pana prezydenta Andrzeja Dudy. Od początku zakładałem, że TVN pokrzyczy, rytualnie podzwoni kajdanami, a później i tak wszystko spali na panewce. Tak to już w naszym kraju jest, że nie spada w nim włos z głowy tym, którzy mają pieniądze.
Od kilku dni politycy i sympatycy opozycji żyją tematem podsłuchów, czy szerzej, inwigilacji, jakiej poddane miały być osoby związane z Platformą Obywatelską i po prostu – przeciwnicy obecnej władzy.
Badania Oko.press dotyczące autorytetu Kościoła nie wnoszą nic nowego to stanu wiedzy, jaki posiadamy. Są one jednak ciekawą wskazówką uświadamiającą procesy, które przebiegają wokół nas.
Wszyscy znamy wiersz Brzechwy o poczciwej sójce, która wybiera się za morze: wybiera się i wybiera, ale jakoś wybrać się nie może. Przypomina to Unię Europejską i jej reformę. Politycy w UE mówią o reformie od lat – i nic, sójka się nie odlatuje. Jest też inne powiedzenie o chórze w chińskiej operze, który przez trzy akty śpiewa: „uciekajmy stąd, uciekajmy stąd”, ale konsekwentnie nie rusza się z miejsca.
7 stycznia 1949 roku zamordowano Jana Rodowicza „Anodę”. Ciało bohatera Szarych Szeregów, żołnierza AK, zostało skrycie przewiezione na cmentarz i pochowane w bezimiennym grobie, tak aby i pamięć o nim zaginęła. Ale nie zaginie, tak jak i pamięć o innych bohaterach zamordowanych przez funkcjonariuszy komunistycznych służb UB i SB. To, że o tę pamięć się dba, jest jedną z największych wartości ostatnich lat w Polsce.
Mniejszości chrześcijańskie żyjące na Bliskim Wschodzie, miejscu narodzin Jezusa Chrystusa i początków chrześcijaństwa, dążą do zachowania swojej kultury w sytuacji, gdy egzystują – czasem w bardzo trudnych warunkach – na terytorium ze znaczącą muzułmańską większością. Od upadku imperium osmańskiego próbują uzyskać swoje prawa religijne i społeczne. Chrześcijanie mieszkają w różnych krajach, od Turcji po Egipt, nierzadko zmuszani są do emigracji, ale bywa też inaczej, kiedy mogą się cieszyć klimatem tolerancji.
Trwają spekulacje na temat nowego trenera reprezentacji Polski po ucieczce za pieniędzmi Paula Sousy. Zgłosił się już cały autobus trenerów z zagranicy, jakoś tak się składa, że najwięcej z Włoch. Drugie tyle podobno jest w orbicie zainteresowania PZPN (np. Andrij Szewczenko) mimo braku formalnych aplikacji i zapytań.
Kiedy piszę o wydarzeniach gdzieś na krańcach świata, na jakimś tam Kaukazie czy w innych Mongoliach lub Kazachstanach, w wyobraźni słyszę polskiego czytelnika, który pyta: „A co nas to obchodzi?”. Odpowiadam – powinno, bo nawet w czasach komuny i odcięcia od rzetelnych informacji ze świata wiedzieliśmy, że Pinochet zadał Moskwie nader bolesny cios w odległym Chile, a jeszcze trudniejszy do umiejscowienia na mapie Afganistan wysysa resztki sił ze zdychającego imperium i może ocali Solidarność.
W sobotę 7 stycznia 14. już raz Patriotyczna Pielgrzymka Kibiców zawita na Jasną Górę. Do naszej duchowej stolicy tym razem pielgrzymujemy pod hasłem „Polonia Semper Fidelis”.
Straż Graniczna podpisała umowy z polskimi firmami na budowę zapory na granicy polsko-białoruskiej. Przypomnę, że podczas głosowania w Sejmie specjalnej ustawy dotyczącej budowy zapory przeciw były Koalicja Obywatelska, Lewica, Polska 2050 Szymona Hołowni, a w trakcie dyskusji padały takie stwierdzenia, jak Joanny Kluzik-Rostkowskiej: „Wy tego muru po prostu nie wybudujecie. Będzie z tym murem tak samo jak z respiratorami, z maseczkami, z Ostrołęką”.
Przez cały okres władzy Nursułtana Nazarbajewa, pierwszego sekretarza KC KPK, potem prezydenta Kazachstanu, choć kraj ten formalnie lawirował pomiędzy Rosją, Chinami i USA, realnie znajdował się w orbicie wpływów rosyjskich.
Największym źródłem energii elektrycznej w Niemczech w mijającym 2021 roku był oficjalnie wyklinany i potępiany (dobrze, że nie… palony na stosie!) węgiel. Ba, nawet wzrósł jego udział w miksie energetycznym z 26 do 31 proc. Przy całym szacunku dla wiatraków, których mnóstwo widzimy, jadąc przez Niemcy.
Lewica od zawsze buduje swoją tożsamość na walce z wyzyskiem lub w imię praw grup słabszych. Broniła robotników pozbawionych jakichkolwiek praw w XIX-wiecznych fabrykach. Broniła Afroamerykanów, którzy wtedy jeszcze tak się nie nazywali, przed dyskryminacją (przynajmniej od połowy XX w.). Stawała po stronie kolonizowanych narodów. Występowała na rzecz praw kobiet. Dotyczyło to oczywiście lewicy umiarkowanej, socjaldemokratycznej. Temu odłamowi lewicy nie można odmówić starań o słabszych. Dzisiaj jednak jest inaczej.
Święto Trzech Króli ma nie tylko wymiar religijno-teologiczny, lecz także egzystencjalno-etyczny. Mędrcy podążający z darami do Betlejem symbolizują bowiem również adekwatne nastawienie człowieka do rzeczywistości i jego fundamentalną postawę moralną, co wyrażają dwa słowa: „dar” i „wdzięczność”.
Jednym z bardziej ponurych widoków, jakie można było zaobserwować podczas minionych świąt Bożego Narodzenia, były czysto polityczne hucpy i prowokacje, które z zapałem urządzali Platforma i jej zwolennicy.