Magdalena Łysiak

Jakież było zdziwienie prof. Kennetha Hodgesa z Uniwersytetu w Oklahomie, gdy przeglądając biblioteczne archiwa natknął się na średniowieczny niemiecki rękopis, w którym opisano między innymi zasady… „walki rozwodowej”. Walki w średniowieczu były częścią germańskiego prawa, które dotyczyło oskarżeń między dwiema stronami w momencie, gdy nie było świadków a obie strony nie przyznawały się do winy. Ten, kto wygrał pojedynek, miał rację.

Od XIV wieku w Europie rozprzestrzeniała się dziwna przypadłość znana jako „szklane złudzenie” – przedstawiciele szlachty i wielu członków rodziny królewskiej wierzyli, że ich głowa, ramiona, pośladki lub wreszcie całe ciało, są wykonane ze szkła, więc trzeba zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć rozbicia. Złudzeniu uległ także Karol VI, który wstąpił wstąpił na tron francuski w 1380 roku, mając 11 lat.

Znalezienie grobu Tutanchamona przez Howarda Cartera do dziś ekscytuje opinię publiczną na całym świecie. Złota maska faraona jest jednym z najbardziej znanych wizerunków władcy Egiptu. Zawartość komór grobowych była tak bogata, że dopiero w 2007 roku naukowcy zaczęli badać buty Tutanchamona. W zaświaty wraz z nim wyprawiono ich co najmniej 80 par. Niektóre odkryto w zaskakująco dobrym stanie, z innych pozostały tylko małe fragmenty. Najlepiej zachowały się złote sandały odkryte u stóp mumii.


Pomysł na wybudowanie Kalwarii Wileńskiej wyszedł od biskupa Jerzego Białłozora, który przeznaczył na ten cel część dóbr biskupich. Droga Krzyżowa miała być wotum wdzięczności za ocalenie Wilna od Moskali, którzy w latach 1655-1660 okupowali miasto. Kalwaria, tak jak i inne, które powstawały w tamtym czasie Europie, odwzorowywała ukształtowanie terenu w Jerozolimie. Budowniczym pomagało dzieło Christiana Andrichomiusa, holenderskiego duchownego i teologa – „Theatrum Terrae Sanctae”, w którym autor dokładnie opisał miejsce ostatniej drogi Jezusa.