Witold Gadowski

Demokracja ma to do siebie, że z czasem następuje takie obniżenie standardów publicznych, że do głosu dochodzą prawdziwe mendy, wyrzutki, które normalnie zajmują miejsca w rynsztokach - pisze Witold Gadowski w "Gazecie Polskiej".

Przy wszelkich zasobach naturalnych Polsce dotkliwie brakuje jednego, państwowotwórczego surowca – elity z prawdziwego zdarzenia, ludzi, którzy nie tylko potrafią jeść nożem i widelcem, lecz także posiadają tę odrobinę honoru, która chroni ich przed robieniem z siebie publicznego pośmiewiska.

Są takie teorie socjologiczne, które mówią o tym, że pewien poziom korupcji działa funkcjonalnie i ułatwia życie. Mowa oczywiście o stosunkowo niewielkim natężeniu tej patologii. Bez wątpienia natomiast istnieje praktyka pokazująca, że zbyt wysoki poziom nieuczciwości i interesowności prowadzi do zachwiania gospodarki, wiary w państwo i natężenia procesów degradacyjnych. Tyle teorie - pisze Witold Gadowski w "Gazecie Polskiej".

Medycy zawsze musieli się konfrontować z oskarżeniami o łapówkarstwo. Obiegowe opinie nie były dla nich życzliwe. Po okresie pandemii do tych oskarżeń dołączyły też opinie o sprzedawaniu się wielkim koncernom farmaceutycznym. Jednak od czasów, gdy marszałkiem Senatu został niejaki Tomasz Grodzki, wszelkie medyczne stereotypy ujrzały swoje pełne ucieleśnienie - pisze Witold Gadowski w "Gazecie Polskiej".