Urodzony w 1926 r. Tadeusz Konwicki młodość spędził w Wilnie. Uczęszczał tam do szkoły. Pod koniec II wojny światowej walczył w partyzantce Armii Krajowej na Wileńszczyźnie.
W pierwszych latach po wojnie znalazł się w grupie młodych propagatorów realizmu socjalistycznego. Po odejściu od socrealizmu - w dojrzałej twórczości literackiej i filmowej - poruszał tematy wojny i okupacji, opisując, jak doświadczenia z tamtego okresu odbijały się na ludzkich losach oraz charakterach. Posługiwał się przy tym chętnie groteską i rozbudowaną metaforyką. Sięgał często do wspomnień z okresu młodości.
W 1966 r. Konwicki został usunięty z PZPR (do której wstąpił w 1952 r.) za współudział w liście protestacyjnym do władz w związku z usunięciem z PZPR prof. Leszka Kołakowskiego. W utworach "Mała apokalipsa" i "Kompleks polski" - przedstawiającej rozpad więzi społecznych w PRL - ukazywał destrukcyjny charakter państwa totalitarnego.
Przez historyków filmu Konwicki uważany jest za jednego z twórców polskiego kina autorskiego. Jego najgłośniejsze filmy to "Ostatni dzień lata", "Salto", "Dolina Issy" (ekranizacja powieści Czesława Miłosza) i "Lawa".
W 2002 r. Tadeusz Konwicki został uhonorowany nagrodą polskiego Pen Clubu.
