Media bliskowschodnie informują, że Rosja werbuje w Libanie Palestyńczyków z obozów dla uchodźców. Oferty wyjazdu na wojnę na Ukrainie pojawiły się w obozie Ain Al-Hilwe w południowym Libanie i mają być kierowane do sympatyków palestyńskiego Fatahu oraz Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny, a więc dwóch prosowieckich ugrupowań z czasów zimnej wojny.
Nawet w liberalnych mediach raz po raz przebija się przekaz, że znaczna część wyborców obawia się skutków powrotu Platformy Obywatelskiej do władzy. Tak jest też w przypadku sondażu dla Wirtualnej Polski, z którego wynika, że blisko połowa ankietowanych sądzi, że partia Donalda Tuska zlikwiduje programy społeczne Prawa i Sprawiedliwości, na czele z 500+.
Jest czerwiec 2011 r., białoruski opozycjonista Aleś Bialacki, późniejszy laureat Pokojowej Nagrody Nobla, ostatnio skazany na 10 lat więzienia, osobiście idzie do polskiej ambasady i prosi o nieprzekazywanie związanej z nim dokumentacji finansowej stronie białoruskiej.
„Joe Biden krótko i dosadnie: Donaldzie, będziemy bronić solidarnie wolności i demokracji. Zawsze i wszędzie”. To treść tweeta, który po wizycie Joego Bidena w Polsce umieścił w sieci przewodniczący Platformy Obywatelskiej Donald Tusk.
Takie wnioski – w największym skrócie – płyną z wizyt prezydenta Stanów Zjednoczonych tuż przed pierwszą rocznicą wojny w Ukrainie i oczywiście w Warszawie. Lider amerykańskiego państwa wysłał jasny i bardzo prosty sygnał w kierunku kremlowskich organizatorów ludobójstwa za naszą wschodnią granicą: zostaniecie pokonani, zostaniecie osądzeni, a jeśli przyjdzie wam do głowy atak na któreś z państw Paktu Północnoatlantyckiego, to bezapelacyjnie dostaniecie baty. I to jest bardzo dobra wiadomość.
Świat politycznej poprawności ma swoje „kanony tolerancji”, które przestają obowiązywać, gdy wyjdziemy poza krąg ludzi, których ta tolerancja, według lewicy, powinna dotyczyć.
NATO ma w tej chwili dwie wielkie gry. Jedna to kluczowa dla jego – i naszej! – przyszłości wojna w Europie Wschodniej, podczas której Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego musi zrobić wszystko, aby postawić tamę ambicjom imperialnym Rosji. O tej wojennej grze Sojuszu wiedzą wszyscy. Jednak uwadze opinii publicznej Zachodu, w tym również Polski, umyka jakoś fakt rozpoczętej już rozgrywki o fotel sekretarza generalnego tego najsilniejszego militarnego sojuszu świata. Tymczasem gra ta toczy się w najlepsze.
Wszyscy zastanawiają się, jak długo jeszcze potrwa konflikt na Ukrainie. Szef NATO Jens Stoltenberg ostrzega, że Kreml przygotowuje się na wieloletnią wojnę z Zachodem. Tymczasem brak sukcesów na froncie powoduje, że plany Putina mogą ulec zmianie znacznie szybciej.
Co jakiś czas słychać nawoływania do budowania „świata wielobiegunowego” jako bardziej sprawiedliwego.
Oglądaliście film „Brat robal” w National Geographic? To już nieaktualne!
W Warszawie wykryto potężną aferę korupcyjną, w grę wchodzą miliony złotych łapówek za ustawione zlecenia od miasta, a Rafał Trzaskowski udaje, że… go to nie dotyczy.
Roman Giertych marzy o tym, by wrócić do parlamentu – tym razem w roli senatora. Jak przyznał Szymon Hołownia, mecenas tyle „wycierpiał” od „pisowskich” instytucji państwa – w tym prokuratury – że po prostu należy się mu miejsce w Senacie. I basta!
„Hasło lewicy <<Mieszkanie prawem, nie towarem>> przypomina słynne <<czy się stoi, czy się leży, dwa tysiące się należy>>” – pisała nie tak dawno jedna z ikon liberalnej myśli ekonomicznej polskich mediów społecznościowych, Alicja Defratyka. Od paru dni duża część Twittera zachodzi w głowę, czy równie surowo pani Defratyka ocenia hasło Platformy Obywatelskiej „Mieszkanie prawem, nie towarem”.
Śmieszą mnie opinie, że „Serbia zwraca się w kierunku Zachodu”, odchodząc od Rosji. To całkowite niezrozumienie istoty polityki zagranicznej Belgradu w ostatnich co najmniej kilkunastu latach. Tymczasem serbskie elity w sposób bardzo świadomy i przemyślany od dawna próbują balansować między Zachodem a Wschodem, maksymalizując korzyści z obu tych kierunków.
Trójmorze, tak bliskie prometeizmowi Piłsudskiego, wydaje się bliższe niż kiedykolwiek.
Ekologiści i inni ideologowie kwestionują przekonanie o wyjątkowym miejscu człowieka w rzeczywistości i jego królewskości. A na jakiej podstawie jest oparta prawda o wyższości aksjologicznej człowieka? Najpierw na elementarnej intuicji; dzięki niej nie mamy wątpliwości, że np. złamanie gałązki drzewa i skrzywdzenie dziecka to czyny o radykalnie odmiennej randze.
Zazwyczaj tępię czarnowidztwo i defetyzm, starając się nawet w niekorzystnych okolicznościach wynajdywać przebłyski nadziei oparte nie na chciejstwie, ale po prostu nieustannej czujności i wyszukiwaniu korzystnych rozwiązań. Przecież nawet obecna tragiczna dla Ukrainy sytuacja wojny totalnej narzuconej przez barbarię musi nas skłaniać nie do lękliwych i nielogicznych ruchów, ale do skutecznego zmieniania owej sytuacji na lepszą, co też czynimy.
25 lutego 1942 roku, 11 dni po rozkazie przekształcającym Związek Walki Zbrojnej w Armię Krajową, Komendant Główny AK Stefan Rowecki „Grot” powołał Wojskową Służbę Kobiet. Kierowała nią Maria Wittek, ps. Mira, Pani Maria.